Προκάλεσε ανατριχίλα η δήλωση του πρωθυπουργού με την οποία επιδοκίμαζε την ευθανασία την οποία επέλεξε ο Αλέξανδρος Βέλλιος, δημοσιογράφος εν ζωή, ο οποίος υπέφερε από καρκίνο. Είναι δύσκολο να πάρει κανείς θέση σε ένα ζήτημα το οποίο έχει προβληματίσει –και διχάσει– την ανθρωπότητα σε θρησκευτικό, φιλοσοφικό, νομικό και πολιτικό επίπεδο. Υπήρξαν μάλιστα και προσεγγίσεις της τέχνης στο θέμα αυτό, που στο τέλος άφηναν το ερώτημα ανοικτό. Δεν μπορεί, συνεπώς, ούτε η στήλη να πάρει θέση.
Μπορούμε όμως να θέσουμε ένα ερώτημα: αν η επιλογή της ευθανασίας από έναν καρκινοπαθή είναι πράξη ηρωική, τότε όσοι επιλέγουν τον σκληρό αγώνα να ζήσουν μέσα από μύριες όσες δυσκολίες, τι είναι;
Ουσιαστικά, δεν προσβάλλεται η προσπάθειά τους και οι ίδιοι;
Σε μια κοινωνία όμως που λόγω της κρίσης βιώνει μια βαθιά κατάθλιψη και δεν αναζητά –ούτε η πνευματική και πολιτική πρωτοπορία τής προσέφερε– οδούς διαφυγής και εκτόνωσης, η επιλογή της κοινωνικής (ή, πολλές φορές, ακόμη και της κυριολεκτικής) ευθανασίας, προσλαμβάνεται ως διέξοδος.
Δυστυχώς, η ελληνική κοινωνία δεν είχε αναπτυγμένους ούτε τους θεσμούς ούτε τις κοινωνικές αντιστάσεις για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τόσο οδυνηρά, απότομα και βίαια φαινόμενα όσο η κρίση που βιώνουμε. Και αυτό παρόλο που διάφοροι φορείς που λαθροβιούσαν και λαθροβιούν κολακεύοντάς την εξήραν ανύπαρκτες αρετές της.
Ούτε τα φαινόμενα κοινωνικής ευαισθητοποίησης για την απάλυνση της πείνας και του πόνου πραγματικά πασχόντων συνανθρώπων μας είναι ικανοποιητικά και ποσοτικά και ποιοτικά.
Το τραγικό είναι πως ακόμα και η σημερινή πολιτική εξουσία που διεκδίκησε την εξουσία στο όνομα της Αριστεράς, ελάχιστα –αν όχι τίποτε– δεν προσφέρει στον τομέα αυτό
Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται –και με φόβο για την κατάντια της πολιτικής μπορούμε να πούμε ότι απέβλεπε και η δήλωση του πρωθυπουργού– είναι το πολιτικό όφελος από τη διαχείριση ανθρώπινων οντοτήτων που έχουν ανάγκη ένα κομμάτι ψωμί και μια ζεστή και στεγνή γωνιά.
Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων, κυρίως στην Αθήνα, που επέλεξε, ακόμη και πριν από την κρίση, το περιθώριο ως πολιτική ιδεολογία. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν λένε πως σημαντικός αριθμός κοινωνικών κουπονιών δίνονται από την κυβέρνηση στους ανθρώπους αυτούς ώστε να τους χειραγωγήσουν για κάθε είδους χρήση. Ο πολιτικός αμοραλισμός δεν έχει όρια, όταν πρόκειται για τη διαιώνιση της εξουσίας.
Και μη μου πείτε πως η Αριστερά δεν έχει ανάγκη την εξουσία πάση θυσία. Ίσως υπάρχουν μορφές της που την αποφεύγουν όταν δεν μπορούν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους. Η σημερινή Αριστερά, όμως, δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτές. Θα μπορούσε να υποστηριχτεί πως η έγνοια της μαρξιστικής Αριστεράς είναι η (πάση θυσία) κατάληψη –και διατήρηση– της εξουσίας.
Τόμοι βιβλίων έχουν γραφεί και πολλή φαιά ουσία έχει αναλωθεί στην αναζήτηση του καταλληλότερου δρόμου κατάκτησης της κυβερνητικής εξουσίας.
Βεβαίως, η κατάκτηση σημαίνει την κατοχή και τη νομή της. Όπως και αν επιτευχθεί. Άρα, είναι το λιγότερο αφελής η άποψη που θεωρεί ότι η σημερινή κυβερνητική εξουσία μπορεί να εγκαταλείψει τη διακυβέρνηση της χώρας κάτω από οποιεσδήποτε δυσκολίες.
Αυτό το σκληρό πρόσωπο της εξουσιομανίας το δείχνει εδώ και καιρό η κυβέρνηση. Δεν είναι, άλλωστε, και λίγοι οι παλαιοί υποστηρικτές της που καταφέρονται με τις πλέον ακραίες εκφράσεις κατά του πρωθυπουργού και της πολιτικής του ασυνέπειας.
Ωστόσο, παρ’ όλα τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει, πλέον, η κυβερνητική παράταξη σε επίπεδο αποδοχής της από την κοινωνία και από στρώματα τα οποία την υποστήριξαν με φανατισμό, αποτελεί ψευδαίσθηση η εντύπωση πως η κυβέρνηση καταρρέει. Αποτελεί αντικείμενο διδακτορικών πολλών επιστημονικών κλάδων η ερμηνεία της αποδοχής που απολαμβάνει, ακόμη και σήμερα, η κυβέρνηση.
Ίσως ένας λόγος να είναι πως το κυβερνών κόμμα κατάφερε να εκφράσει έναν πολιτικό χώρο που νιώθει προδομένος από τη συμπεριφορά των κομμάτων που μέχρι πριν από μερικά χρόνια στήριζε, και τα κόμματα αυτά δεν μπορούν να ανακτήσουν την αξιοπιστία τους. Λείπει η ηγετική φυσιογνωμία που θα τα έθετε και πάλι στο επίκεντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος.
Ο κενός περιεχομένου λόγος του πρωθυπουργού στα εγκαίνια της ΔΕΘ και η απουσία ουσιαστικής εναλλακτικής λύσης από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναδεικνύουν το ουσιαστικό πολιτικό πρόβλημα σήμερα.
Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική φάση από τις καπιταλιστικές μορφές που γνωρίσαμε σε μετακαπιταλιστικά μορφώματα τα οποία είναι υπό διαμόρφωση σε οικονομικό πεδίο και τα οποία αναθεωρούν και τα πολιτικά στίγματα Δεξιάς και Αριστεράς.
Δεν είναι τυχαίο που ολοένα και περισσότεροι ψηφοφόροι κομμάτων της Αριστεράς, βαθιά δυσαρεστημένοι από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνουν δημοσίως, χωρίς να αισθάνονται κάποια ενοχή, πως για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία θα ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Όταν δεν υπάρχει πολιτική πρόταση, η ψήφος δίνεται αρνητικά.
Αυτά τα νέα μετακαπιταλιστικά μορφώματα διαμορφώνουν μια νέα μορφή οικονομίας όπου το ιδιωτικό και η ατομική πρωτοβουλία συνυπάρχουν με το κοινωνικό, το συνεργατικό και το αυτοδιαχειριστικό. Αυτή η συνύπαρξη, όταν δεν επιβάλλεται με κρατική προσταγή, όπως στα πρώην σοσιαλιστικά καθεστώτα, μπορεί να αποβεί θετική και να ανακουφίσει από το βάρος της οικονομικής πίεσης ασθενή οικονομικά στρώματα, ή και να διαμορφώσει νέα οικονομικά παραδείγματα.
Το κοινωνικό παντοπωλείο, για παράδειγμα, μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία νέων συνεργατικών μορφών οικονομίας που θα συνυπάρχουν ανταγωνιστικά με την ιδιωτική οικονομία.
Μέσα από την ανάδυση τέτοιων οικονομικών αναγκαιοτήτων θα προκύψουν και νέες πολιτικές προτάσεις που δεν θα εστιάζουν στο ταξικό μίσος και την αντιπαλότητα, αλλά σε έναν αποδεκτό ανταγωνισμό.
Το ταξικό μίσος προέκυψε, κυρίως, από την ιδεολογική επικράτηση της αναχρονιστικής πλέον, μαρξιστικής Αριστεράς. Η Αριστερά όμως δεν ήταν πάντα, και κυρίως δεν είναι μόνο, μαρξιστική.
Μπορεί να υπάρξει αριστερή πρόταση που δεν θα μισεί τον ταξικό «άλλο», θα σέβεται τον άνθρωπο, θα είναι, δηλαδή, ανθρωπιστική και θα συνυπάρχει με άλλες πολιτικές αντιλήψεις χωρίς να αναλώνεται στο πώς θα τις εξουδετερώσει με τις ψευδεπίγραφες επαναστάσεις της. Αυτές οι διεργασίες γίνονται παγκοσμίως, δεν είναι ελληνικές.
Το τελευταίο ελληνικό αριστερό πείραμα, το οποίο κατέληξε σε κωμωδία, ήταν το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Προηγουμένως, το ελληνικό πολιτικό πείραμα στο οποίο εστίασε ο έξω κόσμος ήταν η επιλογή του καταστρεπτικού εμφύλιου πολέμου. Ήταν ο Ιταλός πολιτικός ηγέτης Παλμίρο Τολιάτι που για να πείσει τους συντρόφους του στη νέα γραμμή πολιτικής νομιμοποίησης που πρότεινε για το ΚΚΙ, υπενθύμιζε την καταστρεπτική κατάληξη του ελληνικού Εμφυλίου.
Φαντάζομαι και η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι, σήμερα, παράδειγμα προς αποφυγήν για την ευρωπαϊκή Αριστερά. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παράδειγμα προς αποφυγήν για όλους. Ό,τι ήταν να δώσει, το έδωσε. Και δυστυχώς, με αρνητικό πρόσημο.
Αφού του ηγέτη του του αρέσει η ευθανασία, ας την επιλέξει για το κόμμα του.
http://www.pontos-news.gr/article/15428 ... i-o-syriza
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more
ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
-
pluton
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 18420
ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
-
Adminović
- Sloboda Narodu

- Δημοσιεύσεις: 15651
- Τοποθεσία: F.R. Liberland
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Το ζήτημα της ευθανασίας είναι πρωτίστως νομικό.
Το Σύνταγμα απαγορεύει την αφαίρεση της ζωής καθ' οιονδήποτε τρόπο, γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη αξία. Ωστόσο ο αντίλογος είναι ότι ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε μια άθλια κατάσταση σωματικά ή/και ψυχικά ίσως βλάπτεται περισσότερο η ανθρώπινη αξία του έτσι από έναν ελεγχόμενο θάνατο.
Το Σύνταγμα απαγορεύει την αφαίρεση της ζωής καθ' οιονδήποτε τρόπο, γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη αξία. Ωστόσο ο αντίλογος είναι ότι ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε μια άθλια κατάσταση σωματικά ή/και ψυχικά ίσως βλάπτεται περισσότερο η ανθρώπινη αξία του έτσι από έναν ελεγχόμενο θάνατο.
0 .
Ο ψεκασμός είναι υγεία, είναι πολιτισμός!
Σκοτώνει βακτήρια, ιούς, μύκητες, ζιζάνια, καθώς και πάσης φύσεως παράσιτα.
Σκοτώνει βακτήρια, ιούς, μύκητες, ζιζάνια, καθώς και πάσης φύσεως παράσιτα.

-
pluton
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 18420
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Ξέρεις είναι και θρησκευτικό το θέμα, πχ χτες το συζητούσα με φίλο γιατρό, η θέση του ήταν ότι : "Ο καρκίνος είναι μια τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο να μετανοήσει" (μου ανάφερε και μια εμπειρία θανάτου μιας κοπέλας, αυτές οι περιπτώσεις που φεύγει ο άνθρωπος και μετά επανέρχεται, μου σύστησε το βιβλίο "Ο παράδεισος υπάρχει" πρόκειται για το ταξίδι ενός νευροχειρουργού στη μετά θάνατον ζωή Eben Alexander μετάφραση: Κώστας Καρανικολό).
Την ίδια άποψη είχε και ο πατέρα Παίσιος. Βέβαια αυτά πολλοί τα βρίσκουν αστεία, προσωπικά τα βρίσκω αξιοπρόσεκτα και δεν τα απορρίπτω.
Την ίδια άποψη είχε και ο πατέρα Παίσιος. Βέβαια αυτά πολλοί τα βρίσκουν αστεία, προσωπικά τα βρίσκω αξιοπρόσεκτα και δεν τα απορρίπτω.
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
-
Λαχουρένιος
- Ultimate Stalker

- Δημοσιεύσεις: 49654
- Τοποθεσία: Γεφυρα
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
pluton έγραψε:Ξέρεις είναι και θρησκευτικό το θέμα, πχ χτες το συζητούσα με φίλο γιατρό, η θέση του ήταν ότι : "Ο καρκίνος είναι μια τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο να μετανοήσει" (μου ανάφερε και μια εμπειρία θανάτου μιας κοπέλας, αυτές οι περιπτώσεις που φεύγει ο άνθρωπος και μετά επανέρχεται).
Την ίδια άποψη είχε και ο πατέρα Παίσιος. Βέβαια αυτά πολλοί τα βρίσκουν αστεία, προσωπικά τα βρίσκω αξιοπρόσεκτα και δεν τα απορρίπτω.
Πσσσσστ ιατρικη υψηλου επιπεδου
0 .
-
pluton
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 18420
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Λαχουρένιος έγραψε:pluton έγραψε:Ξέρεις είναι και θρησκευτικό το θέμα, πχ χτες το συζητούσα με φίλο γιατρό, η θέση του ήταν ότι : "Ο καρκίνος είναι μια τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο να μετανοήσει" (μου ανάφερε και μια εμπειρία θανάτου μιας κοπέλας, αυτές οι περιπτώσεις που φεύγει ο άνθρωπος και μετά επανέρχεται).
Την ίδια άποψη είχε και ο πατέρα Παίσιος. Βέβαια αυτά πολλοί τα βρίσκουν αστεία, προσωπικά τα βρίσκω αξιοπρόσεκτα και δεν τα απορρίπτω.
Πσσσσστ ιατρικη υψηλου επιπεδου
Έβαλα και κάτι στο διάστημα που απάντησες σχολίασε και αυτά σε παρακαλώ.
http://www.biblionet.gr/book/187934/Ale ... E%B5%CE%B9
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
-
Λαχουρένιος
- Ultimate Stalker

- Δημοσιεύσεις: 49654
- Τοποθεσία: Γεφυρα
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Ο φιλος σου μιλησε ως χριστιανος οχι ως γιατρος (δεν αμφιβαλλω οτι μπορει να ειναι καλος στη δουλεια του ο ανθρωπος).
Το ιδιο και ο συγγραφεας αυτου του βιβλιου.
Η επιστημη δε δεχεται την ψυχη και γενικα οτιδηποτε εξω απο το νευρικο συστημα του ανθρωπου.
Το ιδιο και ο συγγραφεας αυτου του βιβλιου.
Η επιστημη δε δεχεται την ψυχη και γενικα οτιδηποτε εξω απο το νευρικο συστημα του ανθρωπου.
0 .
-
pluton
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 18420
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Λαχουρένιος έγραψε:Ο φιλος σου μιλησε ως χριστιανος οχι ως γιατρος (δεν αμφιβαλλω οτι μπορει να ειναι καλος στη δουλεια του ο ανθρωπος).
Το ιδιο και ο συγγραφεας αυτου του βιβλιου.
Η επιστημη δε δεχεται την ψυχη και γενικα οτιδηποτε εξω απο το νευρικο συστημα του ατομου.
Ναι πράγματι είναι καλός στην δουλειά του και πολύ καλός άνθρωπος (και αντιγιατρός, τι εννοώ στιγματίζει την όλη συμπεριφορά και την τάση για γράψιμο φαρμάκων θεωρώντας ότι το κάνουν ... δεν θέλω να βάλω τις εκφράσεις του ίσως είναι και κακό για κείνον, όσο αφορά τις χημοθεραπείες δεν μπορείς να φανταστείς τις θέσεις του, βομβαρδίζουμε τους καρκινοπαθείς με ατομικές βόμβες κλπ).
Όπως πολύ καλός είναι και ο Eben Alexander και νευροχειρούργος (το βιβλίο δεν το διάβασα, σύντομα θα το αγοράσω) αλλά η ειδικότης του νευροχειρουργού έχει μια βαρύτητα σε αυτά τα θέματα.
Συγνώμη μόλις το είδα
Η επιστημη δε δεχεται την ψυχη
Και η ψυχολογία τι είναι;
Η ψυχιατρική τι είναι;
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
-
Λαχουρένιος
- Ultimate Stalker

- Δημοσιεύσεις: 49654
- Τοποθεσία: Γεφυρα
-
Ακετυλένιο
- Rookie poster

- Δημοσιεύσεις: 139
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Οι επιστήμες αυτές αναφέρονται στον όρο "ψυχικές λειτουργίες και όλες εδράζονται στο νευρικό σύστημα. Συνεπώς δεχόμαστε την ύπαρξη της ψυχής ως τον χώρο εκείνο που περιλαμβάνει δυνατότητες του ανθρώπου όχι αισθησιοκινητικές αλλά γνωστικές, νοητικές και συναισθηματικές.
0 .
-
ΓΑΛΗ
- Crazy poster

- Δημοσιεύσεις: 1965
Re: ΣΥΡΙΖΑ και ευθανασία
Admin έγραψε:Το ζήτημα της ευθανασίας είναι πρωτίστως νομικό.
Το Σύνταγμα απαγορεύει την αφαίρεση της ζωής καθ' οιονδήποτε τρόπο, γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη αξία.
Ναι, πρόκειται για μια συνταγματικής (νομικής) μορφής θεολογία.
Επ' ευκαιρία, ξέρει κανείς τη σαφή συνταγματική θέση για την αυτοκτονία; Γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση περί αυτού πρόκειται.
Ωστόσο ο αντίλογος είναι ότι ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε μια άθλια κατάσταση σωματικά ή/και ψυχικά ίσως βλάπτεται περισσότερο η ανθρώπινη αξία του έτσι από έναν ελεγχόμενο θάνατο.
Μα εκεί ακριβώς είναι το θέμα. Ο έλεγχος της προσωπικής βούλησης, επιλογής κλπ. Τόσο οι θρησκείες όσο και οι νόμοι θέλουν να είναι οι μόνοι αξιολογητές της ανθρώπινης ζωής και να την υποτιμούν ή να την υπερτιμούν κατά βούληση, πέφτοντας μονίμως σε αναπάντητες αντιφάσεις.
Κατά τα άλλα, βρίσκω απίστευτα απλοϊκό/αφελή τον προσδιορισμό "ηρωϊκή" που έδωσε ο πρωθυπουργός στην απόφαση του Βέλλιου. Όχι ότι περίμενα και κάτι καλύτερο από τη φρασεολογία του Τσίπρα. Από πιασάρικες κοινοτοπίες... άλλο τίποτα.
0 .