Ευφυής Σχεδιασμός: Επιστήμη, Φιλοσοφία ή Ψευδοεπιστήμη;

[nrg]

nrg μην κάνεις τον χαζό (χαζός δεν είσαι, πιστός είσαι και αυτά τα δύο δεν συμπίπτουν πάντα) ΔΕΝ ήταν αυτό το επιχείρημά σου, το επιχείρημα σου ήταν πως ακόμα κι αν φτιάχνονταν τυχαία οι πρωτεϊνες τότε
i) δεν θα έφταναν όλα τα άτομα του σύμπαντος για να γίνουν όλοι οι συνδυασμοί αμινοξέων και
ii) δεν θα έφταναν τα 3,5 δις έτη σε χρονική διάρκεια για να συμβούν αυτοί οι συνδυασμοί.

Και αυτό το επιχείρημα καταρρίφθηκε με 2 τρόπους :
α) γιατί ΔΕΝ ξέρεις πόσα είναι τα άτομα όλου του σύμπαντος μάλιστα η μισή επιστημονική κοινότητα εικάζει πως το σύμπαν είναι άπειρο και
β) γιατί ΔΕΝ ξέρεις αν όλοι οι συνδυασμοί αμινοξέων είναι δυνατοί αλλά χωρίς απόδειξη το θεωρείς δεδομένο.

Οπότε φεύγεις από το επιχείρημα που σου καταρρίφθηκε κι αντί να παραδεχτείς πως έλεγες μπαρούφες με βεβαιότητα αλέφαντου, καταφεύγεις σε άλλο, ίδιας εμβέλειας, επιχείρημα :
πως στη πράξη είναι αδύνατον να φτιάξεις πρωτεϊνες στη τύχη, και το λες αυτό την στιγμή που εσύ ο ίδιος εδώ και τόσες σελίδες κράδαινες πέηπερ που προτείνει πως η πρωτεϊνες φτιάχτηκαν ακριβώς μέσα από τυχαίες χαοτικές και τεράστιας πολυπλοκότητας διαδικασίες

Εν ολίγοις, έχεις διαστρεβλώσει τόσο πολύ όλα τα επιχείρηματα που υποστηρίζεις, που πλέον δεν μπορείς να υποστηρίξεις κανένα, αφού αυτό που υποστηρίζεις για το χ επιχείρημά σου, αναιρεί το y επιχείρημά σου και αντίστροφα.

α) Εικασία είναι βρε παιδί μου...
Δεν έχει σημασία πόσα είναι τα άτομα του σύμπαντος, παρά το γεγονός ότι υπολογίζονται σε 10⁸⁰.
Πάνω στην Γη, τα διαθέσιμα άτομα, είναι πολύ λιγότερα και τα διαθέσιμα αμινοξέα, που θα σχηματιστούν, είναι ακόμα λιγότερα.


β) Είναι δυνατοί, διότι τους βλέπουμε μπροστά μας στις πρωτεΐνες.
Αν κάποιοι συνδυασμοί δεν είναι δυνατοί, φέρνεις πηγές που να το υποστηρίζουν.
Πχ αν η Αλανίνη, δεν μπορεί να συνδεθεί με την Προλίνη, φέρνεις πηγή και ευχαρίστως να εξαιρέσω αυτόν τον συνδυασμό και να ξανακάνω τις πράξεις.

κράδαινες πέηπερ που προτείνει πως η πρωτεϊνες φτιάχτηκαν ακριβώς μέσα από τυχαίες χαοτικές και τεράστιας πολυπλοκότητας διαδικασίες

Αυτό δεν υπάρχει πουθενά!
Και μάλιστα η λεζάντα κάτω από την εικόνα 2, ξεκινά έτσι:
The interactome cannot assemble from its constituent proteins.

Αυτό είναι το πραγματικό συμπέρασμα που προκύπτει από μαθηματικούς υπολογισμούς, με βάση παρατηρήσεις στα ζωντανά κύτταρα.

Η υπόθεση, αφορά τον τρόπο που μπορεί να προέκυψαν αυτά.
The interactome cannot assemble from its constituent proteins. Due to the incomprehensible number of possible realizations and the energy needed for all assembly mechanisms, we suggest a discontinuity between a viable interactome and its isolated components, by postulating three conceptually distinct zones of differing complexity.

Μία υπόθεση που δεν έχει την παραμικρή μαθηματική διατύπωση, την παραμικρή πειραματική διατύπωση, ακριβώς γιατί είναι ... υπόθεση.



Γενικά παρατηρώ μία "δυσκολία" στην διάκριση, των πραγματικών δεδομένων, από τις υποθέσεις.
Φυσικά δεν είναι θέμα "ευφυΐας", αλλά συνειδητής επιλογής.

[nrg]

Και με μεγάλη διαφορά θα τόνιζα.

Ένα κύτταρο:

Άντε να δεχτούμε την "πολυπλοκοτητα". Ένα υπερβολικά πολύπλοκο σύστημα δεν είναι δείγμα υψηλής ευφυίας. Είναι δείγμα εκατομμυρίων εξελικτικών διεργασιών δοκιμής και πλάνης.

Ωραίο θέμα έπιασες.

Δεν υπάρχει χρόνος, για να γίνουν αυτές οι δοκιμές.
Δεν υπάρχει ο πληθυσμός, για να γίνουν αυτές οι δοκιμές.
Είναι μία λογική πλάνη με όνομα: προσφυγή στην πιθανότητα.

Ένας πανέξυπνος δημιουργός (ο οποίος μας έχεις αναφέρει στο παρελθόν ότι δεν έφτιαξε μόνο το κύτταρο αλλά και το σύμπαν) δεν θα είχε ανάγκη αυτή την πολυπλοκότητα για να κάνει κάτι να λειτουργήσει.... για να είμαστε ειλικρινείς ένας πανέξυπνος δημιουργός θα μπορούσε να δημιουργήσει ζωή οπουδήποτε αν ήθελε. Δεν θα χρειαζόταν να φτιάξει "ειδικές συνθήκες" (τις γήινες) για να δημιουργήσει κάτι τόσο πολύπλοκο -το οποίο όμως είναι παράλληλα και τραγικά εύθραυστο και εξαρτώμενο απο τις συνθήκες που επιβιώνει. Όλο αυτό το ξόδεμα υψηλής ευφυίας για κάτι τόσο πρόσκαιρο και ευάλωτο;..... για σκέψου το.
Η απλότητα είναι δείγμα υψηλής ευφυίας και "σχεδιασμού" -αν πρέπει να βρούμε κάποια κριτήρια οπωσδήποτε- και όχι η πολυπλοκότητα.

Δυστυχώς, η δημιουργία τεχνητής ζωής, είναι ακόμα ένα μακρινό όνειρο.
Άρα δεν υπάρχουν οι γνώσεις, για να κρίνουμε την "παραπανίσια" και "αχρείαστη" πολυπλοκότητα.
Ίσως αυτή η απίστευτη πολυπλοκότητα να είναι απαραίτητη, για την δημιουργία ενός και μόνο κυττάρου.

Για εμένα αυτή η πολυπλοκότητα, είναι ξεκαθαρή ένδειξη δημιουργού.
Το πολύπλοκο, αυτό που απαιτεί συγκεκριμένες διαδικασίες συναρμολόγησης, αυτό που περιέχει πληροφορίες, είναι πάντα προϊόν νόησης. Ποτέ δεν προέκυψαν πληροφορίες, από τυχαίες διεργασίες.

Ομοίως δεν γνωρίζουμε αν σε ένα πιο "απλό" σύμπαν θα μπορούσε να υπάρχει ζωή.
Η ζωή, όπως την γνωρίζουμε, απαιτεί και κβαντομηχανικές ιδιότητες, άρα απαιτεί ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο και (γιατί όχι) παράξενο σύμπαν.

[nrg]

Oταν όλο σου το επιχείρημα βασίζεται στο ότι είναι αδύνατη η αβιογένεση γιατί γιά τον σχηματισμό των πρωτεϊνών δεν φθάνει όλη η διάρκεια ζωής του Σύμπαντος, αφού όλοι οι συνδυασμοί είναι εξ ίσου πιθανοί, το ελάχιστο που μπορεί να περιμένει κανείς, είναι να μπορείς να υποστηρίξεις αυτό τον τελευταίο ισχυρισμό, ότι δηλαδή όλοι οι συνδυασμοί είναι εξ'ίσου πιθανόν να συμβούν. Και αυτή η υποστήριξη θα έπρεπε να είναι κάτι καλύτερο από το "και γιατί να μην είναι" που προτάσεις εσύ.

Το πείραμα που προκύπτουν πρωτεΐνες από αμινοξέα είναι υποθετικό, διότι κανείς από αυτούς που υποστηρίζουν την αβιογένεση δεν κατάφερε να φτιάξει ούτε μία πρωτεΐνη, με τυχαίο τρόπο.
Δηλαδή κάποιοι βάζουν τις υποθέσεις τους, πάνω από τα πειραματικά συμπεράσματα.
Εντάξει... πρέπει να υπάρχουν και όρια...

Ας είναι κι'έτσι όμως. Γιά να δούμε αν υπάρχουν περιορισμοί στον τρόπο με τον οποίο ενώνονται τα αμινοξέα:
https://en.wikipedia.org/wiki/Proteinogenic_amino_acid
Εκεί μέσα βλέπουμε διάφορα:
- O χημικός τύπος των αμινοξέων είναι εντελώς διαφορετικός. Δύο από αυτά περιέχουν θείο και ένα σελήνιο.
- Το μοριακό βάρος του μεγαλύτερου προς το μικρότερο είναι τής τάξης του 3,40 που δεν το λες και αμελητέο.
- Το ισοηλεκτικό τους σημείο (δηλαδή το pH όπου το ηλεκτρικό φορτίο είναι ουδέτερο) κυμαίνεται από 3,15 έως 10,76
- Κάποια από αυτά έχουν υδρόφιλο μέρος, ενώ άλλα δεν έχουν.

Ναι, και;

Μετά από αυτά, κάποιος θα είχε δυσκολίες να υποστηρίξει πως όλα μπορούν να ανταλλαγούν αδιάκριτα στις χημικές αντιδράσεις. Aλλά δεν μένουμε μόνο εκεί. Στις ιδιότητες αναφέρονται μεταξύ άλλων, τα εξής:

- Asp behaves similarly to glutamic acid, and carries a hydrophilic acidic group with strong negative charge. Usually, it is located on the outer surface of the protein, making it water-soluble. It binds to positively charged molecules and ions, and is often used in enzymes to fix the metal ion. When located inside of the protein, aspartate and glutamate are usually paired with arginine and lysine.

- Lys is essential for humans, and behaves similarly to arginine. It contains a long, flexible side chain with a positively charged end. The flexibility of the chain makes lysine and arginine suitable for binding to molecules with many negative charges on their surfaces. E.g., DNA-binding proteins have their active regions rich with arginine and lysine. The strong charge makes these two amino acids prone to be located on the outer hydrophilic surfaces of the proteins; when they are found inside, they are usually paired with a corresponding negatively charged amino acid, e.g., aspartate or glutamate.

Αυτά προκύπτουν από παρατηρήσεις, στα ζωντανά κύτταρα.
Στην προβιοτική Γη, δεν υπάρχουν ζωντανά κύτταρα. Ναι;

Άρα με ποιον τρόπο μπορείς να υποστηρίξεις, ότι το ένα αμινοξύ προτιμά να ενωθεί με το άλλο;
Φυσικά και όταν 2 αμινοξέα ενωθούν (υποθετικά) τότε η δομή, το φορτίο και μία σειρά από παραμέτρους του μορίου, αλλάζουν.
Αλλάζουν όμως με τρόπο που κανείς δεν ξέρει, διότι δεν υπάρχουν πειραματικά δεδομένα.
Κανείς δεν ξέρει η ένωση των 2 αμινοξέων, θα "επιτρέψει" το 3ο αμινοξύ να ενωθεί ευκολότερα ή δυσκολότερα.


Ανακεφαλαιώνοντας:

ΚΑΝΕΙΣ, μα ΚΑΝΕΙΣ, δεν μπορεί να φτιάξει πρωτεΐνες με τυχαίο τρόπο.

Για την ακρίβεια, τα αρτιότερα εργαστήρια και μπόρεσαν να φτιάξουν μετρημένες πρωτεΐνες, με πολύ συγκεκριμένες μεθόδους και διαδικασίες.

Αυτό και μόνο το πραγματικό γεγονός, αποκλείει την αβιογένεση, μέχρι νεοτέρας.
Την βάζει σε εκείνο το ράφι που έχει ως επικεφαλίδα: Υποθέσεις... έτσι για να περνά ευχάριστα η ώρα...


ΑΝ υποθέσουμε ότι μπορεί να προκύψουν με τυχαίο τρόπο, (πράγμα που είναι ενάντια στα πειράματα, αλλά την κάνουμε την παραχώρηση, για χάριν της κουβέντας) τότε δεν υπάρχει τρόπος να θεωρήσουμε ότι κάποια αμινοξέα, θα δείξουν προτίμηση να ενωθούν το ένα με το άλλο.

Οπότε επιστρέφουμε στην αρχική υπόθεση:
Οι πιθανότητες να ενωθούν 2 αμινοξέα μεταξύ τους, είναι ίσες.

Και αν ισχύει αυτή η υπόθεση, τότε ο σχηματισμός πρωτεϊνών είναι αδύνατος, ακόμα και μέσω των μαθηματικών.
Η προσφυγή στην πιθανότητα, ως επιχείρημα, καταρρίπτεται με πάταγο.
(Γιατί έτσι ξεκίνησε η κουβέντα)

[nik_killthemall]

β) Είναι δυνατοί, διότι τους βλέπουμε μπροστά μας στις πρωτεΐνες.
Αν κάποιοι συνδυασμοί δεν είναι δυνατοί, φέρνεις πηγές που να το υποστηρίζουν.
Πχ αν η Αλανίνη, δεν μπορεί να συνδεθεί με την Προλίνη, φέρνεις πηγή και ευχαρίστως να εξαιρέσω αυτόν τον συνδυασμό και να ξανακάνω τις πράξεις.

ρε τι φίδια είναι αυτά ? βλέπουμε αυτή τη στιγμή μπροστά μας σε πρωτεϊνες τους 10²⁸⁰ συνδυασμούς ? τι παραμύθια είναι αυτά που λες ?

Επίσης, για ποιον ακριβώς λόγο πρέπει να φέρω εγώ πηγές πως δεν είναι δυνατή η σύνδεσή τους σε όλους αυτούς τους συνδυασμούς και να μην φέρεις ΕΣΥ πηγές πως ΕΙΝΑΙ δυνατή η συνδεσή τους ? γιατί έτσι ...
ΕΣΥ διατυπώνεις ισχυρισμό που βασίζεται στον γεγονός πως όλοι οι συνδυασμοί είναι δυνατοί και ΌΧΙ εγω, άρα εσύ βαρύνεσαι με την υποχρέωση να φέρεις πηγές. Που είναι επομένως οι πηγές σου ?
Απ'την άλλη εγώ μπορώ να ισχυριστώ πως δεν είναι δυνατοί όλοι οι συνδυασμοί πολύ απλά γιατί στην γη υπάρχουν μόνο ελάχιστοι από το σύνολό τους.

Αυτό δεν υπάρχει πουθενά!
Και μάλιστα η λεζάντα κάτω από την εικόνα 2, ξεκινά έτσι:
The interactome cannot assemble from its constituent proteins.

Αυτό είναι το πραγματικό συμπέρασμα που προκύπτει από μαθηματικούς υπολογισμούς, με βάση παρατηρήσεις στα ζωντανά κύτταρα.

Η υπόθεση, αφορά τον τρόπο που μπορεί να προέκυψαν αυτά.
The interactome cannot assemble from its constituent proteins. Due to the incomprehensible number of possible realizations and the energy needed for all assembly mechanisms, we suggest a discontinuity between a viable interactome and its isolated components, by postulating three conceptually distinct zones of differing complexity.

Μία υπόθεση που δεν έχει την παραμικρή μαθηματική διατύπωση, την παραμικρή πειραματική διατύπωση, ακριβώς γιατί είναι ... υπόθεση.

Γενικά παρατηρώ μία "δυσκολία" στην διάκριση, των πραγματικών δεδομένων, από τις υποθέσεις.
Φυσικά δεν είναι θέμα "ευφυΐας", αλλά συνειδητής επιλογής.

όχι είναι θέμα προπαγάνδας, στο παρέθεσα και εξακολουθείς και το αποκρύπτεις (η πρώτη παράγραφος του πέηπερ, το άμπστρακτ) :

The central biological question of the 21st century is: how does a viable cell emerge from the bewildering combinatorial complexity of its molecular components? Here, we estimate the combinatorics of self-assembling the protein constituents of a yeast cell, a number so vast that the functional interactome could only have emerged by iterative hierarchic assembly of its component sub-assemblies. A protein can undergo both reversible denaturation and hierarchic self-assembly spontaneously, but a functioning interactome must expend energy to achieve viability. Consequently, it is implausible that a completely “denatured” cell could be reversibly renatured spontaneously, like a protein. Instead, new cells are generated by the division of pre-existing cells, an unbroken chain of renewal tracking back through contingent conditions and evolving responses to the origin of life on the prebiotic earth.
We surmise that this non-deterministic temporal continuum could not be reconstructed de novo under present conditions.

Υπόθεση είναι και το γεγονός πως ισχυρίζονται πως δεν μπορεί να υπάρξει συγκεκριμένος μηχανισμός κατασκευής κυττάρων από πρωτεϊνες, υπόθεση είναι και το γεγονός πως προτείνουν πως αντί για συγκεκριμένο μηχανισμό το χάος με άπειρης πολυπλοκότητας διαδικασίες, πως ήταν αυτό το οποίο οδήγησε από τις πρωτεϊνες στο κύτταρο.

Την πρώτη υπόθεση την κρατάς γιατί αυτό συμφέρει την προ-απόφασή σου, την δεύτερη υπόθεση την πετάς και μάλιστα στα κρυφά χωρίς να το λες, γιατί δεν συμφωνεί με την προαπόφασή σου = επιστήμη ΠΑΣΟΚ

[BaKXOS_Lysios]

Για εμένα αυτή η πολυπλοκότητα, είναι ξεκαθαρή ένδειξη δημιουργού.
Το πολύπλοκο, αυτό που απαιτεί συγκεκριμένες διαδικασίες συναρμολόγησης, αυτό που περιέχει πληροφορίες, είναι πάντα προϊόν νόησης. Ποτέ δεν προέκυψαν πληροφορίες, από τυχαίες διεργασίες.

Ομοίως δεν γνωρίζουμε αν σε ένα πιο "απλό" σύμπαν θα μπορούσε να υπάρχει ζωή.
Η ζωή, όπως την γνωρίζουμε, απαιτεί και κβαντομηχανικές ιδιότητες, άρα απαιτεί ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο και (γιατί όχι) παράξενο σύμπαν.

Δεν απάντησες σε αυτό ακριβώς που ρώτησα.
Το "πολύπλοκο" απαιτεί παράλληλα και τεράστια σπατάλη ενέργειας, χρόνου, ευφυίας κλπ. Αξίζει τον κόπο το αποτέλεσμα; Τι λες; Εκτός κι αν τελικά αυτό που νομίζεις για "πολύπλοκο" είναι κάτι απλούστερο απο αυτό που φαίνεται....

[nrg]

β) Είναι δυνατοί, διότι τους βλέπουμε μπροστά μας στις πρωτεΐνες.
Αν κάποιοι συνδυασμοί δεν είναι δυνατοί, φέρνεις πηγές που να το υποστηρίζουν.
Πχ αν η Αλανίνη, δεν μπορεί να συνδεθεί με την Προλίνη, φέρνεις πηγή και ευχαρίστως να εξαιρέσω αυτόν τον συνδυασμό και να ξανακάνω τις πράξεις.

ρε τι φίδια είναι αυτά ? βλέπουμε αυτή τη στιγμή μπροστά μας σε πρωτεϊνες τους 10²⁸⁰ συνδυασμούς ? τι παραμύθια είναι αυτά που λες ?

Τα φίδια πού τα είδες;
Αυτοί είναι όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί, που σχηματίζουν 20 αμινοξέα, όταν ενώνονται σε μία αλυσίδα των διακοσίων.
Τι σχέση έχει αυτό, με τους φανταστικούς περιορισμούς που θέτεις στην ένωση 2 αμινοξέων;

Επίσης, για ποιον ακριβώς λόγο πρέπει να φέρω εγώ πηγές πως δεν είναι δυνατή η σύνδεσή τους σε όλους αυτούς τους συνδυασμούς και να μην φέρεις ΕΣΥ πηγές πως ΕΙΝΑΙ δυνατή η συνδεσή τους ? γιατί έτσι ...
ΕΣΥ διατυπώνεις ισχυρισμό που βασίζεται στον γεγονός πως όλοι οι συνδυασμοί είναι δυνατοί και ΌΧΙ εγω, άρα εσύ βαρύνεσαι με την υποχρέωση να φέρεις πηγές. Που είναι επομένως οι πηγές σου ?
Απ'την άλλη εγώ μπορώ να ισχυριστώ πως δεν είναι δυνατοί όλοι οι συνδυασμοί πολύ απλά γιατί στην γη υπάρχουν μόνο ελάχιστοι από το σύνολό τους.

- Ισχύει η Αρχή Διατήρησης της Ενέργειας;
- Όχι, διότι δεν μου έφερες άπειρα πειράματα που να αποδεικνύουν ότι ισχύει, σε κάθε ένα από αυτά.

- Ποιος έφτιαξε τον μηχανισμό των Αντικυθήρων;
- Το χάος, διότι δεν ξέρουμε ποιος τον έφτιαξε.

Είναι διασκεδαστικό, αλλά μετά καταντά κουραστικό...

Αυτό δεν υπάρχει πουθενά!
Και μάλιστα η λεζάντα κάτω από την εικόνα 2, ξεκινά έτσι:
The interactome cannot assemble from its constituent proteins.

Αυτό είναι το πραγματικό συμπέρασμα που προκύπτει από μαθηματικούς υπολογισμούς, με βάση παρατηρήσεις στα ζωντανά κύτταρα.

Η υπόθεση, αφορά τον τρόπο που μπορεί να προέκυψαν αυτά.
The interactome cannot assemble from its constituent proteins. Due to the incomprehensible number of possible realizations and the energy needed for all assembly mechanisms, we suggest a discontinuity between a viable interactome and its isolated components, by postulating three conceptually distinct zones of differing complexity.

Μία υπόθεση που δεν έχει την παραμικρή μαθηματική διατύπωση, την παραμικρή πειραματική διατύπωση, ακριβώς γιατί είναι ... υπόθεση.

Γενικά παρατηρώ μία "δυσκολία" στην διάκριση, των πραγματικών δεδομένων, από τις υποθέσεις.
Φυσικά δεν είναι θέμα "ευφυΐας", αλλά συνειδητής επιλογής.

όχι είναι θέμα προπαγάνδας, στο παρέθεσα και εξακολουθείς και το αποκρύπτεις (η πρώτη παράγραφος του πέηπερ, το άμπστρακτ) :

The central biological question of the 21st century is: how does a viable cell emerge from the bewildering combinatorial complexity of its molecular components? Here, we estimate the combinatorics of self-assembling the protein constituents of a yeast cell, a number so vast that the functional interactome could only have emerged by iterative hierarchic assembly of its component sub-assemblies. A protein can undergo both reversible denaturation and hierarchic self-assembly spontaneously, but a functioning interactome must expend energy to achieve viability. Consequently, it is implausible that a completely “denatured” cell could be reversibly renatured spontaneously, like a protein. Instead, new cells are generated by the division of pre-existing cells, an unbroken chain of renewal tracking back through contingent conditions and evolving responses to the origin of life on the prebiotic earth.
We surmise that this non-deterministic temporal continuum could not be reconstructed de novo under present conditions.

Υπόθεση είναι και το γεγονός πως ισχυρίζονται πως δεν μπορεί να υπάρξει συγκεκριμένος μηχανισμός κατασκευής κυττάρων από πρωτεϊνες, υπόθεση είναι και το γεγονός πως προτείνουν πως αντί για συγκεκριμένο μηχανισμό το χάος με άπειρης πολυπλοκότητας διαδικασίες, πως ήταν αυτό το οποίο οδήγησε από τις πρωτεϊνες στο κύτταρο.

Την πρώτη υπόθεση την κρατάς γιατί αυτό συμφέρει την προ-απόφασή σου, την δεύτερη υπόθεση την πετάς και μάλιστα στα κρυφά χωρίς να το λες, γιατί δεν συμφωνεί με την προαπόφασή σου = επιστήμη ΠΑΣΟΚ

Είναι υπόθεση, που επιβεβαιώνεται από τις μέχρι σήμερα παρατηρήσεις.
Διότι σου γράφουν ξεκάθαρα, αλλά κάνεις ότι δεν το βλέπεις:

The spontaneous origination of a de novo cell has yet to be observed; all extant cells are generated by the division of pre-existing cells that provide the necessary template for perpetuation of the interactome.

Και καταλήγουν:

The ability to synthesize an actual artificial cell using designed components that can self-assemble spontaneously still remains a distant challenge.

Τα αυτονόητα θα λέμε;
Δηλαδή θα συζητάμε σε αέναους κύκλους, την διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και υπόθεσης;

[nik_killthemall]

Τα φίδια πού τα είδες;
Αυτοί είναι όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί, που σχηματίζουν 20 αμινοξέα, όταν ενώνονται σε μία αλυσίδα των διακοσίων.
Τι σχέση έχει αυτό, με τους φανταστικούς περιορισμούς που θέτεις στην ένωση 2 αμινοξέων;

άρα αυτή τη στιγμή έχουμε εδώ πάνω στη γη 10²⁸⁰ πρωτείνες, δηλ. όλους τους συνδυασμούς αμινοξέων ? ...

να φέρετε αποδείξεις κύριε nrg, εσείς κάνετε ισχυρισμό (θεό) όχι εγώ (άγνωστικισμός).

Η Α.Δ.Ε. δεν ισχύει επειδή το λέμε απλά, ισχύει επειδή επιβεβαιώνεται ακατάπαυστα κάθε μέρα πειραματικά. Όλοι οι συνδυασμοί αμινοξέων 10²⁸⁰ επιβεβαιώνονται και αυτοί ακατάπαυστα κάθε μέρα πειραματικά ?

Μαν βαρέθηκα τους χαζούς σου κύκλους, κοπι πεηστ τα λόγια του πέηπερ που εσύ έφερες χρησιμοποιώ και τα διαστρέφεις = πίστη.

άρα κιπ γιορ φεηθ εν σιν νοου μορ τεκνον nrg ...

[nrg]

Τα φίδια πού τα είδες;
Αυτοί είναι όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί, που σχηματίζουν 20 αμινοξέα, όταν ενώνονται σε μία αλυσίδα των διακοσίων.
Τι σχέση έχει αυτό, με τους φανταστικούς περιορισμούς που θέτεις στην ένωση 2 αμινοξέων;

άρα αυτή τη στιγμή έχουμε εδώ πάνω στη γη 10²⁸⁰ πρωτείνες, δηλ. όλους τους συνδυασμούς αμινοξέων ? ...

Όχι βέβαια. Ποιος το είπε αυτό;

Αυτοί είναι οι δυνατοί συνδυασμοί 20 αμινοξέων, όταν σχηματίζουν μία αλυσίδα των 200.

Αν λοιπόν κάπου διαβάσεις: ...και έτσι από τα απλά αμινοξέα, που βρήκαμε στην φύση αλλά και σε κομήτες, προέκυψαν οι πρώτες πρωτεΐνες...

Ένα πράγμα θα αναρωτηθείς:
10²⁸⁰συνδυασμοί.
0 πειράματα που προέκυψαν πρωτείνες με τυχαίο τρόπο.

Πόσο πιθανό είναι να σχηματίστηκε η σωστή πρωτεΐνη;

να φέρετε αποδείξεις κύριε nrg, εσείς κάνετε ισχυρισμό (θεό) όχι εγώ (άγνωστικισμός).

Αρνητής είσαι. Θέμα χρόνου να το ξεπεράσεις...
Αποδείξεις;
Πόσες φορές θα γράψω ότι το πείραμα είναι φανταστικό;

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι προκύπτουν πρωτεΐνες και DNA, με τυχαίο τρόπο πρέπει να φέρουν αποδείξεις.
Μέχρι να τις φέρουν, το επιστημονικό συμπέρασμα είναι: Δεν προκύπτουν.

Και όταν κάτι δεν προκύπτει τυχαία, τότε είναι κατασκευασμένο.

Η Α.Δ.Ε. δεν ισχύει επειδή το λέμε απλά, ισχύει επειδή επιβεβαιώνεται ακατάπαυστα κάθε μέρα πειραματικά. Όλοι οι συνδυασμοί αμινοξέων 10²⁸⁰ επιβεβαιώνονται και αυτοί ακατάπαυστα κάθε μέρα πειραματικά ?

Μαν βαρέθηκα τους χαζούς σου κύκλους, κοπι πεηστ τα λόγια του πέηπερ που εσύ έφερες χρησιμοποιώ και τα διαστρέφεις = πίστη.

άρα κιπ γιορ φεηθ εν σιν νοου μορ τεκνον nrg ...

Αυτό που επιβεβαιώνεται ακατάπαυστα, κάθε μέρα και πειραματικά, είναι ότι πρωτεΐνες δεν προκύπτουν τυχαία.

Το ένα σε βολεύει και το δέχεσαι το άλλο δεν βολεύει και κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις...

[BaKXOS_Lysios]

- Ποιος έφτιαξε τον μηχανισμό των Αντικυθήρων;
- Το χάος, διότι δεν ξέρουμε ποιος τον έφτιαξε.[/i]

Είναι διασκεδαστικό, αλλά μετά καταντά κουραστικό...

Εσύ έχεις γίνει κουραστικός με αυτό σου το "επιχείρημα" το οποίο σου έχει γίνει πια καραμέλα και δεν έχει καμία αντιστοιχία στην φύση και τα φυσικά φαινόμενα. Να το πούμε ξανά ότι τα φυσικά φαινόμενα ΔΕΝ είναι μηχανές για να κάνουν την δουλειά κάποιου.... Παρόλα αυτά μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι τον μηχανισμό των Αντικυθήρων τον έφτιαξε το χάος ή το σύμπαν: αν δεν υπήρχε το χάος δεν θα είχαμε ζωή και χωρίς ζωή δεν θα είχαμε μηχανισμό Αντικυθήρων... άρα ναι, τον μηχανισμό, τις πυραμίδες, τον Παρθενώνα, τους Η/Υ τους έφτιαξε το χάος.......

[nrg]

- Ποιος έφτιαξε τον μηχανισμό των Αντικυθήρων;
- Το χάος, διότι δεν ξέρουμε ποιος τον έφτιαξε.[/i]

Είναι διασκεδαστικό, αλλά μετά καταντά κουραστικό...

Εσύ έχεις γίνει κουραστικός με αυτό σου το "επιχείρημα" το οποίο σου έχει γίνει πια καραμέλα και δεν έχει καμία αντιστοιχία στην φύση και τα φυσικά φαινόμενα. Να το πούμε ξανά ότι τα φυσικά φαινόμενα ΔΕΝ είναι μηχανές για να κάνουν την δουλειά κάποιου.... Παρόλα αυτά μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι τον μηχανισμό των Αντικυθήρων τον έφτιαξε το χάος ή το σύμπαν: αν δεν υπήρχε το χάος δεν θα είχαμε ζωή και χωρίς ζωή δεν θα είχαμε μηχανισμό Αντικυθήρων... άρα ναι, τον μηχανισμό, τις πυραμίδες, τον Παρθενώνα, τους Η/Υ τους έφτιαξε το χάος.......

Όπου "χάος" βάλε: εξωγήινοι, νεράιδες, μάγοι, ξωτικά και αν μπορείς φέρε επιχειρήματα για να τα αντικρούσεις.

Δεν υπάρχουν ξωτικά; Που το ξέρεις; Στα βάθη του σύμπαντος μπορεί να υπάρχουν και να τηλεμετέφεραν την ζωή πάνω στην Γη.

Πέρα από την πλάκα, απορώ γιατί συνεχίζουμε...

Zone 3 (chaos) is vast and undifferentiated, representing the lethal level of disorganization brought about by extreme stress, a level that cannot be reversed by self-assembly mechanisms. An excursion into this zone is not reversible. Whereas zone 1 may represent a steady state in some abstract interaction space, there is no mechanism for reaching it from zone 3 in a biologically relevant time frame.

Αν δεν μπορεί να βρεθεί επιστημονικός τρόπος που να προέκυψαν όλα αυτά, τότε κάθε υπόθεση, μπορεί να είναι μία σωστή υπόθεση. Κανένα πρόβλημα με αυτό, αρκεί ο καθείς να αντιλαμβάνεται ότι ζει στο όνειρό του (συμπεριλαμβανομένου και εμένα)
Όπως έγραψα και παλαιότερα, είναι θέμα επιλογής.

Το αντικειμενικό όμως πρόβλημα, είναι ότι δεν υπάρχει πείραμα που να προκύπτουν τυχαία (από το χάος άμα σας βολεύει) πρωτεΐνες και DNA.

Οπότε το επιστημονικό συμπέρασμα παραμένει: Δεν προκύψαμε τυχαία.

Και ότι δεν προκύπτει τυχαία, είναι κατασκευασμένο.