Δημοσίευσηαπό nemo » 30 Ιούλ 2023, 11:05
συγκινήθηκα πρωι πρωι ...διαβαζοντας αυτο
FLORENTIA
ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥ= Γνωστή, πασίγνωστη. Ίσως πάλι και όχι. Μητέρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη,η Κωνσταντού, πρωτοκαπετάνισσα της κλεφτουριάς..
Αν θέλουμε να περιγράψουμε το βίο της θα βεβαιώσουμε ότι ολόκληρος αναλώθηκε σε περιπέτειες, αγώνες, πράξεις αυταπάρνησης, χριστιανικής αγάπης και ηρωισμού.
Έζησε στην περίοδο των δυο επαναστάσεων του 1770 και του 1821 και ο Θεός την ευλόγησε να δει το όνειρο της ελληνικής φυλής να πραγματοποιείται.
Και στις δυο αυτές επαναστάσεις στάθηκε στην πρώτη γραμμή. Στην μία σύζυγος και στην άλλη μητέρα των δυο μεγάλων πρωταγωνιστών τους.Του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη και του γιού της Θοδωρή.
Κόρη του οπλαρχηγού Κωστάκη, η Ζαμπία, δεν ξέρουμε δυστυχώς πότε ακριβώς γεννήθηκε. Όμως μέσα από τα Απομνημονεύματα του γιού της, μαθαίνουμε πως παντρεύτηκε τον πατέρα του το 1769 σε πολύ νεαρή ηλικία (σύνηθες τότε αλλά και αργότερα). Από τότε ακολούθησε τον άνδρα της στους πιο σκληρούς αγώνες. Κι όταν χρειάστηκε, έγινε η πιο έμπιστη σύμβουλος του γιου της στις πιο δύσκολες περιστάσεις της ζωής του.
Αν προσπαθήσουμε να μετρήσουμε πόσες φορές οι γυναίκες των Κολοκοτρωναίων με αρχηγό την καπετάνισσα Κωνσταντού πήραν μέρος σε μάχες, θα χάσουμε πραγματικά τον λογαριασμό. Και σε όλες πολέμησαν με θάρρος και ανδρεία.
Στη μάχη της Καστανιάς το 1780, που να θυμίσω ότι ήταν σωστός όλεθρος για τους Κολοκοτρωναίους,η καπετάνισσα, που πήρε και αυτή μέρος στη μάχη, έχασε τον άνδρα της.
Ένα δημοτικό μας τραγούδι απαθανάτισε το ηρωισμό της Κωνσταντούς :
- Πολύ κακό που πάθανε οι Κολοκοτρωναίοι
που τους εσκλάβωσ΄ η Τουρκιά τ΄ Αλήμπεη τ΄ασκέρι.
Την ταπεινή Αναγνώσταινα την πήραν οι Λαλιώτες.
Τη δόλια τη Γιωργάκαινα την παν στην Καλαμάτα,
κι η Κωνσταντού ήταν πονηρή κι εντύθηκε τ΄αντρίκεια
επήρε τ΄αλαφρό σπαθί και το βαρύ τουφέκι και με τους
άντρες έσμιξε και πάει μέσα στη Μάνη.
Κι Αλήμπεης που τ΄άκουσε πολύ του κακοφάνη
"Δεν είχα Τούρκους εδικούς,δεν είχα παληκάρια, για να την πιάσουν ζωντανή"...
'Υστερα από τον χαμό του άνδρα της η καπετάνισσα με τον 10χρονο Θοδωρή και την κόρη της,κρύφτηκαν σε φιλικά σπίτια, γιατί οι Τούρκοι ήθελαν να την πιάσουν ζωντανή.
Αλλά παρόλο που ήταν υποχρεωμένη να κρύβεται,κατάφερε να ελευθερώσει και τα υπόλοιπα παιδιά της που ήταν αιχμάλωτοι: τον Γιάννη, τον Χρήστο και τον Νικολάκη,όλα μικρότερα από τον Θοδωρή.
Από την εποχή εκείνη η καπετάνισσα περνά τις πιο τραγικές στιγμές της ζωής της και δεν βλέπει την ώρα να μεγαλώσουν τα παιδιά και να συνεχίσουν τα κατορθώματα του πατέρα τους..
Η κατάστασή της ήταν απελπιστική. Επί τρία χρόνια πάμπτωχη προσπαθεί να βγάλει το ψωμί της ημέρας ξενοδουλεύοντας στη Μάνη.Όταν έμαθαν τ΄αδέλφια της πως η περήφανη καπετάνισσα ξενοδουλεύει (ύφαινε ή έκοβε ξύλα) και πως ο μικρός Θοδωράκης μεταφέρει με το γαιδουράκι τους ξύλα στην Τριπολιτσά και τα πουλάει,ήρθαν και την πήραν στην Αλωνίσταινα.
Αλλά γρήγορα αναγκάστηκε να φύγει και από εκεί μαζί με τα παιδιά,γιατί το έμαθαν οι Τούρκοι. Πήγαν τότε και κρύφτηκαν στα όρη της Πιάνας.
- Πότε θα μεγαλώσετε να κόψετε με τα σπαθιά σας τους Τούρκους που σκότωσαν τον πατέρα σας και κρατούν σκλαβωμένη την πατρίδα μας...
ήταν η μόνη διδασκαλία που έκανε στα παιδιά της.
Με αυτόν τον πόθο ανάθρεψε τα παιδιά της η καπετάνισσα Κωνσταντού και μετά σαράντα χρόνια το όνειρό της εκπληρώθηκε.
Ο Θοδωράκης που κουβαλούσε τα ξύλα με το γαιδουράκι του έμελλε να γίνει αυτός που θα πραγματοποιούσε το όνειρο της μητέρας και του πατέρα.. Το όνειρο όλων των Ελλήνων.
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου