Αρίστος έγραψε:Πως τα περναμε μεσα στην καραντινα;
Διαβαζουμε μαλακιες καραντινικων απολογητων και αντιλαμβανομαστε γιατι η Δυση δεν εχει μελλον.
.
οσο για την δυση αν εχει μελλον ή οχι νομιζω οτι αυτο που ζουμε ειναι φυσικο επακολουθο ο δικαιωματισμος
αρχισε πριν εκατο χρονια και σημερα τον ζουμε πιστευω ομως οτι συντομα θα αλλαξει γραμμη πλευσης η δυση
γιατι πολυ απλα οι πολλοι που τον συντηρουν θα καταλαβουν οτι θα δημιουργησει περισσοτερα προβληματα
απο οσα θα λυσει .. ο κινεζοποιητης
να εχουμε αισιοδοξια και να ειμαστε ετοιμοι να εναντιωθουμε στην κινεζοποιηση
-δεν θελω ηττοπαθεια αλλα τρελα με τον σκοπο μας και αν δωσουμε βαση στο dna μας ειναι ολα υπερ μας
αφου ο ανθρωπος δεν αλλαζει τοσο ευκολα οπως μας το παρουσιαζουν
Φυλετική σύνθεση του νεότερου ελληνικού κόσμου.
Έγκυρες απαντήσεις στο θέμα αυτό δόθηκαν μετά από επιστημονικές μελέτες των γενετικών δεικτών DNA που διεξάχθηκαν από περισσότερες της μιας ομάδες επιστημόνων που δημοσιεύτηκαν σε διεθνή περιοδικά όπως το Science και το European Journal of Human Genetics. Με βάση τα αδιάσειστα στοιχεία των δημοσιευμάτων αυτών, που τεκμηριώνονται και από ανθρωπολογικές, ιστορικές, γλωσσολογικές και καλλιτεχνικές παρατηρήσεις, όπως ήδη αναφέρθηκε στην Εισαγωγή του παρόντος έργου, η γενετική θέση των Ελλήνων διαμορφώνεται στις ακόλουθες κατευθύνσεις:
- Η γενετική ταυτότητα των σημερινών Ελλήνων, βάσει 270.000 δεικτών DNA, έχει ως εξής:
11% του DNA τους προέρχεται από τα χρόνια 51-23.000 π.Χ.
59% του DNA τους προέρχεται από τα χρόνια 23—11.500 π.Χ.
20% του DNA τους προέρχεται από τα χρόνια 11—8.000 π.Χ.
Μόλις 10% του DNA τους δημιουργήθηκε μετά το 1500 π.Χ.
- Αυτό σημαίνει ότι (αθροίζοντας τα τρία πρώτα ποσοστά και υποθέτοντας ότι μισό από το τέταρτο είχε δημιουργηθεί πριν από τα κλασικά χρόνια) τουλάχιστον 95% του DNA των σύγχρονων Ελλήνων είναι ακριβώς ίδιο με το DNA των κατοίκων της εποχής του Περικλή --- μια γενετική καθαρότητα άκρως εντυπωσιακή.
- Εξίσου εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση ότι το DNA των Ετεοκρητών, δημιουργών του Μινωικού πολιτισμού (3000 – 1400 π.Χ.) είναι όμοιο με το DNA των σημερινών Κρητικών και ιδιαίτερα των κατοίκων του νομού Λασιθίου, ενώ δεν υπάρχει καμία συγγένεια με το DNA των αρχαίων Αιγυπτίων.
- Ιταλοί γενετιστές εντόπισαν DNA των Ελλήνων στην Ιταλία (νοτιότερα της Ρώμης) και ιδιαίτερα την Σικελία, στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία δίνοντας πρακτικά ένα χάρτη του, γνωστού από την Ιστορία, γεωγραφικού πυρήνα του ελληνικού κόσμου από το 1100 π.Χ. μέχρι το 1922 μ.Χ.
- Σημειωτέον ότι κατά την αντίθετη κατεύθυνση τα ευρήματα είναι αρνητικά καθώς:
Δεν υπάρχει τούρκικο DNA στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου, ενώ υπάρχει ελληνικό στους σημερινούς Τούρκους, που οφείλεται βέβαια στον εκούσιο ή ακούσιο εκτουρκισμό Ελλήνων της Μ.Ασίας, στην στρατολόγηση γενιτσάρων και στην ύπαρξη Ελληνίδων αιχμαλώτων στα τούρκικα χαρέμια.
Δεν υπάρχει Σλάβικο DNA στους σημερινούς κατοίκους της Ελλάδας. Σλάβοι, Αλβανοί και Τούρκοι βρίσκονται γενετικά εντυπωσιακά μακριά από τους Έλληνες. Οι κάτοικοι των σημερινών Σκοπίων πρακτικά είναι Βούλγαροι.
- Ο γενετικά συγγενέστερος με τους Έλληνες λαός είναι σήμερα οι Ιταλοί και ακολουθούν σε εγγύτητα συγγένειας οι Ισπανοί και μετά οι Γάλλοι.
Έχοντας υπόψη τα δεδομένα αυτά, καθώς και το γεγονός ότι οι μετακινήσεις στα χρόνια εκείνα ήταν δύσκολες και απευκτέες (μάνα με κακοπάντρεψες που μ’ έδωσες στα ξένα), αφού «ξενιτιά» τότε λογιζόταν ακόμη και το γειτονικό χωριό, μπορούμε, με μικρή πιθανότητα σφάλματος, να συμπεράνουμε ότι η γεωγραφική γενετική κατανομή του πληθυσμού δεν άλλαξε τον κύριο χαρακτήρα της και επομένως στα χρόνια της Επανάστασης του 1821:
- Οι κάτοικοι της Πελοποννήσου, της Ηπείρου και της Βόρειας Ηπείρου, της Δυτικής Στερεάς, της Δυτικής Μακεδονίας, των νότιων Κυκλάδων, των Δωδεκανήσεων και της Κρήτης κατάγονταν κατά κύριο λόγο από τους αρχαίους Δωριείς. Η γνωστή προφορά της ελληνικής γλώσσας στις περιοχές αυτές, με τον φθόγγο ω εκφερόμενο στα ρήματα ως ου (τρώου, λέου) και το «τραβηγμένο» λ και ν (Νίιτσα και Λίιτσα, όπως το γαλλικό gn και το ιταλικό gl) είναι χαρακτηριστικά δωρική.
- Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας, των Σποράδων και της ανατολικής Στερεάς κατάγονταν κατά κύριο λόγο από τους αρχαίους Αιολείς.
- Οι κάτοικοι των Επτανήσων, της Αχαΐας, Κορινθίας και Κύπρου κατάγονταν κατά κύριο λόγο από τους Αχαιούς.
- Οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας μέχρι τον Πόντο κατάγονταν από τους εποίκους του πρώτου αποικισμού που ήταν Αιολείς (στα βόρεια), Δωριείς (στο νότια) και Ίωνες (στην περιοχή περί την Σμύρνη), όπως Ίωνες ήταν και οι κάτοικοι της Αττικοβοιωτίας, Εύβοιας και βόρειων Κυκλάδων.
- Οι κάτοικοι της κεντρικής και ανατολικής Μακεδονίας και δυτικής και ανατολικής Θράκης κατάγονταν επίσης ανάμικτα από Ίωνες, Δωριείς και Αιολείς.
Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως δείχνουν και οι δείκτες DNA, επιμειξίες με άλλους λαούς που εισήλθαν στα ελληνικά εδάφη στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ασφαλώς έγιναν (ακόμη και ακούσια από βιασμούς γυναικών) αλλά δεν υπερέβησαν το 5-10% του συνόλου των τεκνοποιήσεων της εποχής εκείνης και κυρίως δεν έγιναν με αλλόθρησκους (όπως οι Τούρκοι και οι Αλβανοί), αφού η ορθόδοξη θρησκεία λειτούργησε στο θέμα αυτό ως υπέρτατη ασπίδα προστασίας κατά των εισβολέων (περιλαμβανομένων και των δυτικοευρωπαίων). Σημειωτέον επίσης ότι την εποχή εκείνη (μολονότι σήμερα, μετά την συντελεσθείσα πρόοδο, αυτό φαίνεται περίεργο) οι Λατίνοι και Φράγκοι της Δυτικής Ευρώπης δεν λογίζονταν λιγότερο βάρβαροι από τους Τούρκους, τους οποίους άλλωστε συναγωνίστηκαν σε αγριότητα στις βιαιοπραγίες και λεηλασίες στις οποίες επιδόθηκαν με βουλιμία κατά την άλωση της Κωνστντινούπολης το 1204.
Άξιες μνείας είναι τέλος κάποιες ειδικότερες μόνιμες πληθυσμιακές ομάδες του ελληνικού χώρου (όπως Αρβανίτες, Βλάχοι, Καραγκούνηδες και Σαρακατσάνοι), των οποίων ο αριθμός καταμετρήθηκε σε επίσημες απογραφές του νεότερου ελληνικού κράτους και εκτιμάται ότι δεν υπερέβαινε τους 70.000 ανθρώπους (όταν το 1828 ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας η οποία τότε αποτελούνταν από την Πελοπόννησο, την Στερεά και μερικά νησιά, ήταν 753.400 κάτοικοι). Ειδικότερα:
Α. Οι Αρβανίτες ήταν ουσιαστικά Δωριείς Έλληνες Βορειοηπειρώτες χριστιανοί ορθόδοξοι, από την περιοχή που η Άννα Κομνηνή (ήδη από το 1140 μ.Χ) ονόμαζε Άρβανον (<άλβος, εκ του αλφός (φ>β) + άνω {αλφός = υπόλευκος <αλ + φάος [=φως] ή α+φλοιός = το χρώμα του ξεφλουδισμένου ξύλου}, αλλά μιλούσαν ένα ιδίωμα επηρεασμένο από την αλβανική γλώσσα, σε αντιδιαστολή με τους Αλβανούς που ήταν απόγονοι των αρχαίων Ιλλυριών, κατοικούσαν στο βορειότερο τμήμα της σημερινής Αλβανίας και ήταν μουσουλμάνοι. Οι Αρβανίτες μετακινήθηκαν νοτιότερα μετά την Τουρκική κατάκτηση της πατρίδας τους και εγκαταστάθηκαν σποραδικά (συγκατοικώντας με τους ντόπιους Έλληνες) κυρίως στην κεντρική Ελλάδα (Αττικοβοιωτία, Εύβοια, Φθιώτιδα, Θεσσαλία και Πελοπόννησο) από το 1500 μ.Χ. Το 1821 συνεργάστηκαν με τους Έλληνες εναντίον των Τούρκων. Ονομαστότερος από αυτούς ήταν ο Μάρκος Μπότσαρης, ο οποίος συνέταξε και λεξικό της αρβανίτικης γλώσσας, χρησιμοποιώντας ελληνικά γράμματα για την απόδοση των λέξεων. Αντίθετα οι μουσουλμάνοι Αλβανοί, παρακινούμενοι από τους Τούρκους, με τους οποίους πάντοτε συνεργάζονταν ως ομόθρησκοι, κατέβηκαν στις ίδιες περιοχές κυρίως μετά τα Ορλωφικά του 1770, για να τιμωρήσουν τους Έλληνες που μετείχαν στην εξέγερση και επιδόθηκαν σε φοβερές λεηλασίες και αδικοπραγίες που τους έκαναν στα μάτια των Ελλήνων μισητούς και ανεπιθύμητους. Σημειωτέον ότι η σύγχυση (λόγω ταυτόσημης ετυμολογίας) μεταξύ Αρβανιτών και Αλβανών, που προωθείται από ορισμένους κύκλους, είναι ανάλογη και εξίσου αβάσιμη, όσο και σκόπιμη, με αυτή μεταξύ Αρμενιακών και Αρμενίων που αναφέρεται (σχετικά με τους Αρμενιακούς αυτοκράτορες του Βυζαντίου) σε άλλο τόμο του παρόντος έργου.
Β. Οι Βλάχοι (<Βαλάχος <αρχαία Γερμανικά wallach <βάλλω [=καταβάλλω, νικώ] + έχω = αυτός που νικώντας διατηρεί τη θέση του) ήταν οι λατινόφωνοι κάτοικοι της ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (κυρίως στη Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία), χριστιανοί ορθόδοξοι και (τουλάχιστον οι κατοικούντες στον ελλαδικό χώρο) ελληνικής καταγωγής από τα ρωμαϊκά χρόνια (ονομαστότεροι ο Ρήγας Φερραίος και οι εθνικοί ευεργέτες Αβέρωφ, Τοσίτσας, Στουρνάρας, Ζάππας, Σίνας, Αρσάκης). Δεν πρέπει να συγχέονται με τους Βλάχους της Μολδοβλαχίας/Ρουμανίας που ομιλούν επίσης λατινόφωνη γλώσσα αλλά είναι απόγονοι των αρχαίων Δακών ανάμικτων με Σλάβους. Εδώ και τουλάχιστον 200 χρόνια οι Βλάχοι του ελλαδικού χώρου έχουν πλήρως ενσωματωθεί στον ελληνικό πληθυσμό, αναγνωρίζουν οι ίδιοι ανεπιφύλακτα, στην μέγιστη πλειοψηφία τους, την ελληνική ταυτότητά τους και δεν διαφοροποιούνται σε τίποτε από τους υπόλοιπους Έλληνες.
Γ. Οι Καραγκούνηδες (<κάρα [=κεφάλι] + γούνα [<γενειάς <γένος] = με γούνινο σκούφο στο κεφάλι) ήταν επίσης χριστιανοί ορθόδοξοι ελληνικής καταγωγής κατά κύριο λόγο της Αιολικής πιθανότατα φυλής, ανάμικτοι σποραδικά και με Αρβανίτες, που κατοικούσαν ανατολικά της Πίνδου, κυρίως στην Θεσσαλία και Πιερία, Ημαθία. Δεν έφυγαν ποτέ από τον κάμπο και η καθημερινή ασχολία τους ήταν η καλλιέργεια της γης και η ιππασία.
Δ. Οι Σαρακατσάνοι (Καρακατσάνοι <κάρα [=κεφάλι, επικεφαλής] + καυκί {[<καύσις + κάρα =κρανίο, κεφάλι >καύκαλο] >κατσί με τσιτακισμό του κ} + άνω = σκληροκέφαλοι) έχουν αναγνωριστεί ως χριστιανοί ορθόδοξοι Έλληνες νομάδες της δωρικής φυλής, απλωμένοι περίπου στις ίδιες περιοχές με τους Αρβανίτες (για τον λόγο αυτό η σύγχυση μεταξύ των δύο πληθυσμιακών ομάδων είναι συνηθισμένη). Οι Σαρακατσάνοι, νομάδες εκ φύσεως, μετακινούνταν συνεχώς μεταξύ βουνών και πεδιάδων. Οι εποχικές μετακινήσεις τους είχαν σχέση με την τεχνική της κτηνοτροφίας και τις ανάγκες των κοπαδιών, από τα οποία είχαν άμεση εξάρτηση. Η βάση της οργάνωσης της κοινωνικής ζωής τους ήταν τα τσελιγκάτα, που ήταν μικρές κοινωνίες αποτελούμενες από 20-50 οικογένειες, με κοινωνική οργάνωση βασισμένη στη δομή της πατριαρχικής οικογένειας, όπου ο πατέρας ήταν η κεφαλή και όλα τα μέλη της αντλούσαν την καταγωγή τους αποκλειστικά απο αυτόν. Φημίζονταν για τον ανυπότακτο χαρακτήρα τους και ήταν ψύχραιμοι και αγέρωχοι πολεμιστές, χάρη στον σκληρό νομαδικό βίο όσο και από την διαβίωσή τους υπό αντίξοες συνθήκες στα βουνά. Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 βγάζοντας σπουδαίους κλέφτες και αρματωλούς. Γνωστοί Σαρακατσάνοι ήταν π.χ. ο Κατσαντώνης, οι Σουλιώτες και ο Γ.Καραϊσκάκης.
ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠ ΤΟ ΣΑ'Ι'Τ ΤΟΥ Ν. ΜΠΑΛΑΣΚΑ !!!!!!!
