BaKXOS_Lysios έγραψε:Κόλλησες στους Γάλλους μπάτσους και στα αστικά κράτη (ένα παράδειγμα έφερα) και ξεχνάς τι τεράστια ποσά διακινούνται από τις υπηρεσίες των αστικών κρατών προς τους καπιταλες...
Και προς τα πού δλδ, αν όχι στους καπιτάλες, ένα αστικό κράτος θα έσπρωχνε τα λεφτά του λαού που διαχειρίζεται;
Προς τη διασφάλιση της κερδοφορίας των καπιταλιστικών μονοπωλιακών ομίλων, των οποίων εξυπηρετεί τα συμφέροντα, ή στο να σου φτιάξει π.χ. παιδικούς σταθμούς για να μην τα σκας σαν μαλάκας για να μπορείς να δουλεύεις;
Το αστικό κράτος θέλει και να τα σκας και να δουλεύεις (όταν δουλεύεις).
Βάκχε σόρι κιόλας αλλά ξέρεις τι είναι το αστικό κράτος (ή γενικά το κράτος);
Το κράτος φίλε μου δεν είναι αφηρημένη έννοια αλλά εργαλείο του τρόπου παραγωγής και πάντα βρίσκεται στα χέρια (ως θεσμός μέσω του οποίου διοικείται η κοινωνία και προστατεύεται η οικονομική και κοινωνική δομή της) της οικονομικά κυρίαρχης τάξης της οποίας και προστατεύει τα συμφέροντα οριζόντια, διαγώνια και κάθετα.
Οπότε ένα αστικό κράτος που βρίσκεται στα χέρια ''προοδευτικών αριστερών'' δυνάμεων (όπως ας πούμε ο συριζα

) οι οποίες θα διατηρήσουν τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και τις παραγωγικές σχέσεις που απορρέουν από την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής δεν αλλάζει χαρακτήρα κι ας χτυπάς τον κώλο σου κάτω.
Θα τα δίνει (τα μπικικίνια) σε αυτούς (στους καπιτάλες) των οποίων αποτελεί την πολιτική προέκταση.
Και όσο προοδευτικός κι αν είσαι αν δεν αλλάξεις τον τρόπο παραγωγής στο ΣΥΝΟΛΟ του το κράτος θα παραμένει εσαεί η υπερδομή της συγκεκριμένης οικονομικής βάσης κι εσύ (ως ''προοδευτικός'', ''αριστερός'', ''ριζοσπάστης'' κλπ) θα πέσεις στην απόλυτη πολιτική ξεφτίλα και ανυποληψία (ως πολιτικός φορέας όπως ας πούμε ο συριζα

) και ο ''προοδευτικός'' ρόλος σου θα περιοριστεί στη θέση του διαχειριστή (δλδ του κωλογλείφτη) των συμφερόντων αυτών που σου παραχώρησαν προσωρινά τη διαχείριση των συμφερόντων τους.
Εν ολίγοις το κράτος δεν αλλάζει από ψηλά, ούτε με ευχολόγια ούτε λόγω αγαθών προθέσεων, αλλά αλλάζει αποκλειστικά και μόνο στην οικονομική του βάση (του τρόπου και των σχέσεων παραγωγής) της οποίας αποτελεί και το πολιτικό εποικοδόμημα.
Απλά πράματα.
