H διαδοχή του Μ. Αλεξάνδρου και η παρακμή του ελληνιστικού κόσμου

[Προέλλην]

Alexanders First Three Persian Satraps and The Road to a New Realm

Alexander abandoned the course of rule promoted by Isocrates and Aristotle that he
seemed to have followed in the early campaign. Greeks were freed from the Persian yoke and
democracies restored among the Ionian communities of Asia Minor. After 330 BC, however, he
demonstrated that their pre-conceptions of government or views of racial superiority were no
longer acceptable in his ruling ideology.

It is clear that when Alexander recognized the defeat of
Darius was inevitable and began to co-opt the existing Persian lands into an empire of his own,
he understood that he could not simply consider the subjugated people as mere chattel.

The Macedonian military machine alone could not hope to maintain control over the vast land mass
that Alexander was now consolidating. Thus, Alexander set about creating a unique system of
governance. Alexanders new system allowed Persian satraps to remain in their own
administrative capacity provided they continued to remain obedient.

https://pdfs.semanticscholar.org/2693/e ... 2532e7.pdf

Alexander died on June 11, 323 BC, in the early hours of the morning. He had given his signet ring to his second-in-command, Perdiccas, on the previous day, according to the main account, that of Quintus Curtius Rufus, in History of Alexander, which is summarized here. Curtius claims that Alexander predicted his own death, as well as the chaos resulting from it.

Modern authorities disagree on whether or not this report is true, but if it is, Alexander's prediction would not have required the gift of clairvoyance and would have been largely stating the obvious; he had been dealing with mutiny among the Macedonian troops since before the expedition to India. At that time he formed a special unit of Persian young men, the Epigoni, to be armed and trained in Macedonian ways. On his return from India he hired them exclusively as his bodyguards. The handful of Macedonian generals officially titled bodyguards he used as senior staff officers. He was covered with old wounds from head to foot. He was seriously ill days before his death.

https://en.wikipedia.org/wiki/Partition_of_Babylon

[Προέλλην]

Έτσι πέθανε λοιπόν ο Μέγας, με τους Μακεδόνες να συνωμοτούν εναντίον του, και να νιώθει την μικρόνοιά τους να τον απειλεί με φυσική εξόντωση, βρίσκοντας προστασία ανάμεσα στα καινούργια του παιδιά.


Πριν περάσουμε στα συγκλονιστικά γεγονότα αμέσως μετά τον θάνατό του, αξίζει να δούμε μιά δυό ιστορίες:

Η Σισύγαμβις από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας, που έγινε μητέρα τού Δαρείου Γ΄ Κοδομανού.

Στη μάχη στα Γαυγάμηλα το 331 πΧ η Σισύγαμβις και οι οικείοι της βρισκόταν στην άμαξα πίσω από τον στρατό τού Αλεξάνδρου Γ΄. Το Σκυθικό ιππικό, μέρος τού περσικού στρατού, διέρρηξε τον Μακεδονικό στρατό για να τη φθάσει, αλλά εκείνη υποτίθεται, πως αρνήθηκε να πανηγυρίσει αυτό, που φαινόταν αρχικά ως νίκη των Περσών. Ο Κουίντος Κούρτιος Ρούφος πληροφορεί, ότι η Σισύγαμβις δεν θα μπορούσε να συγχωρήσει τον γιο της Δαρείο Γ΄ για την εγκατάληψη της οικογένειάς του στην Ισσό. Σύντομα μετά την ήττα του εκεί, ο Δαρείος Γ΄ σκοτώθηκε. Ο Αλέξανδρος Γ΄ έστειλε τη σορό του σε αυτήν. Όταν την κάλεσαν να θρηνήσει για τον Δαρείο Γ΄, απάντησε, πως "έχω μόνο έναν γιο", εννοώντας τον Αλέξανδρο Γ΄, "που είναι βασιλιάς της Περσίας". Αφιερώθηκε σε αυτόν και εκείνος την έλεγε "μητέρα".

Ο Αλέξανδρος Γ΄ νυμφεύτηκε την εγγονή της, τη Στάτειρα Β΄, κόρη τού Δαρείου Γ΄ το 324 στα Σούσα σε μία μαζική τελετή γάμων Μακεδόνων με Περσίδες γυναίκες. Ο στατηλάτης άφησε τη νέα του σύζυγο στα Σούσα με διδασκάλους για να μάθει Ελληνικά και συνέχισε τις κατακτήσεις του.

Όταν το επόμενο έτος η Σισύγαμβις έμαθε το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ΄, κλείστηκε στο δωμάτιό της αρνούμενη να φάει. Λέγεται, ότι απεβίωσε από λύπη και ασιτία τέσσερις ημέρες μετά.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE ... E%B9%CF%82

[Προέλλην]

In Taxila, once, he met some members of the Indian sect of Wise Men whose practice it is to go naked, and he so much admired their powers of endurance that the fancy took him to have one of them in his personal train. The oldest man among them, whose name was Dandamis (the others were his pupils), refused either to join Alexander himself or to permit any of his pupils to do so.

[7.2.3] "If you, my lord," he is said to have replied, "are the son of god, why - so am I. I want nothing from you, for what I have suffices. I perceive, moreover, that the men you lead get no good from their world-wide wandering over land and sea, and that of their many travels there will be no end. I desire nothing that you can give me; I fear no exclusion from any blessings which may perhaps be yours.

[7.2.4] India, with the fruits of her soil in due season, is enough for me while I live; and when I die, I shall be rid of my poor body - my unseemly housemate."

[7.3.1] I have mentioned this because no history of Alexander would he complete without the story of Calanus. In India Calanus had never been ill, but when he was living in Persia all strength ultimately left his body. In spite of his enfeebled state he refused to submit to an invalid regimen, and told Alexander that he was content to die as he was, which would be preferable to enduring the misery of being forced to alter his way of life.

https://www.livius.org/sources/content/ ... ian-sages/

Ο Καλανός (4ος αιώνας π.Χ. - θάνατος το 323 π.Χ.) ήταν Ινδός βραχμάνος γυμνοσοφιστής ή Βουδιστής γυμνοσοφιστής που καταγόταν από τα Τάξιλα, και έζησε στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου του οποίου και το στρατό οικοιοθελώς ακολουθούσε. . Η ινδική ονομασία του ήταν Σφίνης. Η γνωριμία του Αλέξανδρου με τον Δάνδαμη, τον πνευματικό ηγέτη των ασκητών της περιοχής, ήταν μέσω του Καλανού.

Ακολούθησε την εκστρατεία και απέκτησε αρκετούς μαθητές της ινδικής φιλοσοφίας, μεταξύ των οποίων και ο Λυσίμαχος. Με την ενέργειά του αυτή ο Σφίνης ή Κάλανος προκάλεσε την περιφρόνηση των άλλων Βραχμάνων, διότι προτίμησε να υπηρετήσει ένα άρχοντα αντί για το θεό.

Ο Κάλανος αρρώστησε για πρώτη φορά στη ζωή του σε ηλικία 73 ετών κατά την μετάβαση του στρατού στην Περσία, και επειδή η υγεία του χειροτέρευε καθημερινά, θέλησε να δώσει τέρμα στη ζωή του αυτοαναφλέγωντας τον εαυτό του κατά τα έθιμα της θρησκείας και φιλοσοφίας του. Αρχικά ο Αλέξανδρος, που τον εκτιμούσε πολύ, προσπάθησε να τον μεταπείσει, αλλά βλέποντας την αποφασιστικότητά του να πεθάνει, ανέθεσε στον Πτολεμαίο να ετοιμάσει την εξόδιο τελετή, όπως την ήθελε ο Βραχμάνας.

Λέγεται ότι προπορευόταν μία πομπή από έφιππους και πεζούς. Άλλοι ήταν οπλισμένοι και άλλοι μετέφεραν πάσης φύσεως θυμιάματα, χρυσά και ασημένια κύπελλα, στρώματα και μία βασιλική ενδυμασία, τα οποία κατά διαταγή του Αλεξάνδρου θα καιγόντουσαν στην πυρά προς τιμήν του Ινδού. Επειδή λόγω της ασθενείας του δεν μπορούσε να περπατήσει, του είχαν παραχωρήσει έναν βασιλικό ίππο των Νυσαίων, αλλά ο Κάλανος δεν μπορούσε ούτε να ιππεύσει και τελικά τον μετέφεραν στεφανωμένο κατά τα ινδικά έθιμα πάνω σε φορείο. Σε όλη τη διαδρομή έψελνε ινδικά τραγούδια, που οι άλλοι Ινδοί αναγνώρισαν ως ύμνους προς τους θεούς τους.

Πριν ανέβει στην πυρά, μοίρασε τα δώρα και τα στρώματα στους συντρόφους του και τον ίππο τον δώρισε στον μαθητή του Λυσίμαχο. Χαιρέτησε όλους τους παρόντες Μακεδόνες και τους παρακάλεσε να κάνουν επικήδειο γλέντι, να διασκεδάσουν και να μεθύσουν. Μετά ο Κάλανος ανέβηκε στην πυρά και ξάπλωσε, έτσι ώστε να τον βλέπει όλη η στρατιά. Σύμφωνα με τον Νέαρχο, μόλις άναψε η φωτιά, όλοι θαύμασαν ότι ο Κάλανος έμεινε εντελώς ακίνητος καθώς τον έκαιγαν οι φλόγες.

Ο Αλέξανδρος απουσίαζε από την πυρά του Καλανού, την τελευταία φορά που ήταν μαζί όμως και πριν αποχωρηστούν ο Καλανός φέρεται να του είπε "θα συναντηθούμε στη Βαβυλώνα" κάτι που εκείνη τη στιγμή θεωρήθηκε ως ασήμαντη ασυναρτησία, μια και την χρονική περίοδο εκείνη ο Αλέξανδρος δε σκόπευε να πάει στη Βαβυλώνα και ο Καλανός θα καιγόταν στην πυρά σύντομα. Έτσι εμφανίζεται σαν να έχει προβλέψει τον θάνατο του Αλέξανδρου μερικούς μήνες νωρίτερα απ'ότι αυτός συνέβη.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE ... F%8C%CF%82

Ο Δάνδαμης ήταν Βραχμάνος φιλόσοφος και γυμνοσοφιστής, τον οποίο ο Μέγας Αλέξανδρος συνάντησε στη δασική περιοχή των Τάξιλων στην Ινδία. Η Ινδική ονομασία του ήταν Ντάντι (Dandi) ή Νταντι-Σουάμι (Dandi-Swami). Επίσης αναφέρεται και ως Μάνδανης. Η γνωριμία του με τον Αλέξανδρο έγινε μέσω του Βραχμάνου ασκητή Καλανού, ο οποίος ακολουθούσε το στράτευμα του Αλεξάνδρου.

Κατά τον Αρριανό, ο Δάνδαμης ήταν ο πιο ηλικιωμένος απ’ τους Βραχμάνες και δάσκαλος όλων των άλλων, και ο ίδιος δεν πήγε να υποβάλει τα σέβη του στον κατακτητή (326 π.Χ.), ούτε άφησε τους άλλους να πάνε. Σε κάποιον (πιθανώς στον Ονησίκριτο) που πήγε να τους επιδώσει πρόσκληση του Αλεξάνδρου, απάντησε ότι κι εκείνος ήταν γιος του Δία, όπως κι ο Αλέξανδρος, και ότι δεν χρειαζόταν τίποτα από όσα μπορούσε να του προσφέρει. Ήταν απόλυτα ευτυχισμένος με όσα του πρόσφερε η ινδική γη και, όταν θα πέθαινε, θα απαλλασσόταν από τον ενοχλητικό σύντροφό του, το σώμα του. Είπε ακόμη να μεταφέρουν στον Αλέξανδρο ότι κανένας δεν κατέχει μεγαλύτερο κομμάτι γης απ’ όσο πατάει, ότι ο Αλέξανδρος μόνο στην πολυπραγμοσύνη και την έπαρση διέφερε απ’ όλους τους άλλους ανθρώπους και ότι κατέκτησε μεγάλη έκταση μακριά από την πατρίδα του, αλλά τη μοίρασε σε άλλους για να τη διοικούν και όταν θα πεθάνει θα κατέχει τόση γη, όση θα καλύπτει το σώμα του.

Κατά τον Πλούταρχο (που βασίζεται στον Ονησίκριτο), ο Αλέξανδρος έστειλε στους πιο διάσημους Βραχμάνες πρόσκληση με τον Ονησίκριτο, σύμφωνα με τα λεγόμενα του οποίου, ο Σφίνης τον δέχθηκε πολύ προσβλητικά. Τον διέταξε να βγάλει το χιτώνα του και να σταθεί μπροστά του γυμνός, «κι ας τον είχε στείλει ο ίδιος ο Δίας». Ο Δάνδαμις ήταν πιο ήρεμος και, αφού άκουσε τον Ονησίκριτο, τον αρκετά αργότερα μαθητή του κυνικού φιλόσοφου Διογένη, να του εξηγεί τις θεωρίες των Σωκράτη, Πυθαγόρα και Διογένη, ρώτησε «Για ποιον λόγο έκανε τόσο δρόμο ως εδώ ο Αλέξανδρος;».

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE ... E%B7%CF%82

Έπειτα ο Αλέξανδρος πήγε στο δάσος με οδηγό τον Καλανό, για να συναντήσει τον γυμνιστή γκουρού Δάνδαμη:

He then sent Onescratus to bring Dandamis to him. When Onescratus encountered Dandamis in forest, he gave him the message, that Alexander, the Great son of Zeus, has ordered him to come to him. He will give you gold and other rewards but if you refuse, he may behead you. When Dandamis heard that, he did not even raise his head and replied lying in his bed of leaves. God the Great King, is not a source of violence but provider of water, food, light and life. Your king cannot be a God, who loves violence and who is mortal. Even if you take away my head, you cannot take away my soul, which will depart to my God and leave this body like we throw away old garment. We, Brahmans do not love gold nor fear death. So your king has nothing to offer, which I may need. Go and tell you King : Dandamis, therefore, will not come to you. If he needs Dandamis, he must come to me

When Alexander, came to know what Dandamis' reply, he went to forest to meet Dandamis. Alexander sat before him in forest for more than an hour. When Dandamis asked him, why he has come to him because - I have nothing to offer you. Because we have no thought of pleasure or gold, we love God and despise death, whereas you love pleasure, gold and kill people, you fear death and despise God. Alexander, informed that I heard your name from Calanus and have come to learn wisdom from you The conversation that followed between them is recorded by Greeks as Alexander-Dandamis colloquy.

https://en.wikipedia.org/wiki/Dandamis

[nemo]

εκει βρισκεται μια απο τις λιγες αδυναμιες του αλξ νομιζε οτι ηταν αρκετο να διευθυνει τις κατακτησεις του
πανω σε ενα αλογο και η πιστη του οτι θα ζουσε αρκετα χρονια μη πω αιωνια

αποδειχτηκε οτι ηταν τα μονα λαθη που τον κοστισαν και παλι ομως δεν μπορουμε να τον κρινουμε
με ανθρωπινα κριτήρια

[Προέλλην]

Ο Αλέξανδρος αποδείχθηκε πραγματικός Empire Builder, αντάξιος των Αχαιμενίδων πριν απ αυτόν, και όχι απλά κάποιος κατακτητής.

Γι αυτό, δεν χωράει η παραμικρή σπέκουλα, καθώς τα πολιτικά μέτρα που πήρε προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ συγκεκριμένα και καταγγεγραμένα.

Το ίδιο και οι συνέπειές τους. Αυτά, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για τα διάδοχα ελληνιστικά κράτη.

[Προέλλην]

Σε λίγο, θα δούμε με λεπτομέρεια τι ακολούθησε τις επόμενες ώρες και μέρες του θανάτου του. Μόνο με φοιτητική συνέλευση ΑΕΙ μπορούν να συγκριθούν. Μείνετε συντονισμένοι.

[Προέλλην]

Πρελούδιο

Η προσδοκία των Μακεδόνων ήταν ότι μετά την νίκη επί των Περσών, θα γυρνούσαν στα σπίτια τους γεμάτοι λάφυρα, ή κάποιων άλλων, ότι θα την έβγαζαν ως αποικιοκράτες στην Μ. Ανατολή, ως ανώτερη κάστα μεταξύ κατεκτημένων.

To σημείο καμπής ήταν η εκστρατεία στην Κεντρική Ασία και στην ΒΔ Ινδία. Ο κόσμος, έφυγε κάτω απο τα πόδια των Μακεδόνων, όταν είδαν τον Αλέξανδρο τo 327 π.Χ. να νυμφεύεται την Ρωξάνη (μερακλής, 13 ετών πρέπει να ήταν τότε), έπειτα να διορίζει τον Παουράβα που οι ελεφαντές του τους τσαλαπάτησαν, όπως επίσης και τον Ταξίλη, Σατράπες, και να διατηρεί εντουράζ γυμνιστών Βραχμάνων φιλοσόφων.

Ο Αλέξανδρος έδειχνε γοητευμένος απο την βαθιά Ασία. Πόθος του ήταν η κατάκτηση της Ινδίας proper, και παραπέρα, μέχρι να βρεί τον ανατολικό ωκεανό. Οι Μακεδόνες, όντας πλέον τσαλακωμένοι (στη μάχη στον Υδάσπη έχασαν πάνω από 1.000 άνδρες, ενώ γύρω στους 10.000 τραυματίστηκαν, σε μια μάχη που διήρκεσε από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου) και τρομοκρατημένοι απο τις φήμες για τους στρατούς εκατοντάδων χιλιάδων των αυτοκρατοριών Νάντα και των Γανγαρίδων, με μεγάλους ποταμούς να τους παγιδεύουν και να εμποδίζουν την όποια οπισθοχώρηση, στασίασαν. Δεν πάμε ούτε βήμα παραπέρα του είπαν, θα μας καταστρέψεις, είσαι παλαβός. Mέσες-άκρες.

Στραβωμένος ο Αλέξανδρος, τους κατέβασε νότια κατά μήκος του Ινδού ποταμού, και αφού κατέκτησε μερικές αγριωπές φυλές, διαίρεσε τον στρατό. Ένα τμήμα του υπό τον Κρατερό πήρε τον δρόμο της επιστροφής απο τα βόρεια στην Καρμανία, άλλο μικρότερο υπό τον Νέαρχο κατέπλευσε με πλοία που ναυπηγήθηκαν ad hoc παραλιακά.

Το μεγαλύτερο μέρος του στρατού, υπό τον Αλέξανδρο, θα επέστρεφε τιμωρητικά μέσα απο την έρημο της Γεδρωσίας. Σύμφωνα με το πιο ευνοϊκό σενάριο, το 1/3 του στρατού τα τίναξε. Άλλες πηγές, μιλάνε για τον μισό, και άλλες για τα 3/4.




https://www.livius.org/articles/person/ ... nder-2.15/

Toν Μάρτιο του 324 π.Χ., επιστρέφει στην Περσία, συγκεκριμένα στα Σούσα, όπου και συναντά τον Νέαρχο με τον στόλο. Εκεί, αρχίζει τρελό πάρτι, το οποίο και πυροδοτήθηκε απο τον θάνατο του Ινδού φιλόσοφου Καλανού (τον είδαμε σε προηγούμενο ποστ), ο οποίος φαίνεται ότι είχε ρεύμα σε μερικούς Μακεδόνες όπως ο Λυσίμαχος που έγινε μαθητής του.

Για να τιμήσουν τον Καλανό, διοργανώθηκαν αγώνες οινοποσίας με τεράστια χρηματικά ποσά ως τρόπαιο. 35 συμμετοχές πέθαναν, γιατί γυρνούσαν σουρωμένοι γυμνοί και κρυολόγησαν άσχημα. Ο νικητής, ο οποίος ήπιε 12 λίτρα μη-νερωμένο κρασί, πέθανε λίγες μέρες αργότερα.

Κορωνίδα του πολυήμερου πάρτι, ήταν οι μαζικοί γάμοι με μονάρες Περσίδες. Ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε δύο μάλιστα, την Στατείρα B' ή Βαρσίνη (κόρη του Δαρείου Γ') και την Παρυσάτιδα B' (κόρη του Αρταξέρξη Γ'), πριγκήπισσες και των δύο αχαιμενιδικών δυναστικών γραμμών (θυμόμαστε ότι είχε και την μάνα του Δαρείου Σισύγαμβιδα που τον φώναζε γιό και αυτός μάνα όπως είδαμε σε προηγούμενο ποστ). Είχε συμπαγή δυναστικά ερείσματα.

Οι γάμοι 90 ευγενών Περσίδων με Μακεδόνες στρατηγούς, τελέστηκαν σύμφωνα με το περσικό τελετουργικό.

Επίσης, εισήχθει ο περσικός θεσμός των βασιλικών σωματοφυλάκων και δόθηκαν παραδοσιακοί περσικοί τίτλοι στους έμπιστους του Αλεξάνδρου, ο οποίος πλέον πήρε τον τίτλο του Κοσμοκράτωρα.

Τα παραπάνω, όξυναν περισσότερο τις σχέσεις του Αλέξανδρου με τους Μακεδόνες, και το χάσμα που ήδη είχε διαφανεί στην Ινδία, διευρύνθηκε.

Το τελειωτικό χτύπημα, επήλθε, όταν οι Επίγονοι παρέλασαν στα Σούσα, 30.000 επίλεκτοι Ιρανοί νέοι, άριστα εκπαιδευμένοι ως φαλλαγίτες (την δημιουργία του σώματος είχε διατάξει ήδη απο το 327 π.Χ.). Επίσης τότε ήταν που επίσημα έσπασε το μακεδονικό μονοπώλιο στους Εταίρους (λεπτομέρειες είδαμε σε προηγούμενο ποστ).

Οι Μακεδόνες, ένιωσαν σαν την τρίχα που την πετάνε απ το ζυμάρι. Ήταν εμφανές, ο Αλέξανδρος προσπαθούσε να μειώσει την επιρροή τους, έως και να τους αντικαταστήσει.

Συνεχίζεται..

[Οργισμένος]

Ο Αλέξανδρος αποδείχθηκε πραγματικός Empire Builder, αντάξιος των Αχαιμενίδων πριν απ αυτόν, και όχι απλά κάποιος κατακτητής.

Γι αυτό, δεν χωράει η παραμικρή σπέκουλα, καθώς τα πολιτικά μέτρα που πήρε προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ συγκεκριμένα και καταγγεγραμένα.

Το ίδιο και οι συνέπειές τους. Αυτά, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για τα διάδοχα ελληνιστικά κράτη.

Είναι ξεκάθαρο για μένα πως τον δηλητηριασανε οι αυλικοί του. Δεν άντεχαν την πολυπολιτισμικοτητα στο ανώτερο επίπεδο διοίκησης. Σαν το γαβρο ένα πράμα, δεν αντέχει σε εύνοια υπέρ του κάτω του 75%.

[Οργισμένος]

Οι δελφίνοι του τον φάγανε.

[nemo]

Οι δελφίνοι του τον φάγανε.

δεν το πολυπιστευω το σωμα του ητν ηδη ταλαιπωρημενο και απο τον τελευταιο τραυματισμο στο στηθος
και οταν το γεμιζεις με κρασι καμποσες μερες δεν θελει και πολυ ο οργανισμος