Adminović έγραψε:Όλα αυτά που ανακοινώνουν για νέα φράγματα, γεωτρήσεις κλπ (τα οποία ξεκίνησαν με αρκετή καθυστέρηση κιόλας), θα φέρουν μια λύση για κάποια χρόνια, ωστόσο το πρόβλημα διαρκώς επιδεινώνεται και λόγω της κλιματικής αλλαγής και λόγω αύξησης του πληθυσμού της Αθήνας. Επίσης, υπάρχουν και σημαντικές διαρροές νερού, λόγω και της μεγάλης ηλικίας του δικτύου.
Η μόνη σίγουρη λύση είναι οι αφαλατώσεις, μια λύση στην οποία έχουν καταφύγει και άλλες παράκτιες χώρες που αντιμετώπισαν έντονη λειψυδρία πριν την Ελλάδα. Αν συνδυαστεί μια μονάδα αφαλάτωσης με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μπορείς πρακτικά να έχεις πόσιμο νερό περίπου στο ίδιο κόστος του νερού από φυσικές πηγές.
Αγαπητέ Adminović,
Μήπως έχετε στοιχεία που να τεκμηριώνουν την παραπάνω σας δήλωση που επεσήμανα με κόκκινο; Όσα παραδείγματα συστημάτων αφαλάτωσης έψαξα—π.χ. το Sorek στο Tel Aviv ή το El Prat στη Barcelona—φέρονται να 'ναι είτε οριακά ανταγωνιστικά επειδή οι φυσικές πηγές νερού είναι λιγοστές, είτε λίγο ακριβότερα απ' τις φυσικές πηγές. Ιδιαίτερα όταν αυτές είναι σε υψόμετρο όπως ο Μόρνος, οπότε η μεταφορά του νερού δεν σου κοστίζει.
Όπως το βλέπω, απ' τις μονάδες επεξεργασίας νερού και μετά δεν θ' αλλάξει τίποτα αν το νερό έρθει απ' τη θάλασσα. Η διαφορά για την Αθήνα είναι ότι, αντί για το Μόρνο που βρίσκεται πιο ψηλά απ' την πόλη, θ' αντλήσεις νερό της θάλασσας σε ~ 200 μέτρα μέσο υψόμετρο, τ' οποίο επίσης πρέπει ν' αφαλατωθεί. Ακόμη και με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η διαίσθησή μου λέει ότι αυτές οι επιπλέον ενέργειες θα σου κοστίσουν εν τέλει περισσότερο.
Θα 'ταν ενδιαφέρον να δει κανείς σχετικούς υπολογισμούς, έστω και πρόχειρους.
Όπως και να 'χει βέβαια, δεν αμφισβητεί νομίζω κανείς ότι ένα σύστημα υδροδότησης που εξαρτάται τουλάχιστον εν μέρει απ' την αφαλάτωση είναι εν γένει πιο ανθεκτικό στην αυξανόμενη ξηρασία που βιώνουν όλο και περισσότερες περιοχές στον πλανήτη.