Οι μικροκτηματίες ( δεν μιλάω για μεγαλοκτηματίες και επαγγελματίες αγρότες , δηλαδή γι' αυτούς που το έχουν επάγγελμα και ζουν από αυτό ) μάζευαν και μαζεύουν τις ελιές τους ως εξής.
1) Οικογενειακά. Παίρνουν άδειες απ' τις κανονικές δουλειές τους και μαζεύουν όλοι μαζί όλα τα κτήματά τους. Έπειτα μοιράζονται το λάδι. Δεν πληρώνονται. Πληρώνουν το ελαιοτριβείο με ένα μέρος απ' το λάδι που τους κρατάει. Άρα δεν υπάρχουν αποδείξεις και μαλακίες. Έτσι μάζευαν οι μικροκτηματίες τις ελιές τους μέχρι την είσοδο των Αλβανών στα '90ς . ( Μάλιστα δίνονταν και επιδοτήσεις ).
2) Χρησιμοποίηση ντόπιων Ελλήνων ή Αλβανών που δεν ζουν όμως απ' το μάζεμα των ελιών. Δηλαδή το μάζεμα των ελιών είναι γι' αυτούς έξτρα χρήματα. Κάνουν την κανονική τους δουλειά ( καταστηματάρχες , εστίαση , αγρότες , κτηνοτρόφοι , ψαράδες , οικοδομή , υδραυλικοί , ηλεκτρολόγοι , βαψίματα , ταβέρνες , παντοπώλες , υπάλληλοι ελαιοτριβείου ή αλλού, δημοτικοί υπάλληλοι , καφετζήδες, δάσκαλοι ) και την περίοδο του μαζέματος συμμετέχουν κερδίζοντας έξτρα και μαύρα χρήματα ή κρατάνε μέρος του λαδιού πουλώντας το σε μεγαλοπαραγωγούς ή ελαιοτριβεία.
3) Συνεργεία μαζέματος που εννοείται
.gif)
τα πληρώνεις με μαύρα αφού δεν κόβουν αποδείξεις . Συνήθως είναι υπάλληλοι κάποιου ελαιοτριβείου .
Το μεγαλύτερο που έχει βγάλει ποτέ η οικογένειά μου στα χρονικά είναι 6 τενεκέδες λάδι. Συνήθως 4. Μεταφέρονταν στην Αθήνα με το αμάξι. Ποτέ δεν έχουμε πουλήσει.
Τα τελευταία 10 χρόνια δεν μας συμφέρει το μάζεμα. Δηλαδή το κόστος ( μετακίνηση , διόδια , βενζίνες , φαγητό , διαβίωση, κούραση , χρόνος , χωματόδρομοι , κλείσιμο μονοπατιών και έλλειψη γαϊδουριών , κόψιμο βάτων κ.α. ) έρχεται μία η άλλη. Οπότε το αγοράζουμε απ' το σούπερ προς μεγάλη θλίψη των παππούδων μου που
κατάντησαν να παίρνουν λάδι
αγοραστό.