ΩRIΩNAS7 έγραψε:stavmanr έγραψε:
Ας απαντήσω εγώ, αφού το έχω ήδη απαντήσει σε άλλο νήμα εξειδικευμένο στο θέμα:
αν δεν υπήρχε σαφής αναφορά στη γλώσσα ή την ιθαγένεια, οι σκοπιανοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν οτιδήποτε μέσα στο επόμενο διάστημα, δηλαδή θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι η ιθαγένειά τους ταυτίζεται με του Μ. Αλέξανδρου και η γλώσσα τους είναι η αρχαία μακεδονική. Και να αρχίσουμε και πάλι να παίζουμε μπάτσες για φυλές και αηδίες, αντί να ασχολούμαστε με σοβαρά προβλήματα. Αναγνωρίζοντας ότι η επίσημη, μητρική τους γλώσσα είναι η σλαβομακεδονική (μακεδονική σλαβικής προέλευσης κυριλλικού αλφαβήτου) στην ουσία σταματά κάθε άλλος συσχετισμός με "συνέχεια της Μακεδονίας" κλπ.
Η μακεδονική γλώσσα σλαβικής προέλευσης είναι όπλο μας. Όχι όπλο τους.
Συμφωνώ 101%
Κατά περίεργο τρόπο ο Τσίπρας και ο Κοτζιάς πέτυχαν μια εξαιρετική σύμφωνία. Δεν τους το είχα αλλά μπράβο τους. Αυτή η συμφωνία και β απλή αναλογική είναι τα μόνα πράγματα για τα οποία βγάζω το καπέλο στο σύριζα. Κατά τ άλλα είναι για πολλά γιαούρτια.
Διαφωνώ ότι η συγκεκριμένη συμφωνία είναι δημιούργημα Τσίπρα, Κοτζιά. Περιλαμβάνει όρους θέσεις που υποστηρίζονται εδώ και 35 χρόνια... Υπάρχουν κρυφές διπλωματικές και μη συζητήσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων (Ελλάδας, Σκοπίων, ΗΠΑ, Ρωσίας, Γερμανίας κλπ) εδώ και δεκαετίες...
Συνήθως, ο μέσος αδαής ανθρωπάκος πιστεύει ότι ο κάθε Τσίπρας, Μητσοτάκης, Σαμαράς, Βενιζέλος είναι υπερεγκέφαλος που χειρίζεται όλες τις υποθέσεις προσωπικά. Και φυσικά, πέρα από το ανόητο της σκέψης αυτής δεν υπάρχει κάτι άλλο.
Κάθε χώρα βασίζεται σε επιτελεία (οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κλπ) τα οποία συνεργάζονται για να παράγουν:
- Πάγια στρατηγική
- Τοπικούς ελιγμούς
Τα επιτελεία αυτά δεν είναι 4ετίας. Οι στρατηγικές που χαράσσονται δεν είναι 10ετίας. Οι τοπικοί ελιγμοί δεν αποφασίζονται τυχαία, αλλά έπειτα από τοπικές ήττες (διαπραγματευτικές, διπλωματικές κλπ) ή ευκαιρίες που παρουσιάζονται.
Η Συμφωνία αυτή είναι παράγωγο ενός συνδυασμού:
- εθνικής στρατηγικής από το 1993 (όταν έγινε το πρώτο άλμα της αναγνώρισης του κρατους των Σκοπίων με την Ενδιάμεση Συμφωνία)
- τοπικής διεθνούς συγκυρίας (ανάγκη για είσοδο της ΠΓΔΜ σε ΕΕ και ΝΑΤΟ)
- γεωστρατηγικών συσχετισμών (ανάγκη να μη διαλυθεί η ΠΓΔΜ και προσαρτηθεί σε Μεγάλη Βουλγαρία και Μεγάλη Αλβανία)
κ.α.
Γι' αυτό και κάθε κόμμα εξουσίας, όπως ΝΔ, ΠΑΣΟΚ παριστάνουν ότι διαφωνούν ενώ επί της ουσίας συμφωνούν απόλυτα με το κείμενο, γνωρίζοντας ότι η πάγια στρατηγική και η διαδικασία μελέτης των τοπικών ελιγμών έχει συνδιαμορφωθεί από τους ίδιους τα προηγούμενα χρόνια.
Τα υπόλοιπα κόμματα που δεν έχουν ασκήσει εξουσία, δεν έχουν την εμπειρία της διακυβέρνησης για να αντιληφθούν τις διαδικασίες λήψης εθνικών αποφάσεων και συνήθως αναλώνονται σε μικρολαϊκισμούς και ιδεοληψίες.
Ο μέσος ανθρωπάκος παγιδεύεται σε πλαίσια μικροπολιτικής και συνήθως, αντί να μελετήσει, προσπαθεί να αναγάγει τα πάντα στις κομματικές του εμμονές, καθώς έτσι συνήθισε να σκέφτεται σε όλες τις συζητήσεις: ο Κούλης, ο Μπούλης, ο Φούλης κλπ.