Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
Πέμπτη, 31 Μάιος 2012 18:41 | Συντάχθηκε απο τον/την Εργατικός Αγώνας | | |
“Το ΚΚΕ είναι το Κόμμα της εργατικής τάξης, η συνειδητή οργανωμένη πρωτοπορία της, η ανώτατη μορφή οργάνωσής της “ (η πρώτη πρόταση από την εισαγωγή του ισχύοντος καταστατικού του ΚΚΕ)
Το ΠΑΜΕ συγκροτήθηκε στις αρχές του Απρίλη του 1999 εν μέσω νατοϊκών βομβαρδισμών στο λαό της Σερβίας, σε μια περίοδο που το ΚΚΕ μπήκε επικεφαλής ενός γνήσιου λαϊκού αντιιμπεριαλιστικού ξεσηκωμού.
Το ΚΚΕ εκείνη την περίοδο έκανε ένα πολύ σημαντικό βήμα στο προγραμματικό του καθήκον, της συγκρότησης Αντιμονοπωλιακού Αντιιμπεριαλιστικού Δημοκρατικού Μετώπου.
Η συγκρότηση του ΠΑΜΕ, του λεγόμενου ταξικού πόλου στο εργατικό κίνημα, αντικατόπτριζε μια ορισμένη τάση συσπείρωσης στο συνδικαλιστικό κίνημα με ευρύτερο πολιτικό περιεχόμενο σε διαλεκτική σχέση με τον λαϊκό ξεσηκωμό που προκάλεσε η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Απ' αυτή την άποψη, ήταν μια κίνηση που αντικειμενικά επιβράδυνε την τάση αποσύνθεσης του συνδικαλιστικού κινήματος από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων και ιδίως της ΠΑΣΚΕ. Η ΠΑΣΚΕ υπήρξε ο μηχανισμός χειραγώγησης της εργατικής τάξης μέσω του συνδικαλισμού με κεντρική πολιτική καθοδήγηση την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και αποτέλεσε αντικειμενικά ένα εκλεπτυσμένο εργαλείο προώθησης των συμφερόντων της αστικής τάξης μέσω της παραδοσιακής σύνδεσης της σοσιαλδημοκρατίας με το εργατικό κίνημα. Ιδιαίτερα δε μετά την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ, η ασυδοσία του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού έθεσε τις βάσεις για την πλήρη υποταγή των εργαζομένων. Το ΠΑΜΕ πράγματι εξέφρασε την αντίρροπη τάση συμπυκνώνοντας το αγωνιστικό και ταξικό παρελθόν, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για ευρύτερες συσπειρώσεις στο εργατικό κίνημα. Και ασφαλώς πρωτεργάτες στη συγκρότησή του υπήρξαν κομμουνιστές και συνδικαλιστές της πάλαι ποτέ ΕΣΑΚ, συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ.
Από τότε μέχρι σήμερα το ΠΑΜΕ σήκωσε ένα πολύ μεγάλο μέρος των ταξικών εργατικών αγώνων, σημείωσε αναμφισβήτητες νίκες και πραγματοποίησε ορισμένες κατακτήσεις, καθιερώθηκε στο μαζικό κίνημα ως επιθετική δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης. Ωστόσο, παρά τις αρχικές αισιόδοξες προοπτικές το ΠΑΜΕ σήμερα κατέληξε να θεωρείται η “συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ” ή αλλιώς ο “συνδικαλιστικός του βραχίωνας”, ή με άλλα λόγια να ταυτίζεται η δράση του γενικά με τη δράση του ΚΚΕ ενώ ο αρχικός του σκοπός είναι διαφορετικός. Επιπλέον, το ΠΑΜΕ μετά το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ και ιδιαίτερα μετά την “Πανελλαδική Συνδιάσκεψη για τη δουλειά του ΚΚΕ στην εργατική τάξη και στο συνδικαλιστικό κίνημα” το ΠΑΜΕ από συνδικαλιστική οργάνωση απέκτησε χαρακτηριστικά πολιτικής οργάνωσης με ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο και με ιδιαίτερα ασαφή όρια ανάμεσα σε αυτό, το κόμμα και τα συνδικάτα. Η δουλειά των κομμουνιστών ως μέλη του κόμματος μέσα στα συνδικάτα απέκτησε μ' αυτόν τον τρόπο κι ένα ενδιάμεσο πεδίο το οποίο προκαλεί τεράστια σύγχιση όσον αφορά την τακτική του κόμματος και την εξειδίκευση της τακτικής ανα συνδικάτο, ανα κλάδο και στο συνδικαλιστικό και εργατικό κίνημα εν γένει. Υπάρχουν προβλήματα σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία του ΠΑΜΕ και παρατηρούνται φαινόμενα όπως:
α) υποκατάσταση του ΚΚΕ από το ΠΑΜΕ σε σημαντικές αγωνιστικές πρωτοβουλίες
β) υιοθέτηση από το ΠΑΜΕ πολιτικών στόχων που συμπίπτουν ή/και ταυτίζονται με τους διακηρυγμένους στόχους πάλης του ΚΚΕ με αποτέλεσμα να υπάρχει ταύτιση
γ) τάση απομάκρυνσης ως και αυτονόμησης του ΠΑΜΕ από την υπάρχουσα δομή του συνδικαλιστικού κινήματος (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ)
δ) λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων με χαρακτηριστικά λειτουργίας κομματικών οργανώσεων κι εφαρμογής κανόνων λειτουργίας που καταργούν τον αρχικό τους χαρακτήρα.
Ο οργανωτικός χαρακήρας του ΠΑΜΕ είναι ασαφής: Δεν είναι συνδικάτο, δεν είναι ομοσπονδία, δηλαδή δεν είναι συνδικαλιστική οργάνωση με τη μορφή που ορίζει ο αστικός νόμος. Δεν υπάρχει η ιδιότητα του μέλους του ΠΑΜΕ, μια και δεν υπάρχει καταστατικό που να ορίζει αυτή την ιδιότητα, ωστόσο υπάρχει η ιδιότητα του στελέχους του ΠΑΜΕ που δεν καθορίζεται από κάποιο επίσημο κείμενο και αφορά προφανώς εκλεγμένα μέλη στα Διοικητικά Συμβούλια των συνδικάτων που κατά τεκμήριο είναι και οργανωμένα μέλη του ΚΚΕ. Το μόνο επίσημο κείμενο που υπάρχει είναι η ιδρυτική διακύρηξη του ΠΑΜΕ, που εμφανίζεται ως πρωτοβουλία σωματείων, ομοσπονδιών και ανεξάρτητων συνδικαλιστών. Ασφαλώς δεν είναι κόμμα, δεν είναι συνδικαλιστική παράταξη με τη μορφή που είχε η ΕΣΑΚ, ανεξάρτητα αν έχει ταυτιστεί με τη δράση του ΚΚΕ. Αυτό και μόνο του αποδεικνύει ότι ο σκοπός του ΠΑΜΕ να καθιερωθεί ως ενωτική ταξική συνδικαλιστική δύναμη έχει αποτύχει, καθώς είναι προφανές ότι μοναδικός στηλοβάτης του είναι το ΚΚΕ. Η πλειοψηφία των “στελεχών” του ΠΑΜΕ είναι μέλη και στελέχη και του ΚΚΕ.
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής δράσης του ΚΚΕ πλέον γίνεται υπό τις σημαίες του ΠΑΜΕ, το οποίο “συνεπικουρούμενο” και από άλλες κοινωνικές δυνάμεις (ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ) δραστηριοποιείται σε όλο και περισσότερους τομείς της κοινωνικής ζωής (κινητοποιήσεις στα διόδια, στις αστικές συγκοινωνίες, για τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ). Η πραγματικότητα είναι ότι και οι άλλες “κοινωνικές” δυνάμεις - “ρυάκια” του μετώπου, όπως γράφεται συχνά στον κομματικό τύπο, είναι οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια, στην αγροτιά, συνολικά στο μαζικό κίνημα και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τα ίδια πρόσωπα στις εκδηλώσεις αυτών των οργανώσεων που από κομματικό καθήκον συμμετέχουν σε όλα. Οργανώσεις που εκπορεύονται από το ΚΚΕ όπως η ΕΕΔΥΕ, η ΕΕΔΔΑ, το ΕΣΥΝ βρίσκονται στην ίδια μοίρα, με μηδαμινή μαζικότητα αποτελούμενη σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από οργανωμένα μέλη του κόμματος που ταυτόχρονα βρίσκονται σε θέση ευθύνης και σε άλλες “μαζικές” οργανώσεις. Πέρα από την όποια φυσιολογική φθορά αλλά και την υποθετική παραδοχή ότι εξέλιπαν οι αιτίες ύπαρξης των οργανώσεων αυτών, η απομαζικοποίησή τους είναι το αποτέλεσμα της τακτικής που άτυπα προϋποθέτει την πλήρη συμφωνία με το ΚΚΕ για τη συμμετοχή.
Η οργανωτική δομή του ΠΑΜΕ είναι μια “χαλαρή” εκδοχή του κόμματος, με Πανελλαδικό Συντονιστικό (κάτι ανάλογο της Κεντρικής Επιτροπής) και η Εκτελεστική Γραμματεία (κάτι ανάλογο του Πολιτικού Γραφείου), με τη διαφορά ότι στο ΠΣ δεν εκλέγονται τα μέλη του από κάποια “βάση” εφόσον δεν υπάρχει η ιδιότητα του μέλους και συνεπώς κάποια μορφή οργάνωσης βάσης. Η συνελεύσεις του ΠΣ μολονότι γίνονται σε καθορισμένο χρόνο έχουν τυπικό χαρακτήρα και κατ' ουσίαν η δράση του ΠΑΜΕ συντονίζεται από την ΕΓ,μέλη της οποίας είναι κυρίως μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ. Εφόσον δεν υπάρχει καταστατικό, δεν υπάρχουν και καταστατικές αρχές συγκρότησης και λειτουργίας. Επομένως οι δράσεις του ΠΑΜΕ αποφασίζονται μόνο από το “καθοδηγητικό” του κέντρο, την ΕΓ, η οποία στην ουσία είναι ένα τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ. Σκέψεις προκαλεί το γεγονός ότι η προγραμματισμένη 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ που επρόκειτο να γίνει το 2010 δεν έγινε ποτέ, αντίθετα πραγματοποιήθηκε η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ για τη δουλειά στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό κίνημα, η οποία ουσιαστικά καθόρισε και τη δράση του ΠΑΜΕ κατα την τελευταία περίοδο. Το γεγονός αυτό δείχνει αν μη τι άλλο, την πλήρη απώλεια του συσπειρωτικού χαρακτήρα του ΠΑΜΕ και την μετατροπή του σε μηχανισμό του κόμματος. Και δεδομένης της ενίσχυσης του πολιτικού του χαρακτήρα, το ΠΑΜΕ μοιάζει πλέον σαν ένα δεύτερο ΚΚΕ με τα ίδια μέλη και στελέχη, χωρίς χαρακτηριστικά κόμματος νέου τύπου με συγκεντρωτική λειτουργία ελλείψει διαδικασιών εκλογής αντιπροσώπων και οργάνων. Τα μέλη του ΚΚΕ που δραστηριοποιούνται στο συνδικαλιστικό τομέα, στην ουσία διαθέτουν όλη τους τη δράση (σε μη προεκλογική περίοδο) στο ΠΑΜΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ με γενικότερο πολιτικό περιεχόμενο, γίνεται σκληρή κριτική στα κόμματα της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου, χωρίς ωστόσο να προκρίνεται η συμπόρευση με το ΚΚΕ αλλά η συμπόρευση με το ΠΑΜΕ, σαν να είναι το ΠΑΜΕ το κόμμα της εργατικής τάξης. Αυτή είναι η μια πλευρά του ζητήματος.
Μια άλλη πτυχή της ύπαρξης και δράσης του ΠΑΜΕ είναι και η πολιτική οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος που εκπορεύεται από την πολιτική και τις αποφάσεις του ΚΚΕ. Χαρακτηριστικά η δημιουργία πρωτοβάθμιων σωματείων σε επιχειρησιακή βάση σταδιακά εγκαταλείφθηκε και όλη η συνδικαλιστική δουλειά εστιάστηκε στη δημιουργία μόνο κλαδικών σωματείων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα είτε την πλήρη κυριαρχία του εργοδοτικού συνδικαλισμού σε επίπεδο επιχείρησης είτε την ελευθερία κινήσεων στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά (Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων) και την συστηματική δουλειά των δυνάμεων αυτών απευθείας στους χώρους εργασίας. Έτσι αδυνάτισε σημαντικά η κομματική οικοδόμηση στους χώρους δουλειάς καθώς αυξήθηκε η απόσταση των κομματικών συνδικαλιστικών δυνάμεων απ' το φυσικό χώρο δράσης του εργαζόμενου, το χώρο δουλειάς, παρά τις περι του αντιθέτου διακηρύξεις.
Η υπερβολική εστίαση στην “κλαδικότητα” - ή ακόμα χειρότερα και στην “διακλαδικότητα”- χωρίς να συνδέεται με κομματική δουλειά υπό τη μορφή παράταξης σε πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό επίπεδο, έφερε ως ένα βαθμό και την ισοπέδωση ανάμεσα στα επαγγέλματα και τις ειδικότητες που υπάρχουν αντικειμενικά και λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις ως συνεκτικό στοιχείο στην αρχική επαφή του εργαζόμενου με το συνδικαλισμό. Όταν όμως ο εργαζόμενος που προσεγγίζεται από το ΠΑΜΕ να εγγραφεί στα κλαδικά σωματεία, έρχεται σε επαφή με εργαζόμενους άλλων ειδικοτήτων, μορφών απασχόλησης κλπ με μόνο επιχείρημα την επίκληση στη “εργασιακή ενότητα” και την αδελφωσύνη ανάμεσα στους εργάτες, προσπερνά το πρώτο λογικό στάδιο εμπλοκής του εργαζόμενου με το συνδικαλισμό και τη δράση, σε επίπεδο χώρου δουλειάς και ενότητας. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου εργαζόμενοι που αντιμετώπιζουν προβλήματα, εξωθήθηκαν σε εντελώς λανθασμένες επιλογές που είτε τους ζημίωσαν είτε δεν είχαν καμμιά συνέχεια στην ανάπτυξη των συνδικαλιστικών αγώνων, όπως π.χ ανάθεση ευθυνών σε κλαδικό επίπεδο σε εργαζόμενους χωρίς συνδικαλιστική και πολιτική πείρα.
Προβλήματα και απογοήτευση ασφαλώς προκάλεσαν οι απεργιακοί αγώνες από το 2010 κι εντεύθεν με την προσπάθεια από το ΠΑΜΕ να δημιουργήσει απεργιακό κύμα μη υπολογίζοντας σωστά τους συσχετισμούς και τις διαθέσεις των μαζών, παρά επικαλούμενο την “κρισιμότητα” της περιόδου. Η τακτική του ΚΚΕ δια μέσου του ΠΑΜΕ οδήγησε εν τέλει σε κατάσταση στασιμότητας, όπου τα πολλά στελέχη του ΠΑΜΕ να έχουν χάσει τη δουλειά τους και άρα τη δυνατότητα να δημιουργούν πυρήνες και να παρεμβαίνουν στο φυσικό χώρο της ταξικής πάλης, τον χώρο δουλειάς. Οι απεργίες που “κήρυξε” το ΠΑΜΕ κατά την πρώτη περίοδο της κρίσης χαρακτηρίστηκαν την επαύριο κιόλας στον κομματικό τύπο “ιστορικές” και “σταθμοί στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος”, προκαταλαμβάνοντας αμέσως σχετικά με την “αναμφισβήτη ιστορικότητά” τους έξω και πέρα από κάθε αντικειμενική αποτίμηση των αγώνων αυτών με βάση τον ιστορικό υλισμό.
Με την ίδια λογική που επικράτησε μετά την προαναφερθείσα Πανελλαδική Συνδιάσκεψη δημιουργήθηκαν το ΜΑΣ, η ΠΑΣΕΒΕ και η ΠΑΣΥ (φοιτητές, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες), οι “μήτρες” της κοινωνικής συμμαχίας από τα κάτω. Το ασφυκτικό πολιτικό πλαίσιό τους (άτυπη συμφωνία με τους στόχους του ΚΚΕ) καθιστά αυτές τις οργανώσεις ως παραρτήματα του κόμματος και κατ' ουσίαν ανώφελες. Η δημιουργία και λειτουργία τους είναι αποτέλεσμα της ιδεολικοπολιτικής στρέβλωσης της ταύτισης του υποκειμενικού παράγοντα με το ίδιο το κόμμα. Η ωρίμανση δηλαδή του υποκειμενικού παράγοντα, που είναι βασικός όρος για τη σοσιαλιστική επανάσταση ταυτίζεται με την οργανωτική ωρίμανση του κόμματος, την “ικανότητά” του να εκφράζεται οργανωτικά με πολλές μορφές, να δημιουργεί με κεντρικές αποφάσεις νέες οργανωτικές δομές οι οποίες κατά το σκεπτικό των εισηγητών της αντίληψης αυτής θα αποτελέσουν την αρχική βάση για να οργανωθούν οι μάζες στο μέλλον.
Η ίδια λογική διαπερνάει και τη δημιουργία των λαϊκών επιτροπών. Ο διακηρυγμένος σκοπός τους ήταν να συσπειρώσουν το λαό σε επίπεδο γειτονιάς ωστόσο γρήγορα μετατράπηκαν από τα πάνω πάλι σε επιτροπές του ΠΑΜΕ (ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ) σε εδαφική βάση και εμμέσως πλην σαφώς θέτουν ως όρο τη συμφωνία με το διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ και των άλλων οργανώσεων. Μ' αυτό το τέχνασμα, τη δήθεν οργάνωσης από τα κάτω, οι λαϊκές επιτροπές σταδιακά μεταβλήθηκαν χωρίς λαϊκές διαδικασίες αλλά με κεντρικές αποφάσεις σε επιτροπές του ΠΑΜΕ χωρίς να εξασφαλίζεται η συναίνεση των πολιτών που συμμετέχουν σ' αυτές, σε όσες τουλάχιστον υπάρχει μια συσπείρωση ευρύτερη. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, οι αρχική μαζικότητα κι ο ενθουσιασμός ελλαττώθηκαν σημαντικά και κατέληξαν να είναι στην ουσία οργανώσεις μελών και φίλων του κόμματος αποκλειστικά. Η γραμμή για τη δημιουργία τους σε όλη τη χώρα, που ως ένα βαθμό μπορεί να συσπειρώσει έναν αριθμό συνοδοιπόρων του κόμματος, είναι στην ουσία η “τεχνητή” ωρίμανση του υποκειμενικού παράγοντα, δηλαδή η συμμετοχή των ίδιων αγωνιστών σε δυο και τρεις διαφορετικού χαρακτήρα οργανώσεων. Επιπλέον, πολύ σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρώσει τη δράση του – και σωστά – στο πεδίο της εργασίας, αφήνοντας όμως έτσι ένα εμφανές κενό στους τόπους κατοικίας, στη συνοικία. Το κενό αυτό όταν δεν δημιουργεί πολιτική στασιμότητα αντικειμενικά θα καλυφθεί από άλλες αντιδραστικές πολιτικές αντιλήψεις και οι λαϊκές επιτροπές που εκπορεύονται απο κομμουνιστές, εφόσον έχουν αδυνατίσει οι κομματικές οργανώσεις στις γειτονιές αναγκαστικά θα λάβουν χαρακτήρα “κομματικών” οργανώσεων με μη-κομματικά χαρακτηριστικά και θα απομαζικοποιηθούν.
Μελετώντας τη δράση του ΠΑΜΕ στα κύρια αστικά κέντρα αλλά και τις οργανωτικές πρωτοβουλίες του ΚΚΕ σε επίπεδο γειτονιάς, αντιπαραβάλλοντας την πτώση της επιρροής του ΚΚΕ ακριβώς σε αυτα τα νευραλγικά πεδία, δεν μπορεί παρά να αμφιβάλλει κανείς για την προδήλως λανθασμένη τακτική που ακολουθεί το ΚΚΕ από το 18ο Συνέδριο και την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2010 κι έπειτα. Έχοντας κατα νου ότι τα καθήκοντα που ορίζονται από το ισχύον Πρόγραμμα του ΚΚΕ έχουν ως αποτέλεσμα μια γραμμή συσπείρωσης σε όλα τα πεδία, προκαλεί τουλάχιστον υποψίες η μη εφαρμογή τους, η αλλοίωση του νοήματός τους (ότι το ΠΑΜΕ, ΜΑΣ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ είναι τμήματα του ΑΑΔΜ). Έχει υποχρέωση το ΚΚΕ, για τον επαναστατικό ρόλο που καλείται να επιτελέσει στην ελληνική κοινωνία να εφαρμόσει, με τις απαραίτητες τροποποιήσεις για τις σημερινές συνθήκες, το πρόγραμμά του.
Πέτρος Χαρκοβίτης
http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/ ... 1-15-48-30
Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ 83η ΔΕΘ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ (VIDEO - ΦΩΤΟ)
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Σάββατο 08/09/2018 - 18:56 - Ενημέρωση: Σάββατο 08/09/2018 - 19:09
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Δήλωση του Δ. Κουτσούμπα από το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στη 83η ΔΕΘ (VIDEO)
Στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την 83η ΔΕΘ παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Σε δήλωση που έκανε από την πλ. Αριστοτέλους, τόνισε:
«Σήμερα εδώ από τη Θεσσαλονίκη, σε μια αστυνομοκρατούμενη - αμερικανοκρατούμενη πόλη, διαδηλώνουμε κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Οχτώ χρόνια τώρα εναλλάξ οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, μας έφεραν σε έναν εργασιακό μεσαίωνα. Η επόμενη μέρα του κυρίου Τσίπρα δεν έχει να διαφέρει σε τίποτα από την προηγούμενη. Γιατί συνεχώς θα υπάρχουν, απ' ό,τι φαίνεται, οι μνημονιακοί νόμοι, οι αντιλαϊκοί νόμοι, θα υπάρχει ο λαός μας να υποφέρει κάτω από τη φτώχεια και την ανεργία, θα υπάρχουν οι αμερικανοΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί εδώ στην περιοχή, κάτω από τους οποίους η κυβέρνηση έχει δώσει γην και ύδωρ όλα αυτά τα χρόνια.
Και βεβαίως ο ελληνικός λαός κοιτάει μπροστά. Πρέπει όλοι να κοιτάξουμε μπροστά. Με ισχυρό ΚΚΕ, με εργατικό κίνημα δυνατό, με κοινωνική συμμαχία μπορούμε να φέρουμε τις αναγκαίες ανατροπές, τις ριζικές αλλαγές, με τον λαό πραγματικά στην εξουσία για μια νέα κοινωνία, νέα οικονομία».
https://www.902.gr/eidisi/politiki/1678 ... deth-video
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
L'ami du peuple
- Extreme poster

- Δημοσιεύσεις: 3203
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
Αυτος ο Εργατικος
Αγωνας ......... που εξαφανιστηκε ;;;;;;;;;;;;
Αγωνας ......... που εξαφανιστηκε ;;;;;;;;;;;;
0 .
΄ Συνεχίζω να κάνω το χρέος μου, γιατί πιστεύω πως αυτό το οποίο μας περιμένει, είναι το σύμπαν ολόκληρο, μπροστά στην σκόνη του χτες ΄΄ !!!
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
12 λόγοι για να μισήσεις ΠΑΜΕ και ΚΚΕ…
…μέχρι και να τους βάλεις φωτιά!

1) Όταν το ΠΑΜΕ κάνει προσυγκεντρώσεις στην Ομόνοια, «απέχει» από το «κίνημα». Όταν πάει στο Σύνταγμα, είναι «ιδιοκτησία» του.
2) Όταν το ΠΑΜΕ περιφρουρεί, είναι ΚΝΑΤ. Όταν οι μπάχαλοι διαλύουν διαδηλώσεις (βλ. Μάιο, Ιούνιο κ.λπ.) από τις οποίες το ΠΑΜΕ έχει «αποχωρήσει» για να μην υποκύψει στα ανοιχτά προβοκαρίσματα εναντίον του, που κάποιοι επιδιώκουν, ο αριστερισμός φωνάζει σύσσωμος: «Γιατί δεν έμεινε να περιφρουρήσει τη διαδήλωση;».
3) Όταν οι «Αγανακτισμένοι» κατασκηνώνουν στην πλατεία και δεν επιτρέπουν στο ΚΚΕ να στήσει ούτε ένα πανό, δεν πρόκειται για ιδιοκτησία του Συντάγματος αλλά για νόμιμη απόκρουση του «καπελώματος» από τα σταλινικά «κομματόσκυλα του ΚΚΕ».
4) Όταν το ΠΑΜΕ δέχεται προκλήσεις με συνθήματα, μπουκάλια κ.λπ., και αποχωρεί για να μη γίνει σύρραξη, τότε «το βάζει στα πόδια» και «προδίδει» το κίνημα. Όταν τα συνθήματα, μπουκάλια κ.λπ. γίνονται μολότοφ και μάρμαρα στα γυναικόπαιδα, τότε το ΠΑΜΕ μετατρέπεται σε ΚΝΑΤ.
5) Μισούμε το ΠΑΜΕ-ΚΚΕ, αυτό το προδοτικό μόρφωμα, και είμαστε φυσικά έτοιμοι να του την πέσουμε ανά πάσα στιγμή με κάθε τρόπο, αλλά το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ δεν πρέπει να στήνει «διαχωριστικές γραμμές» και «στρατιωτικές περιφρουρήσεις» απέναντι στα υπόλοιπα στοιχεία και «μπλοκ του κινήματος». Την περιφρούρηση δεν την επιβάλλει, δυστυχώς, η δηλωμένη επιθυμία κάποιων να «βαρέσουν τους κνίτες όπου τους βρουν», αλλά η περιφρούρηση είναι αυτή που προκαλεί σε κάποιους την επιθυμία «να βαρέσουν τους κνίτες όπου τους βρουν». Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το.
6) Όταν ο αστικός κόσμος παρακαλάει να βρει ευκαιρία να χρεώσει στο ΚΚΕ έναν «εμπρησμό του Ράιχσταγκ» και το ΚΚΕ αυτοπροστατεύεται, τότε χρεώνεται από τον «χώρο» (ή επαινείται προβοκατόρικα από τα κανάλια) ότι «προστατεύει τη Βουλή».
7) Η ΓΣΕΕ είναι βέβαια «πουλημένη», αλλά το ΠΑΜΕ δεν πρέπει να υπάρχει διότι διαλύει την ενότητα του εργατικού κινήματος.
8) Όταν το ΠΑΜΕ έχει στις διαδηλώσεις του χιλιάδες γέρους, γυναίκες, παιδιά, φοιτητές, απλούς εργαζομένους κ.λπ., τότε «κάνει περιπάτους» με «τα μέλη του κόμματος». Όταν περιφρουρεί αυτόν τον κόσμο (για τον οποίο έχει κάποια ευθύνη, σε αντίθεση με κάποιους που δεν αισθάνονται ευθύνη για κανέναν και τίποτε) και διατηρεί τη μαζικότητα μιας διαδήλωσης, απέναντι σε 500-1.000-1.500 «ορκισμένους επαναστάτες» και τα αναμενόμενα χημικά των ΜΑΤ, τότε στέκεται ενάντια στο «μαζικό» κίνημα.
9) Οι διαδηλώσεις θα πρέπει να είναι πολύ μαζικές και να κατεβαίνει πολύς και απλός κόσμος. Τα «μπάχαλα» δεν απομακρύνουν τον πολύ και απλό κόσμο από τις διαδηλώσεις, δεν προκαλούν αυτοστιγμεί τη διάλυση του πλήθους, δεν γενικεύουν το φόβο, δεν έχουν κάποιες φορές αθώα θύματα (βλ. Marfin), αλλά ίσα-ίσα εκφράζουν την «επαναστατική ετοιμότητα» του «μαζικού κινήματος», που την καταπνίγει το ΚΚΕ. Άσε δε που τα μπάχαλα οδηγούν κατευθείαν στην άμεση δημοκρατία.
10) Όταν το ΚΚΕ εξετάζει την ιστορία του και αποτιμά αρνητικά τη «Βάρκιζα», τότε είναι ζαχαριαδικό-σταλινικό, βρυκολακιασμένο κ.λπ. Όταν δεν εκτιμά ότι με «ντου» γίνεται η «επανάστα», τότε είναι το κόμμα της «Βάρκιζας».
11) Το ΚΚΕ δεν είναι ταξικό κόμμα, δεν ξέρει τι σκέφτονται οι άνθρωποι στις λαϊκές γειτονιές και στα εργοστάσια, και δεν έχει σύνδεση με τα (επαναστατικά) αισθήματα και τις επιθυμίες του κόσμου και των μαζών. Το ΕΕΚ, η Α/Κ και τα εντευκτήρια των πανεπιστημιακών του ΣΥΡΙΖΑ φυσικά έχουν.
12) Τέλος, για να μην τα πολυλογούμε: όταν το ΚΚΕ- ΠΑΜΕ έχει νεκρούς, τότε τα «ΚΝΑΤ» «αιματοκυλούν αγωνιστές».
(Το κείμενο αυτό αποτελεί τμήμα ανάρτησης που αναδημοσίευσε το Σφυροδρέπανο από όπου και το δανειστήκαμε).
Αναρτήθηκε από Οικοδόμος στις 05:38
http://e-oikodomos.blogspot.com/2012/10/12_23.html

1) Όταν το ΠΑΜΕ κάνει προσυγκεντρώσεις στην Ομόνοια, «απέχει» από το «κίνημα». Όταν πάει στο Σύνταγμα, είναι «ιδιοκτησία» του.
2) Όταν το ΠΑΜΕ περιφρουρεί, είναι ΚΝΑΤ. Όταν οι μπάχαλοι διαλύουν διαδηλώσεις (βλ. Μάιο, Ιούνιο κ.λπ.) από τις οποίες το ΠΑΜΕ έχει «αποχωρήσει» για να μην υποκύψει στα ανοιχτά προβοκαρίσματα εναντίον του, που κάποιοι επιδιώκουν, ο αριστερισμός φωνάζει σύσσωμος: «Γιατί δεν έμεινε να περιφρουρήσει τη διαδήλωση;».
3) Όταν οι «Αγανακτισμένοι» κατασκηνώνουν στην πλατεία και δεν επιτρέπουν στο ΚΚΕ να στήσει ούτε ένα πανό, δεν πρόκειται για ιδιοκτησία του Συντάγματος αλλά για νόμιμη απόκρουση του «καπελώματος» από τα σταλινικά «κομματόσκυλα του ΚΚΕ».
4) Όταν το ΠΑΜΕ δέχεται προκλήσεις με συνθήματα, μπουκάλια κ.λπ., και αποχωρεί για να μη γίνει σύρραξη, τότε «το βάζει στα πόδια» και «προδίδει» το κίνημα. Όταν τα συνθήματα, μπουκάλια κ.λπ. γίνονται μολότοφ και μάρμαρα στα γυναικόπαιδα, τότε το ΠΑΜΕ μετατρέπεται σε ΚΝΑΤ.
5) Μισούμε το ΠΑΜΕ-ΚΚΕ, αυτό το προδοτικό μόρφωμα, και είμαστε φυσικά έτοιμοι να του την πέσουμε ανά πάσα στιγμή με κάθε τρόπο, αλλά το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ δεν πρέπει να στήνει «διαχωριστικές γραμμές» και «στρατιωτικές περιφρουρήσεις» απέναντι στα υπόλοιπα στοιχεία και «μπλοκ του κινήματος». Την περιφρούρηση δεν την επιβάλλει, δυστυχώς, η δηλωμένη επιθυμία κάποιων να «βαρέσουν τους κνίτες όπου τους βρουν», αλλά η περιφρούρηση είναι αυτή που προκαλεί σε κάποιους την επιθυμία «να βαρέσουν τους κνίτες όπου τους βρουν». Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το.
6) Όταν ο αστικός κόσμος παρακαλάει να βρει ευκαιρία να χρεώσει στο ΚΚΕ έναν «εμπρησμό του Ράιχσταγκ» και το ΚΚΕ αυτοπροστατεύεται, τότε χρεώνεται από τον «χώρο» (ή επαινείται προβοκατόρικα από τα κανάλια) ότι «προστατεύει τη Βουλή».
7) Η ΓΣΕΕ είναι βέβαια «πουλημένη», αλλά το ΠΑΜΕ δεν πρέπει να υπάρχει διότι διαλύει την ενότητα του εργατικού κινήματος.
8) Όταν το ΠΑΜΕ έχει στις διαδηλώσεις του χιλιάδες γέρους, γυναίκες, παιδιά, φοιτητές, απλούς εργαζομένους κ.λπ., τότε «κάνει περιπάτους» με «τα μέλη του κόμματος». Όταν περιφρουρεί αυτόν τον κόσμο (για τον οποίο έχει κάποια ευθύνη, σε αντίθεση με κάποιους που δεν αισθάνονται ευθύνη για κανέναν και τίποτε) και διατηρεί τη μαζικότητα μιας διαδήλωσης, απέναντι σε 500-1.000-1.500 «ορκισμένους επαναστάτες» και τα αναμενόμενα χημικά των ΜΑΤ, τότε στέκεται ενάντια στο «μαζικό» κίνημα.
9) Οι διαδηλώσεις θα πρέπει να είναι πολύ μαζικές και να κατεβαίνει πολύς και απλός κόσμος. Τα «μπάχαλα» δεν απομακρύνουν τον πολύ και απλό κόσμο από τις διαδηλώσεις, δεν προκαλούν αυτοστιγμεί τη διάλυση του πλήθους, δεν γενικεύουν το φόβο, δεν έχουν κάποιες φορές αθώα θύματα (βλ. Marfin), αλλά ίσα-ίσα εκφράζουν την «επαναστατική ετοιμότητα» του «μαζικού κινήματος», που την καταπνίγει το ΚΚΕ. Άσε δε που τα μπάχαλα οδηγούν κατευθείαν στην άμεση δημοκρατία.
10) Όταν το ΚΚΕ εξετάζει την ιστορία του και αποτιμά αρνητικά τη «Βάρκιζα», τότε είναι ζαχαριαδικό-σταλινικό, βρυκολακιασμένο κ.λπ. Όταν δεν εκτιμά ότι με «ντου» γίνεται η «επανάστα», τότε είναι το κόμμα της «Βάρκιζας».
11) Το ΚΚΕ δεν είναι ταξικό κόμμα, δεν ξέρει τι σκέφτονται οι άνθρωποι στις λαϊκές γειτονιές και στα εργοστάσια, και δεν έχει σύνδεση με τα (επαναστατικά) αισθήματα και τις επιθυμίες του κόσμου και των μαζών. Το ΕΕΚ, η Α/Κ και τα εντευκτήρια των πανεπιστημιακών του ΣΥΡΙΖΑ φυσικά έχουν.
12) Τέλος, για να μην τα πολυλογούμε: όταν το ΚΚΕ- ΠΑΜΕ έχει νεκρούς, τότε τα «ΚΝΑΤ» «αιματοκυλούν αγωνιστές».
(Το κείμενο αυτό αποτελεί τμήμα ανάρτησης που αναδημοσίευσε το Σφυροδρέπανο από όπου και το δανειστήκαμε).
Αναρτήθηκε από Οικοδόμος στις 05:38
http://e-oikodomos.blogspot.com/2012/10/12_23.html
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
'71
- Crazy poster

- Δημοσιεύσεις: 1671
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
Βλέπω έχεις κολλήματα με το Κκε,Βαλλόνε.Δεν είναι αυτός ο εχθρός μας όμως,αλλά η ΝΔ.Εκεί βρίσκεται ο μεταστατικός καρκίνος,και χρειάζεται πολλή ακτινοβολία να λιώσει μέχρι και ο μυελός των οστών.
0 .
-
pan
- Extreme poster

- Δημοσιεύσεις: 2848
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
vallon έγραψε:Θεσσαλονίκη, σε μια αστυνομοκρατούμενη - αμερικανοκρατούμενη πόλη, διαδηλώνουμε κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ
Ευτυχώς υπάρχει και το ΠΑΜΕ που συσπειρώνει χιλιάδες εργαζόμενους
και σπάει το κλίμα αστυνομοκρατίας - αμερικανοκρατίας που θέλει να επιβάλλει
η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ
0 .
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
'71 έγραψε:Βλέπω έχεις κολλήματα με το Κκε,Βαλλόνε.Δεν είναι αυτός ο εχθρός μας όμως,αλλά η ΝΔ.Εκεί βρίσκεται ο μεταστατικός καρκίνος,και χρειάζεται πολλή ακτινοβολία να λιώσει μέχρι και ο μυελός των οστών.
κολλήματα;
γιατί να έχω κολλήματα; εάν τύχει να εξετάζω την σχέση του κκε με το παμε τότε αυτό σημαίνει ότι έχω κολλήματα;
φοβάστε να ρωτήσετε έστω και το παραμικρό για το κκε; γιατί αυτό δεν συμβαίνει για οποιοδήποτε άλλο κόμμα;
όχι αγαπητοί συμφορουμήτες, όλα τα κόμματα πρέπει να εξετάζονται και όλα πρέπει να δέχονται κριτική.
γιατί θα πρέπει να μην γίνεται αυτό στο κκε;
Σήμερα για πρώτη φορά συνειδητοποίησα την άρνηση ατόμων που πρόσκεινται στο κκε να δεχτούν δημόσια την σχέση του κκε με το παμε.
Προφανώς το παμε ξεκίνησε διαφορετικά το 1999, αλλά στην πορεία έφτασε εκεί που έφτασε.
Τα όσα του καταμαρτυρούν έχουν κάποια δόση αλήθειας;
θα παραδεχτεί κανείς από το κκε ότι πράγματι το παμε είναι η συνδικαλιστική παράταξη του κκε;
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
pan
- Extreme poster

- Δημοσιεύσεις: 2848
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
A αυτό σου πέρασε από το μυαλό.
Λοιπόν κοίτα, το ΠΑΜΕ δεν είναι συνδικαλιστική παράταξη, είναι συσπείρωση εργαζομένων.
Οι άλλες παρατάξεις, είναι παρατάξεις, γιατί εκπροσωπούν το κόμμα τους και την παράταξη τους, και όχι τους εργαζόμενους και την τάξη τους.
Τώρα οι κομμουνιστές δεν ντρέπονται να πούνε ότι είναι στο ΠΑΜΕ, θεωρούν ανάξιο να κρύβουν τις απόψεις τους,
αλλά όπου είναι ένας κομμουνιστής, αυτό δήθεν σημαίνει ότι είναι και φωλιά του ΚΚΕ αυτόματα, αυτό είναι και ολίγο χουντική αντίληψη των πραγμάτων αν μιλάμε με όρους εξουσίας. Αν μιλάμε μεταξύ μας είναι πολιτική αγραμματοσύνη.
Τις αποφάσεις στο ΠΑΜΕ τις παίρνουν συλλογικά οι εργαζόμενοι. Δεν ρωτάνε κανέναν απεργό τι κόμμα είναι για να μιλήσει ή να δράσει με το ΠΑΜΕ. Αντιθέτως, λένε, πρώτα η τάξη μας, αυτό μας ενώνει. Για αυτό και συσπειρώνει αγωνιστές εργαζόμενους από κάθε πολιτικό χώρο και περισσότερους ανένταχτους πολιτικά.
Το ότι οι περισσότεροι αγωνιστές συνδικαλιστές είναι ΚΚΕ αυτό το ξέρουν όλοι. Και μετά το ΠΑΜΕ και πριν. Αλλά αυτή είναι μία καθαρά εθελοντική προσφορά για την υπόθεση του αγώνα, με αμέτρητες θυσίες. Δεν έχει καμία σχέση με εντολές και ηγεσίες, όπως τα αντιλαμβάνονται οι παρατάξεις της συνδιαλλαγής και του ξεπουλήματος.
Λοιπόν κοίτα, το ΠΑΜΕ δεν είναι συνδικαλιστική παράταξη, είναι συσπείρωση εργαζομένων.
Οι άλλες παρατάξεις, είναι παρατάξεις, γιατί εκπροσωπούν το κόμμα τους και την παράταξη τους, και όχι τους εργαζόμενους και την τάξη τους.
Τώρα οι κομμουνιστές δεν ντρέπονται να πούνε ότι είναι στο ΠΑΜΕ, θεωρούν ανάξιο να κρύβουν τις απόψεις τους,
αλλά όπου είναι ένας κομμουνιστής, αυτό δήθεν σημαίνει ότι είναι και φωλιά του ΚΚΕ αυτόματα, αυτό είναι και ολίγο χουντική αντίληψη των πραγμάτων αν μιλάμε με όρους εξουσίας. Αν μιλάμε μεταξύ μας είναι πολιτική αγραμματοσύνη.
Τις αποφάσεις στο ΠΑΜΕ τις παίρνουν συλλογικά οι εργαζόμενοι. Δεν ρωτάνε κανέναν απεργό τι κόμμα είναι για να μιλήσει ή να δράσει με το ΠΑΜΕ. Αντιθέτως, λένε, πρώτα η τάξη μας, αυτό μας ενώνει. Για αυτό και συσπειρώνει αγωνιστές εργαζόμενους από κάθε πολιτικό χώρο και περισσότερους ανένταχτους πολιτικά.
Το ότι οι περισσότεροι αγωνιστές συνδικαλιστές είναι ΚΚΕ αυτό το ξέρουν όλοι. Και μετά το ΠΑΜΕ και πριν. Αλλά αυτή είναι μία καθαρά εθελοντική προσφορά για την υπόθεση του αγώνα, με αμέτρητες θυσίες. Δεν έχει καμία σχέση με εντολές και ηγεσίες, όπως τα αντιλαμβάνονται οι παρατάξεις της συνδιαλλαγής και του ξεπουλήματος.
0 .
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Re: Η σχέση του ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ
Πολλές φορές το ζήτημα δεν είναι τι θέλουμε δογματικά να εκφράζουμε σχετικά με κάποια κατάσταση, αλλά τι πραγματικά συμβαίνει.
Μου κάνει τρομερή εντύπωση το γεγονός ενός ατόμου που κατά τα άλλα δείχνει να έχει σώας τα φρένας , αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση να έχει μια απερίγραπτη στάση στρουθοκαμηλισμού. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν αυτό προέρχεται από πίστη στην κομματική γραμμή που μοιάζει πια σαν στρατιωτική πειθαρχεία ή απλά αυτοθυσία πάνω στο γράμμα του νόμου.
Το παμε είναι κομμάτι του κκε , όπως σχολιάζουν οι περισσότεροι , βεβαίως κάποιοι αρνητικά, κάποιοι θετικά. Το ότι δεν του βγήκε του κκε η προσπάθεια να φτιάξει μαι αντί ΓΣΕΕ βλέποντας ότι ο πρόεδρος της γινόταν κάθε φορά μετά τη θητεία του υπουργός εργασίας, δεν μειώνει την συνεισφορά του παμε στους κοινωνικούς αγώνες. Το ότι εγκλωβίστηκε στον στενό κομματικό πυρήνα μας λέει τίποτα; ή απαγορεύεται να μιλάμε; γιατί η χουντική στάση δεν έχει ταμπέλες.
Αυτό όμως που είναι αδιανόητο είναι αυτή η άρνηση της πραγματικότητας.
Βεβαίως υπάρχουν πάντοτε περιθώρια για αυτοκριτική και ανταλλαγή λογικών επιχειρημάτων, όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει τελικά να αποφασίσετε.
Θέλετε τον διάλογο ή όχι; θέλετε να προσεγγίζετε τον απλό πολίτη ή δεν θέλετε; τον θεωρείτε ανίκανο να αντιληφθεί τα όσα λέτε; προσπαθήσατε να του τα πείτε;
ή περιορίζεστε στις προσπάθειες της κομουνιστικής νεολαίας Ελλάδας;
Ίσως γι αυτό εξηγείται η παραμονή του κκε στο μικρό ποσοστό.
Μου κάνει τρομερή εντύπωση το γεγονός ενός ατόμου που κατά τα άλλα δείχνει να έχει σώας τα φρένας , αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση να έχει μια απερίγραπτη στάση στρουθοκαμηλισμού. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν αυτό προέρχεται από πίστη στην κομματική γραμμή που μοιάζει πια σαν στρατιωτική πειθαρχεία ή απλά αυτοθυσία πάνω στο γράμμα του νόμου.
Το παμε είναι κομμάτι του κκε , όπως σχολιάζουν οι περισσότεροι , βεβαίως κάποιοι αρνητικά, κάποιοι θετικά. Το ότι δεν του βγήκε του κκε η προσπάθεια να φτιάξει μαι αντί ΓΣΕΕ βλέποντας ότι ο πρόεδρος της γινόταν κάθε φορά μετά τη θητεία του υπουργός εργασίας, δεν μειώνει την συνεισφορά του παμε στους κοινωνικούς αγώνες. Το ότι εγκλωβίστηκε στον στενό κομματικό πυρήνα μας λέει τίποτα; ή απαγορεύεται να μιλάμε; γιατί η χουντική στάση δεν έχει ταμπέλες.
Αυτό όμως που είναι αδιανόητο είναι αυτή η άρνηση της πραγματικότητας.
Βεβαίως υπάρχουν πάντοτε περιθώρια για αυτοκριτική και ανταλλαγή λογικών επιχειρημάτων, όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει τελικά να αποφασίσετε.
Θέλετε τον διάλογο ή όχι; θέλετε να προσεγγίζετε τον απλό πολίτη ή δεν θέλετε; τον θεωρείτε ανίκανο να αντιληφθεί τα όσα λέτε; προσπαθήσατε να του τα πείτε;
ή περιορίζεστε στις προσπάθειες της κομουνιστικής νεολαίας Ελλάδας;
Ίσως γι αυτό εξηγείται η παραμονή του κκε στο μικρό ποσοστό.
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
