Οργισμένος έγραψε:stavmanr έγραψε:Πότε και που βρήκες παγκόσμια στατιστική ανάλυση θνησιμότητας οποιασδήποτε περιόδου πριν τον 20ο αιώνα;
Επιπλέον 1 στους 8 παγκοσμίως ΠΕΘΑΙΝΕΙ της πείνας. Όχι απλά πεινά...
1 στους 8 σημαίνει στατιστικά
1 σε κάθε ευρεία ζώσα οικογένεια (από παπού μέχρι εγγονό). Το αναφέρω στατιστικά για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος.
Δεν αφήνετε βρε σεις τα χαζά;
Ο μεσος ορος διαρκειας ζωης ηταν 39 ετη το 1800 και σημερα εχει παει στα 75.
Ρωτώ πού και πότε βρήκες παγκόσμια στατιστική ανάλυση του 1800 και μου απαντάς για το μέσο όρο ζωής που βασίζεται σε στατιστική ανάλυση που δεν διαθέτεις...
Πες μου, με ποια στοιχεία βγάζεις μέσους όρους παγκόσμιους για το 1800, το 1500, το -2500;
Περιττο να μιλησω για το μεσο εισοδημα στον πλανητη το οποιο εχει υπερπολλαπλασιαστει
Αν ως εισόδημα εννοείς ότι το 95% του πλανήτη είναι υπερχρεωμένο στο 5% τότε μάλλον θα συμφωνήσω.
Ρε σεις, πριν γράψετε ανοησίες, διαβάστε κι αντιληφθείτε ότι το εισόδημα δεν μετριέται σε απόλυτα μεγέθη, αλλά σε σχετικά. Μετά τον πόλεμο, ένα ψωμί κοστίζει 1.000.000 ευρώ. Μόνο που τα 1.000.000 ευρώ δεν αποτελούν μεγαλύτερο εισόδημα από το 1 ευρώ που κοστίζει σήμερα, γιατί και όλα τα υπόλοιπα έχουν εκτοξευτεί αντίστοιχα ψηλά. Ονομάζεται πληθωρισμός.
Όταν, λοιπόν, πας να μελετήσεις το μέσο εισόδημα πχ. του Έλληνα, λάβε υπόψη ότι αυτή τη στιγμή το κατά κεφαλήν χρέος του έλληνα είναι 318 δις / 10 εκατ. άνθρωποι = 31,8 χιλιάδες
ανά κεφάλι...
Πες μου εσύ πόσες τετραμελείς κατά μέσο όρο οικογένειες διαθέτουν περισσότερες από 130 χιλιάδες ευρώ εισόδημα για να δούμε αν τελικά είσαι πιο πλούσιος από τον προπάπου σου που ζούσε το 1800 χωρίς χρέος, με λιγοστά έσοδα.
Αν, λοιπόν, σήμερα, εφαρμόζονταν δέσμευση περιουσιών από όσους χρωστούν, όπως είναι το φυσιολογικό, τότε το 75%-95% των "προνομιούχων" (υπάρχουν και πολύ χειρότερες περιπτώσεις λαών) ελλήνων θα έμεναν χωρίς σώβρακο.
Το αντιλαμβάνεσαι ή θα συνεχίσεις να γράφεις για δήθεν εισοδήματα που αυξάνονται; Στο γράφω γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι η αύξηση του εισοδήματος είναι απλά λογιστική. Ο (αρνητικός) ισολογισμός είναι πραγματικός.
Η πραγματικότητα είναι ότι ζούμε σε βάρος άλλων συνανθρώπων μας. Δημιουργούμε χρέη ανάπτυξης επάνω σε πραγματική εργασία και πραγματικά προϊόντα που λούζονται άνθρωποι του 1 δολαρίου ημερομισθίου... Κι όσο εμείς δανειζόμαστε από τράπεζες (παράγουμε αέρα χρήμα) για να αγοράζουμε τα προϊόντα, τόσο εκείνων η εργασία υποβαθμίζεται.
