Δημοσίευσηαπό blackpaint » 01 Απρ 2018, 01:35
Το διαβασα και προσπαθησα να μπω στο κλιμα της εποχης και στην σκεψη αυτων των ανθρωπων. Οποιος κρινοταν πως δεν ηθελε η δεν μπορουσε να ακολουθησει την ροη της επαναστασης δεν επρεπε καν να ειχε υπαρξει ποτε, διαγραφοταν πληρως, τοσο φυσικα οσο και ιστορικα. Διαφωνησες; Εξαφανιστηκες. Δεν ανηκεις εδω, στο μεγαλυτερο πειραμα της ιστοριας. Κατα τη διαρκεια της ανακρισης, οι ανακριτες διαδεχονται ο ενας τον αλλο, γιατι κριθηκαν ολοι, ο ενας μετα τον αλλο, συνωμοτες και ενοχοι προδοσιας και εκτελεστηκαν για τα εγκληματα τους: ολοι πρεπει να δωσουν ονοματα, ακομα και για εγκληματα που δεν εγιναν ποτε, που και οι δυο πλευρες ηξεραν πως τα στοιχεια ηταν ψευτικα. Ηθελαν ονοματα, αν δεν τα επαιρναν θα κατηγορουνταν με τη σειρα τους ως προδοτες και πρακτορες. Ονοματα συγγενων, φιλων, συνεργατων. Ολοι επρεπε να συλληφθουν, να ανακριθουν, να ομολογησουν, να καταδοσουν και να εκτελεστουν.
Επαναστατικη παρανοια.
0 .