Όταν είσαι 41 ...

[vallon]

η κρίση ηλικίας των 42....

[bizeli]

η κρίση ηλικίας των 42....

Καλώς τα μάτια μας τα δυο

[bizeli]

Ώρες ώρες όταν πάει να μου μιλήσει κάποιος/α μέσα μου απορώ για το θάρρος του/της ή και για την άγνοια κινδύνου μην σας πω.
Θέλω να πιστεύω ότι παρά την παραπλανητική εμφάνιση που μικροδείχνω, ωστόσο έχω το βλέμμα και ύφος dont mess with a sarantara.
Το οποίο ύφος πιστεύω διαμορφώνεται από μόνο του όταν είσαι 40χρόνια δέκτης απύθμενης μαλακίας από τους γύρω σου και είναι κάτι που σου χαρίζει η φύση αυτόματα όταν περνάς τα 40 ως μηχανισμό να κρατάς σε απόσταση τους ανθρώπους.
Οπότε είναι σαν να έχεις μια ταμπέλα πρόσεχε τι θα μου πεις...

[bizeli]

Λοιπόν παιδιά δεν ξέρω πώς θα ακουστεί αυτό που θα πω αλλά πιστεύω ότι το μόνο άτομο που θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί μαζί μου και να σταθεί αντάξιός μου είναι ο Χέλης. Ή τουλάχιστον τέτοια άτομα θα ήθελα απέναντί μου.
Και δεν εννοώ σε επίπεδο γνώσεων αλλά σε επίπεδο ισχυρογνωμοσύνης,επιχειρηματολογίας και λογικής.
Ρε μλκς αν δεν είστε "σχολή Χέλης" μην τα βάζετε μαζί μου και μετά κλαίγεστε με αυτά που σας λέω. Όταν θα μιλάτε μαζί μου θα μιλάτε με επιχειρήματα. Αν δεν αντέχετε μην το κάνετε.

Πολλές φορές διαβάζω,ακούω κάτι ή συμμετέχω σε μια συνομιλία που μου πέφτουν τα μαλλιά και σκέφτομαι από μέσα μου "ε ρε χέλης που σας χρειάζεται". Θα τους είχε κάνει με τα κρεμμυδάκια.
Εγώ στα 42 μου λίγο έχω εγκαταλείψει το σπορ, με την έννοια ότι προσπαθώ να στρέφω την προσοχή μου αλλού από το να προσπαθώ να πείσω έναν ηλίθιο ώστε να μη χαλαστώ και ίσως λόγω αυτής της απροπονησιάς να έχω χάσει κάτι από την αντιπαραθετική δεινότητα που είχα κάποτε.
Αλλά αν κάποιος με τσιγκλίσει ή ξεπεράσει κάποιες κόκκινες γραμμές για μένα ... ε τη γμσ. Κάποια πράγματα όσο κι αν τα έχεις αφήσει ... δεν ξεχνιούνται παρόλα αυτά.

Επίσης, δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς αυτό αλλά επειδή όλοι εμείς που ασχολούμαστε χρόνια με φόρουμς έχουμε υιοθετήσει ένα συγκεκριμένο στυλ φορουμορικής αντιπαράθεσης πολλές φορές το υιοθετούμε και στην έξω ζωή αλλά πολύς κόσμος δεν είναι συνηθισμένος σε κάτι τέτοιο.
Και θα μου πείτε τι εννοείς ρε μπιζέλι;
Εννοώ ότι πχ εδώ μέσα μπορείς να κάνεις quote μια συγκεκριμένη φράση να απαντήσεις πάνω σε αυτήν, να δοθεί πάσα να γίνει ένα άλλο quote πάνω στο προηγούμενο κτλ, να χρησιμοποιήσεις την πλάγια γραφή, να σχολιάσεις κάτι με ένα ιμότικον κτλ
Ε στην έξω ζωή δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Προφανώς επικοινωνείς με άλλα εκφραστικά μέσα αλλά σίγουρα δεν μπορείς να λες συνέχεια στον άλλον "σε αυτό το σημείο είπες αυτό στο άλλο σημείο είπες το άλλο" και να αρχίσεις να επιχειρηματολογείς σημείο προς σημείο τύπου quote,επίσης η πλάγια γραφή εδώ μέσα μπορεί να ερμηνευθεί ως ειρωνεία ή σαρκασμός στον προφορικό λόγο και σίγουρα δεν μπορείς απλά να γελάσεις τύπου ιμότικον ως απάντηση σε κάτι που είπε κάποιος.
I mean μπορείς ... αλλά ερμηνεύονται αλλιώς στον έξω κόσμο ειδικά αν κάποιος δεν έχει συνηθίσει έναν φορουμορικό κώδικα επικοινωνίας. Θα παρεξηγηθείς σίγουρα.

Τέσπα, εγώ πραγματικά θα ήθελα ο Χέλης να μας πει πώς την παλεύει στον έξω κόσμο. Φαντάζομαι ότι έχει μεγαλώσει και αυτός και οι αντοχές όσο να ναι μειώνονται κάπως αλλά και πάλι άμα είσαι Χέλης είσαι Χέλης. Σταθερή αξία. Αλλά θα είχε ενδιαφέρον ένα μυαλό τύπου Χέλης να μας πει πώς χειρίζεται τις καταστάσεις έξω.

[Κλεομένης]

Η ισχυρογνωμοσύνη δεν θεωρώ πως είναι προτέρημα. Νομίζω είναι ελάττωμα.
Επίσης δεν βλέπω να τηρείται κάποιος "φορουμικός κώδικας" ή κάποια "φορουμική τεχνοτροπία αντιπαράθεσης". Βλέπω πολλά και διαφορετικά στυλ.
Τέλος, δεν είναι καθόλου δημιουργική η αντιπαράθεση με τον Χέλη, Δεν επιμένει λόγω ισχυρής πεποίθησης αλήθειας. Επιμένει από εγωισμό.

[bizeli]

Η ισχυρογνωμοσύνη δεν θεωρώ πως είναι προτέρημα. Νομίζω είναι ελάττωμα.
Επίσης δεν βλέπω να τηρείται κάποιος "φορουμικός κώδικας" ή κάποια "φορουμική τεχνοτροπία αντιπαράθεσης". Βλέπω πολλά και διαφορετικά στυλ.
Τέλος, δεν είναι καθόλου δημιουργική η αντιπαράθεση με τον Χέλη, Δεν επιμένει λόγω ισχυρής πεποίθησης αλήθειας. Επιμένει από εγωισμό.

Ξέρω πως θεωρείται ελάττωμα αλλά χρησιμοποίησα τη λέξη κατά παρ'έκκλιση του κανόνα και στηριζόμενη στην ετυμολογία της. Διότι σε κάποιες περιπτώσεις το να έχεις ισχυρή και ακούνητη γνώμη είναι επιβεβλημένο.
Το ξέρω ότι η ισχυρογνωμοσύνη είναι συνδεδεμένη με την "ξεροκεφαλιά" αλλά θα ίσχυε αυτό στις περιπτώσεις που εγώ απλά στηρίζω την Α άποψη χωρίς επιχειρήματα και απλά ουγκ.
Δε θέλω να αδικήσω άλλους ικανούς και πολύ άξιους συνομιλητές που χαίρομαι πολύ να μιλάω μαζί τους και να τους διαβάζω κι έχω κάτι να κερδίσω απλά αναφέρθηκα στον Χέλη και μάλιστα σε "σχολή Χέλης" γιατί πιστεύω ότι είναι μια ξεχωριστή και ευρύτερη συνομοταξία στην οποία εντάσσω και τον εαυτό μου μέσα (ελπίζω Χέλης να μην προσβάλλεσαι ) που έχουμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά κατά πολλούς σπασαρχίδικα και παρεξηγήσιμα.
Πιστεύω τελικά ότι μόνο όσοι ανήκουμε σε αυτή τη συνομοταξία μπορούμε να σταθούμε σε ένα τέτοιο επίπεδο αντιπαράθεσης.


Μια άλλη κατηγορία είναι τύπου Γιαννόπουλος. Με αυτόν δεν πιστεύω ότι ανήκω στην ίδια συνομοταξία αλλά αν είχε δικηγορικό γραφείο (του έχω πει πολλές φορές ότι θα θελα να τον δω δικηγόρο) πιστεύω ότι θα ταίριαζα να δουλεύω στο γραφείο του και θα τον έβγαζα ασπροπρόσωπο κιόλας

Όσον αφορά τον "φορουμορικό τρόπο αντιπαράθεσης" δεν εννοώ το προσωπικό στυλ γραφής του καθενός αλλά στα μέσα που σου προσφέρει ένας τέτοιος τρόπος επικοινωνίας με τον οποίο πολλοί με τα χρόνια έχουμε "γαλουχηθεί" και καμιά φορά μας ξεφεύγει και στην καθημερινή μας ζωή να τον χρησιμοποιούμε πράγμα που δεν είναι συμβατό με κάτι τέτοιο.
Για παράδειγμα πολλές φορές εγώ όταν διαφωνώ με κάποιον θα με βόλευε περισσότερο να τον καλέσω σε ένα τύπου debate με φορουμορικούς κανόνες.

[Λαχουρένιος]

Εννοώ ότι πχ εδώ μέσα μπορείς να κάνεις quote μια συγκεκριμένη φράση να απαντήσεις πάνω σε αυτήν, να δοθεί πάσα να γίνει ένα άλλο quote πάνω στο προηγούμενο κτλ, να χρησιμοποιήσεις την πλάγια γραφή, να σχολιάσεις κάτι με ένα ιμότικον κτλ
Ε στην έξω ζωή δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Προφανώς επικοινωνείς με άλλα εκφραστικά μέσα αλλά σίγουρα δεν μπορείς να λες συνέχεια στον άλλον "σε αυτό το σημείο είπες αυτό στο άλλο σημείο είπες το άλλο" και να αρχίσεις να επιχειρηματολογείς σημείο προς σημείο τύπου quote,επίσης η πλάγια γραφή εδώ μέσα μπορεί να ερμηνευθεί ως ειρωνεία ή σαρκασμός στον προφορικό λόγο και σίγουρα δεν μπορείς απλά να γελάσεις τύπου ιμότικον ως απάντηση σε κάτι που είπε κάποιος.
I mean μπορείς ... αλλά ερμηνεύονται αλλιώς στον έξω κόσμο ειδικά αν κάποιος δεν έχει συνηθίσει έναν φορουμορικό κώδικα επικοινωνίας. Θα παρεξηγηθείς σίγουρα.

Ο προφορικός λόγος δεν προσφέρεται για σοβαρές και αναλυτικές συζητήσεις ακριβώς για αυτόν τον λόγο που λες. Κυριαρχεί η ατάκα, οι φωνές, το θέμα αλλάζει κάθε 10 δεύτερα, ο ένας μιλάει πάνω από τον άλλον κλπ.

Όχι πως στα γραπτά δεν γίνονται πολλές καφρίλες (σε τελική ανάλυση είναι κυρίως θέμα ανθρώπων και όχι μέσου), αλλά επειδή τα γραπτά μένουν είναι πιο εύκολο να αναδειχθούν οι αντιφάσεις και τα ψέματα και ο συντονισμός μπορεί να παρέμβει αν ξεφύγει η συζήτηση ενώ στον προφορικό λόγο δεν μπορούν να συμβούν αυτά. Επισής στο γραπτό μπορούν να συμμετέχουν πολλά άτομα ταυτόχρονα, ενώ στον προφορικό με πάνω από 2 άτομα γίνεται βαβούρα.

Τις πιο πολλές φορές είναι καλύτερα να ακούς τελικά, παρά να μιλάς, γιατί έτσι κάτι μπορεί να μάθεις, ή τουλάχιστον δε θα χάσεις τον χρόνο σου μιλώντας με τοίχους

Μια άλλη κατηγορία είναι τύπου Γιαννόπουλος. Με αυτόν δεν πιστεύω ότι ανήκω στην ίδια συνομοταξία αλλά αν είχε δικηγορικό γραφείο (του έχω πει πολλές φορές ότι του ταιριάζει να είναι δικηγόρος) πιστεύω ότι θα ταίριαζα να δουλεύω στο γραφείο του και να τον έβγαζα ασπροπρόσωπο

O ΓΓ είναι σπαστικός και φανατίλας ΑΛΛΑ προσπαθεί να τεκμηριώνει όσα λέει και μπορεί να σου μείνει κάτι από μια διαφωνία μαζί του. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

[bizeli]

Ο προφορικός λόγος δεν προσφέρεται για σοβαρές και αναλυτικές συζητήσεις ακριβώς για αυτόν τον λόγο που λες. Κυριαρχεί η ατάκα, οι φωνές, το θέμα αλλάζει κάθε 10 δεύτερα, ο ένας μιλάει πάνω από τον άλλον κλπ.

Όχι πως στα γραπτά δεν γίνονται πολλές καφρίλες (σε τελική ανάλυση είναι κυρίως θέμα ανθρώπων και όχι μέσου), αλλά επειδή τα γραπτά μένουν είναι πιο εύκολο να αναδειχθούν οι αντιφάσεις και τα ψέματα και ο συντονισμός μπορεί να παρέμβει αν ξεφύγει η συζήτηση ενώ στον προφορικό λόγο δεν μπορούν να συμβούν αυτά. Επισής στο γραπτό μπορούν να συμμετέχουν πολλά άτομα ταυτόχρονα, ενώ στον προφορικό με πάνω από 2 άτομα γίνεται βαβούρα.

Τις πιο πολλές φορές είναι καλύτερα να ακούς τελικά, παρά να μιλάς, γιατί έτσι κάτι μπορεί να μάθεις, ή τουλάχιστον δε θα χάσεις τον χρόνο σου μιλώντας με τοίχους

Μίλησες στην καρδιά μου με αυτό το ποστ να ξέρεις. Είναι και ο λόγος που αποφεύγω να εμπλέκομαι σε προφορικές συζητήσεις. Με κουράζουν απίστευτα. Αφού όταν μου μιλάει κάποιος μου έρχεται να του πω μήπως θες να μου το πεις γραπτά;
Καταρχάς κανείς δεν ξέρει τις βασικές αρχές ενός σωστού διαλόγου (όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν και θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία κάτι τέτοιο) αλλά ακόμα και να τις ήξεραν συμβαίνουν όλα τα παραπάνω που λες. Είναι φύσει αδύνατον να επικοινωνήσεις πόσο μάλλον να διαφωνήσεις με κάποιον στον προφορικό λόγο.

Εσύ πάντως ξέρεις τι στυλ συνομιλητής είσαι; Είσαι η ήρεμη δύναμη που θα κατευνάσει τα πνεύματα με τη φωνή της λογικής. Αν για παράδειγμα υπήρχε μια διαφωνία και υπήρχαν κάποιοι θερμοκέφαλοι όπως για παράδειγμα εγώ θα ήσουν αυτός ο φίλος που θα έμπαινε στη μέση και θα έλεγε "μην το παρεξηγείτε το παιδί αυτό που εννοούσε είναι ..."
Είσαι αυτός που μπορεί να ανασκευάσει τα λόγια του άλλου με πολύ πιο ωραίο τρόπο, να αποκλιμακώσει μια κατάσταση και να την ξαναθέσει από την αρχή σε νέες βάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χαρίζεις κάστανα κι εσύ και κάνεις εκπτώσεις στις απόψεις σου.
Είσαι πολύ καλός σε αυτό σε συγχαίρω που κρατάς την ψυχραιμία σου. Εγώ πάλι βομβαρδίζω και όποιον πάρει ο χάρος

O ΓΓ είναι σπαστικός και φανατίλας ΑΛΛΑ προσπαθεί να τεκμηριώνει όσα λέει και μπορεί να σου μείνει κάτι από μια διαφωνία μαζί του. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Ο Γιαννόπουλος και ο Χέλης έχουν κάποια βασικά κοινά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να μπουν στην ίδια κατηγορία αλλά υπάρχει η εξής ειδοποιός διαφορά.
Ο Γιαννόπουλος μπαίνοντας μέσα σε μια συζήτηση ή ανοίγοντας ο ίδιος μία έχει από την αρχή στο μυαλό του κάτι που θέλει να αποδείξει ή να διαψεύσει οπότε θα κινηθεί αυστηρά μόνο σε αυτά τα πλαίσια που θα οδηγήσουν σε αυτόν τον σκοπό. Είναι σαν τους μαθηματικούς που πρέπει να αποδείξουν ότι ισχύει ή δεν ισχύει η τάδε ισότητα. Συνήθως το ζητούμενο μέσα από μια συζήτηση προκύπτει στο τέλος αφού έχουν παραθέσει όλοι τα επιχειρήματά τους.
Αλλά ο Γιάννης το θέτει από την αρχή. Σου λέει το ζητούμενο είναι αυτό. Ισχύει ή δεν ισχύει; Επιχειρηματολογήστε.
Βέβαια πολλές φορές ο Γιάννης δεν αποκαλύπτει από την αρχή τα χαρτιά του και μας αφήνει μόνους να ανακαλύψουμε ποιο είναι αυτό το ζητούμενο που θέλει να αποδείξουμε ή να διαψεύσουμε αλλά είναι μέρος της στρατηγικής του και αυτό.
Ο Γιαννόπουλος έχει πιο investigate στάση, είναι ο CSI τύπου συνομιλητής. Αν ήταν δημοσιογράφος θα είχε αυστηρά μόνο το αστυνομικό ή πολιτικό δελτίο. Θέλει οπωσδήποτε να "ξεσκεπάσει" κάποιον.
Ο Χέλης από την άλλη έχει άποψη επί παντός επιστητού. Μπορεί να κάνει και αυτό που κάνει ο Γιάννης δλδ να ξεκινήσει πρώτα από το ζητούμενο αλλά δεν τον καίει και τόσο αυτό. Συνήθως goes with the flow ανάλογα με το τι πάσες θα του δώσει ο άλλος. Ανάλογα τι θα απαντήσεις, θα απαντήσει κτλ. Δεν έχει από την αρχή κάποιο πλάνο στο μυαλό του αλλά είναι πάντα ετοιμοπόλεμος. Αλλά έτσι και τυχόν απαντήσεις κάτι πολύ μαλακία δε θα σε αφήσει σε χλωρό κλαρί. Επίσης, διαφέρει πολύ και η θεματολογία τους. Ο Χέλης μπορεί να συμμετέχει σε πάσης φύσεως συζητήσεις ενώ ο Γιάννης αυστηρά σε συγκεκριμένες.
Αν ο Χέλης ήταν δημοσιογράφος θα ήταν ο γενικών καθηκόντων. Θα μπορούσες να τον βάλεις και σε ένα μεσημεριανάδικο πάνελ να σχολιάζει τα φορέματα των Όσκαρ και να το υποστηρίξει εξίσου καλά όπως επίσης θα μπορούσες να τον βάλεις και στα διεθνή να μιλάει με τον Γιασέρ Αραφάτ ξέρω γω καλύπτοντας το παλαιστινιακό.

[Λαχουρένιος]

Μίλησες στην καρδιά μου με αυτό το ποστ να ξέρεις. Είναι και ο λόγος που αποφεύγω να εμπλέκομαι σε προφορικές συζητήσεις. Με κουράζουν απίστευτα. Αφού όταν μου μιλάει κάποιος μου έρχεται να του πω μήπως θες να μου το πεις γραπτά;
Καταρχάς κανείς δεν ξέρει τις βασικές αρχές ενός σωστού διαλόγου (όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν και θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία κάτι τέτοιο) αλλά ακόμα και να τις ήξεραν συμβαίνουν όλα τα παραπάνω που λες. Είναι φύσει αδύνατον να επικοινωνήσεις πόσο μάλλον να διαφωνήσεις με κάποιον στον προφορικό λόγο.

Βλέπουν όλη την φάση ανταγωνιστικά σαν μια ευκαιρία να σε ταπώσουν και να επιβάλλουν την γνώμη τους. Πολύ σπάνια βγαίνει κάτι από τέτοιες συζητήσεις. Καλύτερα να διαβάσεις μερικά βιβλία ή άρθρα γύρω από ένα θέμα παρά να ακούς την μαλακία του καθενός. Ούτως ή άλλως, από κάτι παρακμιακούς τουιτεράδες και ''δημοσιογράφους'' ''ενημερώνονται'' οι περισσότεροι για αυτό λένε τα ίδια.

Εσύ πάντως ξέρεις τι στυλ συνομιλητής είσαι; Είσαι η ήρεμη δύναμη που θα κατευνάσει τα πνεύματα με τη φωνή της λογικής. Αν για παράδειγμα υπήρχε μια διαφωνία και υπήρχαν κάποιοι θερμοκέφαλοι όπως για παράδειγμα εγώ θα ήσουν αυτός ο φίλος που θα έμπαινε στη μέση και θα έλεγε "μην το παρεξηγείτε το παιδί αυτό που εννοούσε είναι ..."
Είσαι αυτός που μπορεί να ανασκευάσει τα λόγια του άλλου με πολύ πιο ωραίο τρόπο, να αποκλιμακώσει μια κατάσταση και να την ξαναθέσει από την αρχή σε νέες βάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χαρίζεις κάστανα κι εσύ και κάνεις εκπτώσεις στις απόψεις σου.
Είσαι πολύ καλός σε αυτό σε συγχαίρω που κρατάς την ψυχραιμία σου. Εγώ πάλι βομβαρδίζω και όποιον πάρει ο χάρος

Μήπως με μπερδεύεις με άλλον? Τα τελευταία χρόνια ηρέμησα γιατί βαρέθηκα να τσακώνομαι για τις ίδιες πίπες συνέχεια, παλιότερα είχα ρίξει τρικούβερτους καυγάδες με τον Αρίστο, τον Πλούτων και άλλους. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια όπως και να έχει.

Ο Γιαννόπουλος και ο Χέλης έχουν κάποια βασικά κοινά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να μπουν στην ίδια κατηγορία αλλά υπάρχει η εξής ειδοποιός διαφορά.
Ο Γιαννόπουλος μπαίνοντας μέσα σε μια συζήτηση ή ανοίγοντας ο ίδιος μία έχει από την αρχή στο μυαλό του κάτι που θέλει να αποδείξει ή να διαψεύσει οπότε θα κινηθεί αυστηρά μόνο σε αυτά τα πλαίσια που θα οδηγήσουν σε αυτόν τον σκοπό. Είναι σαν τους μαθηματικούς που πρέπει να αποδείξουν ότι ισχύει ή δεν ισχύει η τάδε ισότητα. Συνήθως το ζητούμενο μέσα από μια συζήτηση προκύπτει στο τέλος αφού έχουν παραθέσει όλοι τα επιχειρήματά τους.
Αλλά ο Γιάννης το θέτει από την αρχή. Σου λέει το ζητούμενο είναι αυτό. Ισχύει ή δεν ισχύει; Επιχειρηματολογήστε.
Βέβαια πολλές φορές ο Γιάννης δεν αποκαλύπτει από την αρχή τα χαρτιά του και μας αφήνει μόνους να ανακαλύψουμε ποιο είναι αυτό το ζητούμενο που θέλει να αποδείξουμε ή να διαψεύσουμε αλλά είναι μέρος της στρατηγικής του και αυτό.
Ο Γιαννόπουλος έχει πιο investigate στάση, είναι ο CSI τύπου συνομιλητής. Αν ήταν δημοσιογράφος θα είχε αυστηρά μόνο το αστυνομικό ή πολιτικό δελτίο. Θέλει οπωσδήποτε να "ξεσκεπάσει" κάποιον.
Ο Χέλης από την άλλη έχει άποψη επί παντός επιστητού. Μπορεί να κάνει και αυτό που κάνει ο Γιάννης δλδ να ξεκινήσει πρώτα από το ζητούμενο αλλά δεν τον καίει και τόσο αυτό. Συνήθως goes with the flow ανάλογα με το τι πάσες θα του δώσει ο άλλος. Ανάλογα τι θα απαντήσεις, θα απαντήσει κτλ. Δεν έχει από την αρχή κάποιο πλάνο στο μυαλό του αλλά είναι πάντα ετοιμοπόλεμος. Αλλά έτσι και τυχόν απαντήσεις κάτι πολύ μαλακία δε θα σε αφήσει σε χλωρό κλαρί. Επίσης, διαφέρει πολύ και η θεματολογία τους. Ο Χέλης μπορεί να συμμετέχει σε πάσης φύσεως συζητήσεις ενώ ο Γιάννης αυστηρά σε συγκεκριμένες.
Αν ο Χέλης ήταν δημοσιογράφος θα ήταν ο γενικών καθηκόντων. Θα μπορούσες να τον βάλεις και σε ένα μεσημεριανάδικο πάνελ να σχολιάζει τα φορέματα των Όσκαρ και να το υποστηρίξει εξίσου καλά όπως επίσης θα μπορούσες να τον βάλεις και στα διεθνή να μιλάει με τον Γιασέρ Αραφάτ ξέρω γω καλύπτοντας το παλαιστινιακό.

Συμφωνώ σε γενικές γραμμές. Ο ΓΓ είναι σίγουρα μεροληπτικός υπέρ της ΝΔ αλλά σε πολλά έχει δίκιο πχ πολλές φορές έχει ξεσκεπάσει fake news κατά της κυβέρνησης που είχα χάψει και γω ο ίδιος και τα θεωρούσα αληθινά.

[bizeli]

Καλύτερα να διαβάσεις μερικά βιβλία ή άρθρα γύρω από ένα θέμα παρά να ακούς την μαλακία του καθενός.

Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όσο πιο πολύ διαβάζεις και μορφώνεσαι τόσο πιο πολύ υποφέρεις ανάμεσα σε ηλίθιους, γιατί κανονικά αυτά που διαβάζεις θα έπρεπε να τα διαβάζει ο ηλίθιος και όχι εσύ.
Για παράδειγμα είναι ένα βιβλίο που ονομάζεται "Τι να κάνεις με τους ηλίθιους" (αν και ξέρω ότι δεν εννοείς τέτοια βιβλία, κι εμένα μου τη σπάνε τα βιβλία αυτοβελτίωσης αλλά για να δεις πόσο χαμηλά ξέπεσα) αυτό το βιβλίο δεν θα έπρεπε να το διαβάσει ο ηλίθιος για να βελτιώσει τον εαυτό του και να σταματήσει να σπάει τις ψυχές των άλλων;
Αλλά δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αυτό γιατί ο ηλίθιος δεν πρόκειται να αναγνωρίσει ποτέ τον εαυτό του μέσα στο βιβλίο. Ίσα ίσα θα νομίζει ότι οι άλλοι είναι ηλίθιοι.
Όλοι αυτό πιστεύουμε ότι όλοι οι άλλοι είναι ηλίθιοι. Αλλά εγώ δεν θα πέσω σε αυτή την παγίδα της σχετικότητας. Υπάρχουν πολλοί που είναι αντικειμενικά ηλίθιοι. Τέλος.
Όσοι δεν παραδέχονται την ηλιθιότητά τους ή δεν την βλέπουν θα ήταν πολύ ωραία να υπήρχε στη ζωή ένα τύπου var όπως υπάρχει στο ποδόσφαιρο και να βλέπαμε τις πράξεις τους σε επανάληψη.
Ελλείψει στοιχείων, λοιπόν, ο καθένας μπορεί να νομίζει ό,τι θέλει για τον εαυτό του.
Αλήθεια πιστεύω ότι να μορφώνεσαι και να γεμίζεις γνώσεις σε έναν κόσμο ηλιθίων είναι "αυτοκτονία" τύπου. Γιατί σου γίνεται ακόμα πιο εμφανής η ηλιθιότητα των άλλων και μάλιστα δεν ξέρεις τι να τις κάνεις τις γνώσεις.
Έχεις διαβάσει πχ ότι ισχύει το Α και ο ηλίθιος συνεχίζει να υποστηρίζει το Β.
Καλύτερα να πάρω τα βουνά να ησυχάσω να ζω μόνη μου σε ένα καλύβι.

Μήπως με μπερδεύεις με άλλον? Τα τελευταία χρόνια ηρέμησα γιατί βαρέθηκα να τσακώνομαι για τις ίδιες πίπες συνέχεια, παλιότερα είχα ρίξει τρικούβερτους καυγάδες με τον Αρίστο, τον Πλούτων και άλλους. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια όπως και να έχει.

Ξέρω τι λέω.

Συμφωνώ σε γενικές γραμμές. Ο ΓΓ είναι σίγουρα μεροληπτικός υπέρ της ΝΔ αλλά σε πολλά έχει δίκιο πχ πολλές φορές έχει ξεσκεπάσει fake news κατά της κυβέρνησης που είχα χάψει και γω ο ίδιος και τα θεωρούσα αληθινά.

Δεν κρίνω αν έχει δίκιο ή δεν έχει δίκιο ο καθένας ή αν είναι δημιουργική μια αντιπαράθεση μαζί τους (όπως αναφέρθηκε πιο πάνω). Για μένα σημασία έχει να θέλει ο άλλος και να μπορεί να μπει σε μια αντιπαράθεση at first place. Ας ξεκινήσουμε από αυτό.