NBA
-
Τσακαλι
Re: NBA
Αζαία Τόμας.
Πηγή
http://3-ponto.blogspot.no/2010/07/retr ... homas.html
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ. Δεν μου είναι εύκολο μιας και ο Τόμας είναι ο αγαπημένος μου point guard. Ο Magic είναι σαφώς καλύτερός του αλλά με τραβάνε λίγο οι κωλοχαρακτήρες , αυτοί που θα σε ρίξουν κάτω κάνοντάς σου ένα σκληρό φάουλ και δεν θα τρέξουν να σου δώσουν το χέρι να σηκωθείς (όπως κάνουν σήμερα). Μπάσκετ παίζουμε φίλε σήκω μόνος σου ή αλλιώς μείνε κάτω!
Χωρίς να το καταλάβω έγραψα το πρώτο του καλό στοιχείο. Ο Αζάια Τόμας -με μπόι 1,83 – δεν κώλωνε να τα βάλει με τον οποιονδήποτε! Έμπαινε πρώτος στις μάχες και υπερασπίζονταν πάντα τους συμπαίκτες του. Τότε το πρωτάθλημα ήταν ιδιαιτέρως σκληρό ή καλύτερα άγγιζε το αντιαθλητικό. Το hand checking επιτρεπόταν και δεν υπήρχαν τα «congratulations it was a good game» και «the better team wins». Τότε κάθε αγώνας ήταν και ένας μικρός πόλεμος. Και ο Τόμας ήταν ο αρχηγός της πιο σκληρoτράχηλης ομάδας που εμφανίστηκε ποτέ στον πλανήτη (με Λεϊμπίρ , Μαχόρν , Ρόντμαν, Σάλεϊ). Μάλλον και της πιο αντιπαθητικής....
Είχε βαθιά γνώση της θέσης του playmaker. Αυτό που ξεχωρίζει ένα καλό playmaker από έναν πολύ καλό είναι η ικανότητα που έχει να αξιοποιεί όλους τους συμπαίκτες του ακόμη και αν δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο επίθεσης. Τι εννοώ; Οι Magic και Stocton δούλεψαν με ένα συγκεκριμένο μοντέλο παιχνιδιού. Οι Lakers στηρίχθηκαν στην γρήγορη πρώτη πάσα του Kareem στον Magic που θα έβγαζε την τελική πάσα στον Worthy και οι Jazz στο pick n roll του Stocton με τον Malone. Oι Pistons όμως στην επίθεση δεν είχαν ένα συγκεκριμένο σύστημα. Φαίνεται παράξενο αλλά έτσι ήταν. Ο Thomas είχε στην ομάδα του μονοδιάστατους σκόρερ (Dantley, Aguirre) , σουτέρ ημέρας (V.Johnson) και τους Salley, Laimbeer, Rodman, Mahorn που δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν μόνοι τους φάσεις. Όλους αυτούς τους «πάντρευε» αρμονικά παίρνοντας το 100% από κάθε έναν. Καλύτερη «προξενήτρα» δεν έχει υπάρξει…
Σε μεγάλα παιχνίδια ήταν ασταμάτητος! Μαζί με Jordan και Kobe, o καλύτερος γκάρντ για να πάρει πάνω του την τελευταία επίθεση .
Eντάξει πρέπει να γράψω και τα άσχημα στοιχεία του τώρα. Αν πω πως δεν έχει σίγουρα θα με ξεφωνίσετε. Κάποια – λίγα – έχει. (Η αντικοιμενικότητά μου τώρα θα κριθεί).
Πολύ κακός έξω από τα 7,25μ. Με ποσοστό καριέρας μόλις 29% κάνει μέχρι και τον Παπαλουκά να φαίνεται καλύτερός του. Για να τον δικαιολογήσω θα πω πως το τρίποντο μπήκε σαν βασικό όπλο στην επίθεση κάθε ομάδας στα τέλη των ‘80s. Πριν, οι ομάδες δεν σούταραν πολύ απ το τρίποντο. Η αλήθεια όμως –όσες δικαιολογίες και να βρώ – δεν κρύβεται. Ήταν ακίνδυνος απ’ το τρίποντο…
Από τα μεγαλύτερα «καλόπαιδα» και εκτός γηπέδου. Για τον Bird έχει δηλώσει «αν δεν ήταν λευκός θα ήταν ένας ακόμη καλός μπασκετμπολίστας» . Όλο το ΝΒΑ αναστατώθηκε με αυτές του τις δηλώσεις και ο ίδιος «αναγκάστηκε» να τα πάρει πίσω λέγοντας πως «επρόκειτο για μια κακόγουστη φάρσα».
Στο πρώτο all star Game του Jordan (το 1985) ενοχλημένος από την προβολή που λάμβανε ο -ρούκι τότε- MJ , συνεννοήθηκε μαζί με τους Bird, J.Erving, M.Malone ώστε να μην του δίνουν την μπάλα. Ο «Αέρινος» πήγαινε πάνω κάτω χωρίς να ακουμπάει την μπάλα! Σε 22’ πήρε 9 προσπάθειες βάζοντας 7 πόντους! (Την εκδίκησή του την πήρε ο Jordan λίγα χρόνια αργότερα όταν έθεσε σαν όρο για να αγωνιστεί στη Βαρκελώνη , να μην είναι συμπαίκτης μαζί του).
Λίγα δευτερόλεπτα πριν το 4-0 των Bulls το ’91 ο Thomas αποχωρεί απ το πάγκο χωρίς να δώσει το χέρι του στους νικητές! Δεν μπορούσε να βλέπει την ομάδα του να χάνει από τους μισητούς αντιπάλους και σηκώθηκε και έφυγε παροτρύνοντας και τους άλλους να κάνουν το ίδιο! (Θεωρήθηκε από τα μεγαλύτερα unfair στο ΝΒΑ που σε κάτι τέτοια είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο).
Πηγή
http://3-ponto.blogspot.no/2010/07/retr ... homas.html
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ. Δεν μου είναι εύκολο μιας και ο Τόμας είναι ο αγαπημένος μου point guard. Ο Magic είναι σαφώς καλύτερός του αλλά με τραβάνε λίγο οι κωλοχαρακτήρες , αυτοί που θα σε ρίξουν κάτω κάνοντάς σου ένα σκληρό φάουλ και δεν θα τρέξουν να σου δώσουν το χέρι να σηκωθείς (όπως κάνουν σήμερα). Μπάσκετ παίζουμε φίλε σήκω μόνος σου ή αλλιώς μείνε κάτω!
Χωρίς να το καταλάβω έγραψα το πρώτο του καλό στοιχείο. Ο Αζάια Τόμας -με μπόι 1,83 – δεν κώλωνε να τα βάλει με τον οποιονδήποτε! Έμπαινε πρώτος στις μάχες και υπερασπίζονταν πάντα τους συμπαίκτες του. Τότε το πρωτάθλημα ήταν ιδιαιτέρως σκληρό ή καλύτερα άγγιζε το αντιαθλητικό. Το hand checking επιτρεπόταν και δεν υπήρχαν τα «congratulations it was a good game» και «the better team wins». Τότε κάθε αγώνας ήταν και ένας μικρός πόλεμος. Και ο Τόμας ήταν ο αρχηγός της πιο σκληρoτράχηλης ομάδας που εμφανίστηκε ποτέ στον πλανήτη (με Λεϊμπίρ , Μαχόρν , Ρόντμαν, Σάλεϊ). Μάλλον και της πιο αντιπαθητικής....
Είχε βαθιά γνώση της θέσης του playmaker. Αυτό που ξεχωρίζει ένα καλό playmaker από έναν πολύ καλό είναι η ικανότητα που έχει να αξιοποιεί όλους τους συμπαίκτες του ακόμη και αν δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο επίθεσης. Τι εννοώ; Οι Magic και Stocton δούλεψαν με ένα συγκεκριμένο μοντέλο παιχνιδιού. Οι Lakers στηρίχθηκαν στην γρήγορη πρώτη πάσα του Kareem στον Magic που θα έβγαζε την τελική πάσα στον Worthy και οι Jazz στο pick n roll του Stocton με τον Malone. Oι Pistons όμως στην επίθεση δεν είχαν ένα συγκεκριμένο σύστημα. Φαίνεται παράξενο αλλά έτσι ήταν. Ο Thomas είχε στην ομάδα του μονοδιάστατους σκόρερ (Dantley, Aguirre) , σουτέρ ημέρας (V.Johnson) και τους Salley, Laimbeer, Rodman, Mahorn που δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν μόνοι τους φάσεις. Όλους αυτούς τους «πάντρευε» αρμονικά παίρνοντας το 100% από κάθε έναν. Καλύτερη «προξενήτρα» δεν έχει υπάρξει…
Σε μεγάλα παιχνίδια ήταν ασταμάτητος! Μαζί με Jordan και Kobe, o καλύτερος γκάρντ για να πάρει πάνω του την τελευταία επίθεση .
Eντάξει πρέπει να γράψω και τα άσχημα στοιχεία του τώρα. Αν πω πως δεν έχει σίγουρα θα με ξεφωνίσετε. Κάποια – λίγα – έχει. (Η αντικοιμενικότητά μου τώρα θα κριθεί).
Πολύ κακός έξω από τα 7,25μ. Με ποσοστό καριέρας μόλις 29% κάνει μέχρι και τον Παπαλουκά να φαίνεται καλύτερός του. Για να τον δικαιολογήσω θα πω πως το τρίποντο μπήκε σαν βασικό όπλο στην επίθεση κάθε ομάδας στα τέλη των ‘80s. Πριν, οι ομάδες δεν σούταραν πολύ απ το τρίποντο. Η αλήθεια όμως –όσες δικαιολογίες και να βρώ – δεν κρύβεται. Ήταν ακίνδυνος απ’ το τρίποντο…
Από τα μεγαλύτερα «καλόπαιδα» και εκτός γηπέδου. Για τον Bird έχει δηλώσει «αν δεν ήταν λευκός θα ήταν ένας ακόμη καλός μπασκετμπολίστας» . Όλο το ΝΒΑ αναστατώθηκε με αυτές του τις δηλώσεις και ο ίδιος «αναγκάστηκε» να τα πάρει πίσω λέγοντας πως «επρόκειτο για μια κακόγουστη φάρσα».
Στο πρώτο all star Game του Jordan (το 1985) ενοχλημένος από την προβολή που λάμβανε ο -ρούκι τότε- MJ , συνεννοήθηκε μαζί με τους Bird, J.Erving, M.Malone ώστε να μην του δίνουν την μπάλα. Ο «Αέρινος» πήγαινε πάνω κάτω χωρίς να ακουμπάει την μπάλα! Σε 22’ πήρε 9 προσπάθειες βάζοντας 7 πόντους! (Την εκδίκησή του την πήρε ο Jordan λίγα χρόνια αργότερα όταν έθεσε σαν όρο για να αγωνιστεί στη Βαρκελώνη , να μην είναι συμπαίκτης μαζί του).
Λίγα δευτερόλεπτα πριν το 4-0 των Bulls το ’91 ο Thomas αποχωρεί απ το πάγκο χωρίς να δώσει το χέρι του στους νικητές! Δεν μπορούσε να βλέπει την ομάδα του να χάνει από τους μισητούς αντιπάλους και σηκώθηκε και έφυγε παροτρύνοντας και τους άλλους να κάνουν το ίδιο! (Θεωρήθηκε από τα μεγαλύτερα unfair στο ΝΒΑ που σε κάτι τέτοια είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο).
0 .
-
Τσακαλι
Re: NBA
Aφιέρωμα: Seattle Supersonics
Πηγή
http://3-ponto.blogspot.no/2010/11/seat ... onics.html
Πριν λίγες ημέρες για να ξεσκουριάσω λίγο πήγα για σουτάκια σε ένα παρκάκι πολύ κοντά από εκεί που μένω. Ήταν βραδάκι και οι μπασκέτες θα είχαν αδειάσει απ ‘τους μικρούς. Και ενώ ακόμη και σε αυτή την ηλικία οραματιζόμουν πως έπαιρνα την τελευταία επίθεση , ήρθε ένας λίγο μεγαλύτερος από εμένα για τον ίδιο λόγο. Δεν μου έκανε εντύπωση που ήρθε. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η μπλούζα που φορούσε. Έλεγε Kemp “40” , Supersonics.
-«Μεγάλος παίκτης» του είπα.
-«Μεγάλη ομάδα» μου απάντησε.
-«Ναι αλλά ο Stern την πήρε απ’ το Seatlle».
-«Συμφέροντα…..» μου είπε κοφτά , λες και δεν ήθελε να επεκταθεί περισσότερο.
To Seatlle έχει σπουδαία μουσική παράδοση. Εκεί γεννήθηκε ο J.Hendrix , εκεί έκαναν γνωστή την grunge μουσική , τοπικά συγκροτήματα όπως οι Nirvana , Pearl Jam , Alice in Chains.
Οι Seatlle Supersonics ήταν μία ιστορική ομάδα για το ΝΒΑ. Σε 41 χρόνια πορείας κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1979) και ήταν φιναλίστ δύο χρονιές (1978 , 1996). Έφτασε 6 φορές στους Δυτικούς Τελικούς και είχε συνολικά 21 φορές παρουσία στην postseason.
Championship Season 1978-79
Η τεράστια ζήτηση εισιτηρίων απ’ τους κατοίκους του Seatlle έκανε την χρονιά εκείνη αναγκαία την μετακόμισή της ομάδας στο Kingdome. Με ρεκόρ 52-30 μπήκαν ως πρώτοι στην περιφέρειά τους στα playoffs. Χρειάστηκαν 5 αγώνες για να αποκλείσουν τους Lakers του Jabbar και να φτάσουν ένα βήμα πριν τους τελικούς .
Με το 2-3 στην πλάτη τους το επόμενο παιχνίδι στην έδρα των Suns ήταν do or die. Νίκη δια πυρός και σιδήρου με 106-105 . Στο 7ο το Kingdome ήταν κολαστήριο βοηθώντας το Seatlle να βγει νικητής με 114-110.
Kι όμως την ομάδα αυτή ο Clay Bennet και o David Stern την μετακόμισαν με το έτσι θέλω στην Οκλαχόμα.
0 .
